Znaczenie: związany z Marsem.
Pochodzi od łacińskiego Marcellus, czułego zdrobnienia od Marcus, imienia związanego z Marsem.
16 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Marcin.
Głowa Kościoła Rzymskiego na początku IV wieku, we Włoszech. Po prześladowaniach Dioklecjana postanowił pojednać tych, którzy zawinili, zamiast ich potępiać, co przyniosło mu wrogość ze strony rówieśników i skazanie na niewolę.
Co z tego zostaje: Można preferować odbudowę nad karę, nawet jeśli to naraża własną pozycję. To jest forma odwagi, która odmawia pozwolenia, by błędy przeszłości dzieliły teraźniejszość.
Źródło: Nominis
Marcello obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 16 stycznia.
Marcello to starożytny włoski imię, zawieszone między uroczystością starożytnego Rzymu a lekkością kina powojennego. Jako zdrobnienie od Marco wywodzi się z łacińskiego Marcellus i z nabożeństwa do Marsa, ale w wyobraźni współczesnej jest nierozerwalnie związane z Marcelem Mastroiannim i „dolce vita” Felliniego: z elegancją bez wysiłku, melancholijnym spojrzeniem i śródziemnomorskim savoir-vivre. To imię, które naturalnie przywołuje urok, człowieka świata, który nie musi podnosić głosu. Bardzo popularne w XX wieku, dziś ma lekko wintage’owy i wyrafinowany smak, co czyni je eleganckim wyborem dla tych, którzy szukają nietuzinkowego klasyka. Miękkie „ll” i otwarta końcowa samogłoska nadają mu muzyczność i ciepło. W pozostałej części Europy pojawia się w formie Marcel i Marcelo, ale to włoska wersja niesie całą aurę dobrego życia i włoskiej komedii. Imię kulturalne, przyjazne, przywołujące kawę w barze i relaksowane rozmowy.
Imię „Marcello” nie jest dyskretnym; niesie ze sobą chwalebny ciężar i przyjętą kruchość „małego wojownika”. Pochodząc od linii Markusa, poświęconego Marsowi, wciela w sobie stałe napięcie między brutalną siłą działania a delikatnością włoskiego zdrobnienia. Jego rządziącym ideałem jest strategiczna harmonia: nie walczy z gniewu, lecz z estetycznego rozmysłu. Posiada tę wojenną elegancję, która zamienia każdy konflikt w dzieło sztuki. Jak mówił Romain Rolland: „Prawdziwe bohaterstwo polega na tym, by widzieć świat takim, jaki jest, i kochać go.” Marcello kocha świat za jego pęknięcia, które stara się naprawiać z chirurgiczną precyzją. To ten, kto kreśli proste linie w zakrzywionym świecie, prowadzony przez wewnętrzny kompas zakorzeniony w tradycji rzymskiej, ale ubrany w jedwab renesansu. Jego dominującą cechą jest ta słodko-gorzka odporność: pada, wstaje i uśmiecha się, podczas gdy strząsa kurz ze swoich butów. Jest architektem własnego losu, rzeźbiąc rzeczywistość z cierpliwością artysty i determinacją legionisty.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Marcello jest drapieżnikiem czułości, myśliwym, który nie dąży do ranienia, lecz do schwytania duszy. Nie goni za sercami; przyciąga je siłą grawitacji, z latynską zmysłowością, która pachnie starym skórzanym, czerwonym winem i niespełnioną obietnicą. Zmysłowością oczu, stałym i intensywnym spojrzeniem, jakby już czytał wspólną historię, która ich połączy. To, co go pasjonuje, to autentyczna kruchość, ta emocjonalna nagość, która wymaga ferocznego (dzikiego/fierczego) chronienia. Z kolei to, co go natychmiast nudzi, to błyszcząca i pusta powierzchowność, gra naiwniaków pozbawiona ryzyka. Wymaga wizceralnego połączenia, ognia, który spali konwenanse. Dla niego miłość jest aktem słodkiej wojny: podbija, chroni, posiada z szacunkiem, ale bez kompromisów. Pragnie partnerki, która będzie jednocześnie jego muzą i towarzyszką okopów, tej, która potrafi stawić czoła jego wewnętrznemu Marsowi, jednocześnie pieściąc jego Marcello. Rutyna jest jego śmiertelnym wrogiem; potrzebuje tajemnicy, krwawych niespodzianek i wymownych ciszy.
Jest to łaciński zdrobniałe imię Marcus, oznaczające „mały Marek”, i nawiązuje do Marsa, rzymskiego boga wojny.
Jego imieniny przypadają 16 stycznia, ku czci świętego Marka I. Był trzydziestym trzecim papieżem i męczennikiem.
Są spokrewnione: Marcelo jest zdrobnieniem od Marcus, z którego wywodzi się również Marcos, z którym łączy je wspólny rdzeń.
Jest bardzo popularny w Ameryce Łacińskiej i w Brazylii; w Hiszpanii ma bardziej klasyczne, ale stałe zastosowanie.
Marcela, równie rozpowszechniona i z własną świętą, Święta Marcela z Rzymu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.