Znaczenie: niepewny; być może od „mas, maris” (samiec, mężczyzna) lub związany z bogiem Marsem.
Pochodzi od rzymskiego nazwiska rodowego Marius, o niepewnej etymologii, być może związanego z mas/maris („samiec”) lub z imieniem boga Marsa.
19 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Marek.
Perski szlachciec z III wieku, który przybył do Rzymu wraz z rodziną. Wybrał, by pozostać wiernym swoim przekonaniom w obliczu prześladowań, przyjmując męczeństwo wraz z żoną Martą i dziećmi, zamiast wyrzec się swojej wiary.
Co z tego zostaje: Można odmówić ugięcia się pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Ta rodzinna upartość i ten moralny pozostają lekcją godności.
Mario obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 stycznia.
Mario to imię o wyraźnie łacińskim zabarwieniu: wywodzi się z rzymskiego nazwiska rodowego Marius, które zasłynęło dzięki wielkiemu generałowi i konsulowi Gajuszowi Mariuszowi, reformatorowi armii rzymskiej. Jest to imię męskie i dźwięczne, niezależne od Marii, choć brzmieniowo do niej zbliżone.
Kulturowo Mario odniosło ogromny sukces we włoskim XX wieku, stając się niemal archetypem przeciętnego Włocha, sympatycznego i konkretnego człowieka z ulicy. Ta „zwykłość” uczyniła je bliskim i pełnym czułości, ale też sprawiła, że stało się bohaterem światowej popkultury: Super Mario, wąsaty hydraulik z Nintendo, to prawdopodobnie najsłynniejszy wyobrażony Włoch na planecie.
Dziś Mario to klasyk z nutą vintage, który wraca do łask, ceniony za swoją retro bezpośredniość i pełny dźwięk. Wzbudza sympatię, ciepło i odrobinę łagodnej ironii. Jest to imię, które pachnie domem i tradycją, z tą typowo włoską werwą, która czyni je od razu przyjaznym.
Mario to nie jest imię, to kotwica. Zakorzenione w starożytnym Rzymie, w gens Marius, niesie ze sobą wojownicze echo, które nie pozostawia wątpliwości: to mężczyzna, który stoi wyprostowany, solidny jak marmur świątyni, z tą surową godnością, która wypływa z samej niepewności jego pochodzenia. Może wywodzi się od mas (samiec) lub od Boga wojny, ale efekt jest identyczny: obecność, która nie prosi o pozwolenie. Jego ideałem jest stoicka virtus, zdolność do przekształcania etymologicznej dwuznaczności w siłę działania. Mario nie szuka łatwej chwały, lecz substancji. Jest archetypem rzemieślnika duszy, tego, który wie, że prawdziwa moc tkwi w stabilności, a nie w huku. Jak mawiał pewien starożytny rzymski mędrzec: „Fortuna jest kobietą, ale tylko silny może ją poprowadzić”. Mario to ten, kto prowadzi, a nie ten, kto podąża. Żywy w swojej esencjalności, konkretny w swojej dyskrecji, każdy jego gest jest aktem przynależności do rodu, który uczynił z honoru religię świecką. Nie jest głośny, ale jest nie do zatrzymania, jak rzeka płynąca pod śniegiem: cicha, potężna, nieuchronna.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Mario nie udaje niebieskiego księcia: to on jest zamkiem. Jego uwodzicielstwo jest powolne, namacalne, opiera się na spojrzeniach, które ważą, i na ciszy, która mówi więcej niż tysiąc pustych obietnic. Nie kocha filmowymi frazesami, lecz fizyczną, ciepłą i stanowczą obecnością. Pociąga go złożoność, kobiety, które mają historie tak jak on ma korzenie, ponieważ lekkość go głęboko nudzi. Szuka równowagi, a nie ulotnej iskry. Gdy już zostanie podbity, jest lojalny jak święta przysięga, opiekuńczy, niemal posesywny w swojej trosce. Co go upija, to kobieca inteligencja, ta, która go wyzywa, stymuluje i zmusza do bycia lepszym. Co go męczy? Frywolność, emocjonalna niestabilność, niezdolność do podejmowania decyzji. Mario chce pewności, nie gier. W łóżku i poza nim szuka jedności dusz przed jednością ciał. Nie jest zdobywcą pocałunków, lecz przeznaczeń. Jeśli cię zostawi, nie zniszczy cię: oddali się z godnością kogoś, kto zaoferował wszystko, co miał, pozostawiając jedynie pustkę swojej nieobecności, cichej i ciężkiej.
Pochodzi od rzymskiego nazwiska rodowego Marius, o niepewnym etymologicznym pochodzeniu, być może związanym ze słowem „samiec” lub z bogiem Marsem. Nie jest męską formą imienia Maria.
19 stycznia obchodzony jest święty Mario, męczennik, który przybył do Rzymu wraz z rodziną; są to główne imieniny.
Nie: mimo że brzmią podobnie, mają różne pochodzenie. Mario wywodzi się z łacińskiego Marius, Maria z hebrajskiego Miryam.
Z powodu swojego ogromnego rozpowszechnienia w XX wieku stał się symbolem zwykłego człowieka, a następnie zyskał wymiar globalny dzięki Super Mario.
Marietto, Mariuccio oraz podobne formy, takie jak Mariano; żeńska forma Maria nie jest z nimi etymologicznie spokrewniona.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.