Znaczenie: Mały Marco, poświęcony Marsowi.
Z łacińskiego Marcellus, zdrobnienie od Marcus, imię związane z Marsem, bogiem wojny.
16 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Marcel I.
Papież Rzymu pod koniec III wieku, w kontekście dużych niestabilności politycznych. Po okresie gwałtownych prześladowań przeorganizował administrację swojej wspólnoty, potwierdzając spójność grupy w obliczu przeciwności. Wygnany za to, że odmówił podporządkowania się wymaganiom cesarskim, zmarł daleko od domu.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że odporność psychiczna polega na zdolności do odbudowywania więzi po chaosie. Odmowa ugięcia się pod presją, nawet za cenę własnego komfortu, pozostaje ponadczasową lekcją godności.
Źródło: Nominis
Marcello obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 16 stycznia.
Marcello to imię o w pełni włoskim uroku, zawieszone między powagą starożytnego Rzymu a lekkością kina powojennego. Jako zdrobnienie od Marco, sięga korzeniami do łacińskiego Marcellus i kultu Marsa, ale w wyobraźni współczesnej jest nierozerwalnie związane z Marcelemlo Mastroiannim i fellinianowskim „dolce vita”: swobodna elegancja, melancholijne spojrzenie, śródziemnomorski savoir-faire. To imię, które przywołuje na myśl czar bez wysiłku, człowieka z klasą, który nie musi podnosić głosu. Bardzo popularne w XX wieku, dziś ma lekko wintage’owy i szlachetny smak, co czyni je wyborem z klasą dla tych, którzy szukają niebanalnego klasycznego imienia. Miękkie „ll” i otwarta końcowa samogłoska nadają mu muzyczność i ciepło. W reszcie Europy spotyka się je w formach Marcel i Marcelo, ale to włoska wersja niesie ze sobą całą aurę pięknego życia i włoskiej komedii. To imię uprzejme, towarzyskie, które pachnie kawą w barze i rozmowami bez pośpiechu.
Marcello to imię, którego nie należy bagatelizować; to precyzyjna broń owinięta w aksamit. Jako zdrobnienie od Marcusa, mężczyzny Marsa, w nim pulsuje wojownicza witalność, która jednak została wypolerowana, zmieniając się w ferośną determinację artystyczną. Nie jest to żołnierz, który szarżuje na oślep, lecz architekt kontrolowanego chaosu. Jego dominującą cechą jest subtelna odważność: potrafi być łagodny jak „mały”, jakie sugeruje imię, ale posiada kręgosłup z brązu, gdy okoliczności tego wymagają. Żyje według ideału „ferrum non saeculum” – żelazo, które kuje epokę. Jak mówił Nietzsche, „Kto ma po co żyć, może znieść niemal każde jak”; Marcello ma swoje po co w codziennej walce o doskonałość. Nie poddaje się przeciętności, gardzi nią z lodowatym uśmiechem. To dusza, która szuka piękna w konflikcie, zamieniając każdą przeszkodę w dzieło sztuki. Jego siła nie krzyczy, szeptem niesie eleganckie zagrożenie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Marcello jest łowcą emocji, a nie zbieraczem. Dla niego uwodzenie to turniej rycerski: powolny, hipnotyzujący, zabójczy. Nie szuka łatwego podboju, lecz godnej przeciwniczki, kobiety, która potrafi spojrzeć w oczy bogu wojny, nie drżąc. Kocha z zmysłową, trzewną pasją, w której dotyk ma precyzję rzeźbiarskiego dłuta. Delikatność jest rzadka, zarezerwowana dla tych, którzy zdobyli jego zaufanie. Co go upija, to ferośny intelekt partnera; co go śmiertelnie nudzi, to bierność. Nie znosi słabości pozbawionej wdzięku. Kiedy kocha, posiada duszę, nie tylko ciało. Jeśli iskra gaśnie, jeśli rozmówca staje się nudny lub powierzchowny, Marcello wycofuje się jak kot tracący zainteresowanie, pozostawiając jedynie zimną pamięć o intensywnej pasji. Szuka jedności dusz w ogniu przyciągania, a nie w cieple wygodnictwa.
Oznacza „mały Marco”, od łacińskiego Marcellus, zdrobnienia od Marcus, związanego z bogiem Marsem.
Imieniny obchodzone są 16 stycznia, ku czci świętego Marcello I, papieża.
Tak, wywodzi się z czasów Rzymskiej Republiki i Imperium; gens Claudia liczyła wśród swoich członków słynnych Marcellów.
Po francusku odpowiada mu Marcel, po hiszpańsku i portugalsku – Marcelo.
Dzięki Marcello Mastroianni, twarzy będącej symbolem włoskiego kina i „słodkiego życia”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.