Znaczenie: aura energii i determinacji.
Jest to żeńska forma imienia Martín, które przywołuje na myśl Marsa, boga wojny.
30 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Marta.
Młoda kobieta z rzymskiej arystokracji III wieku, zmarła męczeństwem za panowania cesarza Aleksandra Sewera. Odmówiła ukrycia się i rozdała swój majątek najuboższym, wybierając sprawiedliwość ponad bezpieczeństwo wynikające z jej pozycji. Jej publiczne stracenie uczyniło ją symbolem oporu wobec niesprawiedliwości.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że uczciwość bywa czasem bardzo kosztowna, ale że można zachować godność w obliczu siły brutnej. To odwaga, by odmówić ugięcia się, gdy wszyscy oczekują, że się poddamy.
Martina obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 stycznia.
Martina sięga korzeniami starożytnego Rzymu: jest to żeńska forma imienia Martín, które przywodzi na myśl Marsa, boga wojny, a tym samym emanuje energią i determinacją. Tradycja chrześcijańska zakotwiczyła je w postaci świętej Martiny, młodej rzymskiej patrycjuszki, która poniosła męczeństwo w III wieku i została ogłoszona patronką Rzymu w XVII wieku.
Przez wieki było to imię skromne, ale od lat 2000. przeżyło spektakularny wzrost popularności w Hiszpanii, Argentynie, Chile i we Włoszech, wielokrotnie plasując się wśród najczęściej nadawanych imion dla dziewczynek. Brzmi jednocześnie klasycznie i świeżo, elegancko, bez bycia staroświeckim, i równie dobrze sprawdza się w wielu językach.
Dziś Martina postrzegana jest jako imię jasne, nowoczesne i pełne charakteru, kojarzone z pewnymi siebie i stylowymi kobietami. Sport dodał jej międzynarodowego blasku dzięki wielkim tenisistkom o imieniu Martina, a hiszpańskojęzyczna popkultura odświeżyła je dzięki postaciom takim jak Tini Stoessel.
W przypadku Martiny poznajemy kogoś, kto ma w swoim etymologicznym DNA wypisaną „determinację”: imię pochodzi od Marsa i choć nie wychodzi do walki, postępuje z determinacją. Jej energia i niezależność są jej siłą napędową: to typ kobiety, która inicjuje projekty, zgłasza się do odważnych planów i nie czeka na pozwolenie od nikogo, by zabłysnąć. Wyraźna ambicja popycha ją do chęci robienia rzeczy dobrze i wyróżniania się, cecha, która idealnie pasuje do wielkich Martin w tenisie lub scenicznej energii Tini Stoessel.
Ale nie jest to zimna wojowniczka. Pod pancerzem kryje się życzliwy humor i lojalność na wagę złota wobec swoich bliskich: gdy Martina cię wybiera, jest to na zawsze. Jej stabilność jest solidna, wystarczająca, by stopy miała na ziemi, zachowując przy tym nutę fantazji i stylu. Bo jeśli jest coś, co łączy wszystkie Martiny, to naturalna elegancja, gust do robienia rzeczy z klasą – być może dziedzictwo tej młodej patrycjuszki rzymskiej, która rozdała swój majątek przed tym, jak stała się świętą.
W swoich relacjach jest dyplomatyczna, ale nie miękka: potrafi negocjować, ale nigdy nie sprzeniewierza się temu, co myśli. Nie potrzebuje być permanentnie w centrum uwagi; wystarczy jej, by jej praca była doceniana. Jej wrażliwość przejawia się w detalach bardziej niż w wielkich wybuchach. Podsumowując, Martina uosabia tę charakterystyczną mieszankę jej pokolenia: nowoczesna, zdecydowana i o silnym charakterze, zdolna stawić czoła wyzwaniu i zaraz po nim zaśmiać się z siebie. Wojowniczka z dobrymi manierami i bardzo pewnym gustem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Martina nie gra w miłość, ona ją podbija. Z tą wojowniczą esencją narodzoną z ognia Marsa, jej uwodzenie jest bezpośrednim atakiem na serce, cielesnym i magnetycznym. Nie traci czasu na letnie wstępne zabawy; jej wzrok Cię przeszywa, a dotyk upomina się o Ciebie. W intymności jest zaciekle obecna, wymagając pasji, która spali wątpliwości i zostawi tylko rzeczywistość pożądania. Szuka kogoś, kto wytrzyma jej intensywność, równego sobie, kto nie cofnie się przed jej ogniem. Jednak jej zbroja ma pęknięcia: monotonia jest jej największym wrogiem. Rutyna ją gasi, oślepia i od niej ucieka. Potrzebuje iskier, wyzwań, tego elektrycznego napięcia, które utrzymuje płomień przy życiu. Jeśli ją znudzisz, ostygnie jak stal na słońcu; jeśli ją wystawisz na próbę, płonie absolutnym i opiekuńczym oddaniem.
To imię o łacińskim pochodzeniu, żeńska forma imienia Martín, wywodząca się od Marsa, rzymskiego boga wojny.
Oznacza „poświęcona Marsowi” lub, w szerszym znaczeniu, „wojowniczka”, z konotacjami siły i determinacji.
Jej imieniny obchodzone są 30 stycznia, ku czci św. Martyny z Rzymu. Była rzymską dziewicą i męczennicą z III wieku.
Tak, bardzo: od lat 2000 znajduje się wśród najczęstszych imion żeńskich w Hiszpanii, Argentynie, Chile i we Włoszech.
Tak, najczęstsze to Martu, Tina i Marti.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.