Znaczenie: mężczyzna, męski; poświęcony Marsowi.
Od rzymskiego nazwiska Marius, nazwa starożytnego rodu, powiązana z „mas, maris” (mężczyzna) lub z bogiem Marsem; został schrystianizowany przez świętego Mariusza męczennika.
19 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Marek.
Perski szlachciec z III wieku, który przybył do Rzymu wraz z rodziną. Wybrał, by pozostać wiernym swoim przekonaniom w obliczu prześladowań, przyjmując męczeństwo wraz z żoną Martą i dziećmi, zamiast wyrzec się swojej wiary.
Co z tego zostaje: Można odmówić ugięcia się pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Ta rodzinna upartość i ten moralny pozostają lekcją godności.
Mario obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 stycznia.
Mario to imię o rzymskich korzeniach, wywodzące się od łacińskiego nazwiska rodowego Marius, jednego z wielkich rodów czasów Republiki – do niego należał słynny generał i konsul Gajusz Mariusz. Jego znaczenie wiąże się z „mas, maris” (mężczyzna, męski) i, według innych interpretacji, z bogiem wojny, Marsem. Z pogańskiego rodowodu przeszło do kalendarza świętych dzięki świętemu Mariuszowi, perskiemu szlachcicowi, który poniósł śmierć męczeńską w Rzymie wraz ze swoją rodziną.
W świecie hiszpańskojęzycznym Mario cieszy się szczególnym prestiżem kulturowym. Wystarczy wspomnieć Mario Vargasa Llosę, noblistę w dziedzinie literatury, lub Mario Benedettiego, by zrozumieć, dlaczego to imię emanuje literaturą, inteligencją i wrażliwością. Jednocześnie popularny wymiar – od komika Cantinflasa po hydraulika z gier wideo – nadaje mu sympatyczny i bliski charakter.
Jest to imię klasyczne, które nigdy nie zniknęło i dobrze brzmi w języku włoskim, hiszpańskim oraz wielu innych językach. Postrzegane jest jako ciepłe, uprzejme, solidne i cieszące się dobrą reputacją: imię osoby godnej zaufania, kordialnej i z tradycją, łączące łacińską godność z bardzo lubianą otwartością.
Mario to uosobienie dobrego kompana. Osoby noszące to imię zwykle emanują serdeczną ciepłotą i niezachwianą lojalnością, co czyni ich przyjaciółmi na zawsze, do których zwraca się w ciemno. Ich liczba 2 podkreśla właśnie to: serdeczność, poczucie zespołowości i naturalną dyplomację, która sprawia, że są świetni w łagodzeniu napięć i łączeniu ludzi.
W imieniu tkwi sympatyczna dwoistość, która odzwierciedla się w charakterze. Z jednej strony, łacińskie korzenie – „mężczyzna, męski”, echo generała Gajusza Mariusza i rzymskiej powagi – nadają mu głębię, stabilność i poczucie odpowiedzialności. Z drugiej strony, ślad po tylu wspaniałych Mario, od komediowego Cantinflasa po uprzejmy charakter Mario Casas, nadaje mu iskrę, dobry humor i podziwianą łatwość w kontaktach z ludźmi. Mario potrafi być poważny, kiedy trzeba, i śmiać się, kiedy to wskazane.
Jego ambicja jest spokojna, bardziej głęboka niż błyszcząca: nie potrzebuje być w centrum wszystkich spojrzeń, a jego potrzeba uwagi jest raczej stonowana. Woli budować z wytrwałością, zdobywać szacunek krok po kroku, jak ktoś, kto pisze długie dzieło – nie bez powodu imiona takie jak Vargas Llosa czy Benedetti kojarzą się z nim z kreatywną cierpliwością i spokojną inteligencją.
Emocjonalnie zrównoważony i łatwy w obyciu, Mario jest z tych, którzy dają poczucie bezpieczeństwa. Jego słabym punktem może być pewna skłonność do stawiania harmonii ponad własne pragnienia, ustępowanie, by nie sprawiać kłopotów. Ale kiedy broni tego, w co wierzy, robi to ze spokojną stanowczością. Podsumowując, Mario łączy godność rzymskiego imienia z otwartością przyjaciela z całego życia: jest wiarygodny, ciepły, pomysłowy i głęboko ludzki.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod osłoną Marsa, Mario kocha z żarem żołnierza, który odnalazł swój sztandar. Jego podejście nie jest oparte na nieśmiałości, lecz na podjętym podboju, w którym męski poryw i oddanie przeplatają się ze sobą. Zmysłowością przyciąga swoją cielesną, zakorzenioną obecnością, która przywołuje głęboką etymologię „maris”: silny, ochronny, instynktowny mężczyzna. Dla niego miłość jest aktem poświęcenia, niemal sakralnym, naznaczonym tą męczeńską świętością, która przemienia namiętność w wierny obowiązek. Szuka partnerki zdolnej skanalizować tę surową energię, płomienia, który nie gaśnie przy pierwszej próbie. Co go nudzi, to słabość, wahanie lub frywolność; potrzebuje substancji, nagiej prawdy. W jego ramionach można odnaleźć męskie poczucie bezpieczeństwa, ogień, który grzeje, ale też może spalić. Oddaje wszystko, ciało i duszę, ponieważ dla Mario miłość jest formą chwalebnego boju, w którym kruchość ma miejsce jedynie w absolutnej intymności, tej, która poprzedza pełną jedność.
Pochodzi z łaciny, od rzymskiego nazwiska rodowego Marius, które było nazwą starożytnego rodu związanego z „mężczyzną” lub z bogiem Marsem.
Oznacza „mężczyzna, męski” lub „poświęcony Marsowi”, rzymskiemu bogu wojny.
19 stycznia, święto św. Mariusza, męczennika perskiego, który zginął w Rzymie razem ze swoją żoną Martą i dziećmi.
Nie bezpośrednio. Mario wywodzi się od łacińskiego nazwiska Marius, podczas gdy Maria ma korzenie hebrajskie; ich podobieństwo jest jedynie fonetyczne.
Tak, Mario to klasyczne i bardzo rozpowszechnione w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej imię, cieszące się dużym prestiżem kulturowym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.