Znaczenie: Poświęcona Marsowi; wojowniczka.
Forma żeńska imienia Martín, od łacińskiego Martinus, pochodzącego od Mars (Marsa, boga wojny), ze znaczeniem „poświęcona Marsowi”.
30 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Marta z Rzymu.
Córka rzymskiego patrycjusza z III wieku. Rozdała swój majątek tym, którzy go potrzebowali, a następnie odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań, co doprowadziło do jej ścięcia.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by dawać to, co się ma, zamiast to gromadzić. To jest forma radykalnej wolności, która nie zależy od aprobaty innych.
Martina obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 stycznia.
Martina sięga korzeniami starożytnego Rzymu: jest to forma żeńska imienia Martín, które przywodzi na myśl Marsa, boga wojny, a zatem odzwierciedla energię i determinację. Tradycja chrześcijańska związała je z św. Martiną, młodą rzymską patrycjuszką, która poniosła męczeństwo w III wieku i została ogłoszona patronką Rzymu w XVII wieku.
Przez stulecia było to imię skromne, ale od lat 2000. przeżywa spektakularny wzrost popularności w Hiszpanii, Argentynie, Chile i we Włoszech, regularnie plasując się wśród najczęściej nadawanych imion dla dziewczynek. Brzmi jednocześnie klasycznie i świeżo, elegancko, ale bez pozostawania w tyle, i dobrze sprawdza się w wielu językach.
Dziś Martina postrzegana jest jako imię jasne, nowoczesne i pełne charakteru, kojarzone z pewnymi siebie i stylowymi kobietami. Sport dodał jej międzynarodowego blasku dzięki wielkim tenisistkom o imieniu Martina, a hiszpańskojęzyczna kultura popularna odmłodziła je dzięki postaciom takim jak Tini Stoessel.
W przypadku Martiny obserwujemy kogoś, kto ma w swoim etymologicznym DNA wyryte słowo „determinacja”: imię wywodzi się od Marsa i choć nie idzie do walki, postępuje z determinacją. Jej energia i niezależność są jej silnikiem napędowym: to typ kobiety, która podejmuje się projektów, zgłasza się do odważnych planów i nie czeka na pozwolenie od nikogo, by zabłysnąć. Wyraźna ambicja popycha ją do tego, by robić rzeczy dobrze i wyróżniać się, cecha, która idealnie pasuje do wielkich Martin z tenisa lub do scenicznej energii Tini Stoessel.
Ale nie jest to zimna wojowniczka. Pod zbroją kryje się życzliwy humor i lojalność sprawdzona w ogniu wobec swoich bliskich: gdy Martina cię wybierze, jest to na zawsze. Jej stabilność jest solidna, wystarczająca, by trzymać stopy na ziemi, nie tracąc przy tym nuty fantazji i stylu. Bo jeśli jest coś, co łączy wszystkie Martiny, to naturalna elegancja, zamiłowanie do robienia rzeczy z klasą – być może jest to dziedzictwo tej młodej rzymskiej patrycjuszki, która rozdała swój majątek, zanim stała się świętą.
W swoich relacjach jest dyplomatyczna, ale nie miękka: potrafi negocjować, ale nigdy nie zdradza tego, co myśli. Nie potrzebuje być stale pod reflektorami; wystarczy jej, by jej praca była doceniana. Jej wrażliwość przejawia się w detalach, a nie w wielkich wybuchach. Podsumowując, Martina wciela w sobie tę charakterystyczną dla jej pokolenia mieszankę: nowoczesność, zdecydowanie i charakter, zdolność do stawienia czoła wyzwaniu, a zaraz po nim do śmiania się z siebie. Wojowniczka z dobrymi manierami i bardzo pewnym gustem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Martina nie gra w miłość, ona ją podbija. Z tą wojowniczą esencją urodzoną z ognia Marsa, jej uwodzenie jest bezpośrednim atakiem na serce, cielesnym i magnetycznym. Nie traci czasu na letnie wstępy; jej wzrok Cię rozczłonkowuje, a dotyk Cię wzywa. W intymności jest zaciekle obecna, wymagająca pasji, która spali wątpliwości i zostawi tylko rzeczywistość pożądania. Szuka kogoś, kto zdoła utrzymać jej intensywność, równego sobie, kto nie cofnie się przed jej ogniem. Jednak jej zbroja ma pęknięcia: monotonia jest jej największym wrogiem. Rutyna ją gasi, oślepia i ucieka. Potrzebuje iskier, wyzwań, tego elektrycznego napięcia, które utrzymuje płomień przy życiu. Jeśli ją znudzisz, ostygnie jak stal na słońcu; jeśli ją wystawisz na próbę, płonie absolutnym i opiekuńczym oddaniem.
To imię o łacińskim pochodzeniu, żeńska forma imienia Martín, wywodząca się od Marsa, rzymskiego boga wojny.
Oznacza „poświęcona Marsowi” lub, szerzej, „wojowniczka”, z konotacjami siły i determinacji.
Imię Martina obchodzi imieniny 30 stycznia, dzień poświęcony świętej Martynie z Rzymu. Była ona rzymską dziewicą i męczennicą z III wieku, córką patrycjusza, która rozdała swój majątek ubogim, zanim została ścięta.
Tak, bardzo: od lat 2000 znajduje się wśród najczęstszych imion żeńskich w Hiszpanii, Argentynie, Chile i we Włoszech.
Tak, najczęstsze to Martu, Tina i Marti.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.