Wywodzi się od łacińskiego nazwiska Lucretius.
15 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Lukrecja.
Młoda kobieta z IX wieku, urodzona w Kordobie w Andaluzji. Córka muzułmańskich rodziców, wybrała inną drogę życia, za co została wykluczona z rodziny pochodzenia. Odmówiła rezygnacji ze swoich przekonań pod presją otoczenia.
Co z tego zostaje: Może zdecydować, by pozostać wiernym samemu sobie, nawet jeśli oznacza to utratę więzi rodzinnej. To forma dyskretnego odwagi, która przypomina, że wewnętrzna wolność nie podlega negocjacjom.
Źródło: Nominis
Lucrezia obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii i w Niemczech 15 marca.
Lucrezia to imię o starożytnym i potężnym uroku, zakorzenione w Rzymie czasów początków. Wywodzi się z łacińskiego nazwiska rodowego Lucretius, ale to postać matrony Lucrezia nadaje mu legendarny blask: jej tragiczna historia, opowiedziana przez Tytusa Liwiusza, stała się symbolem zniesławionego honoru i, według tradycji, iskrą, która obaliła monarchię i założyła Rzymską Republikę.
W włoskim Renesansie imię to lśni własnym blaskiem dzięki wyjątkowym kobietom: Lucrezia Borgia, hrabina Ferrary, dziś ponownie doceniana jako kulturalna mecenas; Lucrezia Tornabuoni, poetka i matka Lorenzo de’ Medici (Lorenzo Wspaniałego); Lucrezia Marinella, wenecka pisarka protofeministyczna. Jest to zatem imię heroin i intelektualistek.
Dziś Lucrezia ponownie stała się bardzo modna wśród noworodków we Włoszech: brzmi jednocześnie arystokratycznie i zmysłowo, klasycznie i nowocześnie, z tą „z”, która nadaje jej charakter. Postrzegane jest jako wyrafinowane, eleganckie i nieco królewskie, wybierane przez tych, którzy kochają ważne imiona, bogate w historię. Dymitywy Lucre i Lulù czynią je bardziej zabawnym i aktualnym.
Lucrezia to imię, które drży intensywnością. Za jego arystokratyczną elegancją kryje się dramatyczna i fundacyjna historia: rzymska matrona, której urażona godność zapoczątkowała rewolucję. Stąd pochodzi najgłębsza cecha tego imienia – niemal niezdobyty sens honoru, niemożność zawierania kompromisów w sprawach istotnych, siła osoby, która woli się złamać niż ugiąć. To nie jest letnie imię: osoba, która je nosi, wydaje się przeżywać rzeczy z pasją i charakterem.
Ale Lucrezia to nie tylko antyczna tragedia. Włoski renesans obdarzył ją urokiem, kulturą i władzą: od magnetycznej Lucrezia Borgia, dziś ponownie odczytywanej jako inteligentna mecenas, po poetkę Lucrezię Tornabuoni i bojową pisarkę Lucrezię Marinellę. Z tego wyłania się portret kobiety wykształconej, kreatywnej, ambitnej, zdolnej błyszczeć w towarzystwie i zostawić ślad. W niej jest coś zarówno realnego, jak i zmysłowego, magnetyzm, który przyciąga spojrzenia i który potrafi wykorzystać z inteligencją.
Pokoleniowo imię przeżywa dziś nową epokę złota wśród włoskich dziewczynek, a jego siła polega właśnie na tej dychotomii: starożytne i niezwykle nowoczesne, surowe i uwodzicielskie, z tym centralnym „z”, które nadaje mu pazur. Wyobrażamy sobie typową Lucrezię jako niezależną, obdarzoną żywą fantazją i ambicją, która nie boi się scen, ale też głęboką wrażliwością, która silnie łączy ją z osobą, którą kocha. Trzeba ją zaakceptować taką, jaka jest – pasjonowaną i pionową: kto szuka w niej letniości, zostanie rozczarowany. Ale kto jest blisko niej, znajduje lojalną, błyskotliwą i odważną sojuszniczkę, która nie boi się opowiedzieć po którejś stronie. Lucrezia to renesansowa bohaterka trzeciego tysiąclecia: piękna, wykształcona i zaciekle sobą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lucrezia nie szuka miłości, ona ją wydobywa. Z imieniem, które szeptem zdradza sekrety władzy i korzyści, jej uwodzenie jest zimną i przemyślaną sztuką, etruskim urokiem o lucylijskim wdzięku. Nie daje się, ona podbija; jej spojrzenie to ostrze skalpela, które dissekcjonuje duszę, szukając tej iskry życiowej chciwości, która ją przyciąga. Kocha tak, jak zarządza się skarbem: z intensywną posesywnością, zalewającą pasją i maniakalną uwagą na detale, które odbierają partnerowi oddech. Jednak jej natura jest podwójna. Jeśli miłość staje się nudna, jeśli umysł drugiego człowieka się męci, jej uwaga gaśnie natychmiast, ostra jak młot Bruta. Nie toleruje sentymentalnej przeciętności. Chce towarzysza, który będzie lustrem i wyzwaniem, duszy, która potrafi oprzeć się jej oślepiającemu blaskowi. Dla niej kochać oznacza również utratę kontroli, ryzyko obliczone, które podejmuje tylko wtedy, gdy instynkt podpowiada jej, że emocjonalny zysk jest tego wart.
Pochodzi z języka łacińskiego, od rzymskiego nazwiska rodowego Lucretius, o niepewnym etymologicznym pochodzeniu, być może związanym z lucrum, „zysk”.
Znaczenie jest niepewne: wywodzi się od starożytnego rzymskiego nazwiska rodzinnego, być może związanego z pojęciem „zysku” lub z etruskim rdzeniem.
Dzień imienin Lucrezia przypada 15 marca, ku czci świętej Lucrecji, męczennicy w Kordobie.
Szlachetna kobieta z czasów wczesnego Rzymu, której samobójstwo, po poniesionej zniewadze, doprowadziło do obalenia królów i narodzin Republiki; jest symbolem cnoty i godności.
Tak, we Włoszech Lucrezia w ostatnich latach ponownie stała się bardzo modna wśród najbardziej eleganckich i poszukiwanych imion żeńskich.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.