Znaczenie: laur.
De Lorenzo, włoska forma Laurenta, wywodzi się z łacińskiego Laurentius.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Łukasz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Loris obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 10 sierpnia.
Loris to imię o włoskim i słonecznym aromacie. Pochodzi bezpośrednio od Lorenzo, włoskiej formy Laurenta, a zatem sięga do łacińskiego Laurentius, związanego z laurowym drzewem, rośliną, którą Rzymianie pleli w wieńce, aby uczcić zwycięzców. Za nim stoi św. Łukasz, diakon Rzymu, jeden z najbardziej czczonych męczenników chrześcijaństwa.
Przez długi czas popularne we Włoszech, Szwajcarii i Flandrii, imię Loris przekroczyło Alpy do Francji dopiero w latach 80. Tam podbiło serca swoją miękką i stonowaną brzmieniem, jednocześnie męską i czułą, brzmiącą nowocześnie, bez rezygnacji z jego starożytnych korzeni. Jego krótkość (dwa sylaby, pięć liter) czyni je imieniem żywym i łatwym do noszenia.
Dziś Loris przywołuje obraz jasnego i sympatycznego chłopca, z tą małą dodatkową dawką śródziemnomorskiej duszy. Ani zbyt powszechne, ani zbyt rzadkie, zajmuje idealną pozycję: rozpoznawalne, ciepłe i pięknie ponadczasowe.
Loris niesie w sobie laurowy wieniec zwycięzców i słońce Włoch, co widać gołym okiem. Jako potomek Lorenzo i świętego Lorenzo, otacza go dyskretna aura spokojnego triumfu: aura kogoś, kto nie musi krzyczeć, by zostać zauważonym. Jego krótkie, melodyjne brzmienie nadaje mu od razu kapitał sympatii, który otwiera wiele drzwi.
Wyobrażamy sobie Loris ciepłego, towarzyskiego, nieco ujmującego, z tym śródziemnomorskim zmysłem kontaktu, który sprawia, że wszyscy czują się swobodnie. Liczba 1 w jego numerologii dodaje warstwę ambicji i niezależności: Loris nie lubi zbyt dużo przyjmować poleceń, woli dawać przykład i wytyczać własną drogę. Ma smak do inicjatywy, ten mały wewnętrzny ogień, który popycha do zaczynania rzeczy, zamiast patrzeć, jak mijają.
Za słoneczną fasadą wyczuwa się wielką lojalność. Gdy już cię przyjmie, Loris dotrzymuje słowa i pozostaje wierny, na wzór rzymskiego diakona, który nie ugiął się przed zagrożeniami. To przyjaciel, na którym można polegać, zdolny do stałości w świecie, który szybko zapomina.
Jego fantazja nigdy nie jest daleko: Loris lubi się śmiać, żartować, wnosić lekkość. Ma ten włoski talent do zamieniania zwykłego wieczoru w dobry moment, do znalezienia żartu, który rozluźnia atmosferę. Ale nie mylcie się: pod humorem kiełkuje prawdziwa determinacja. Loris chce odnieść sukces w tym, co podejmuje, i zapewnia sobie środki, by to osiągnąć, z elegancją i bez zbyt poważnego traktowania siebie. Rzadka mieszanka uroku, energii i rzetelności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Loris, ten syn laurowy, nie goni za sercami; ich koronuje. Naturalny uwodziciel, podchodzi do miłości z zimną elegancją i palącą intensywnością, dziedzictwem jego przodka Laurentum. Nie uwodzi wulgarnością, lecz obecnością, aurą spokojnego zwycięstwa, która natychmiast fascynuje. Jego urok to urok mężczyzny, który wie, że już jest zwycięzcą. Jednak jego namiętność wymaga duszy godnej jego płomienia. Szybko zakochuje się w żywym intelekcie i niezależności, tych siłach, które rywalizują z jego własnymi. Z kolei przeciętność i bierność ranią go w najgłębszym punkcie. Loris potrzebuje partnerki, która jest jednocześnie trofeum i równorzędną, zdolną utrzymać wzrok bez słabnięcia. Kocha z prawdziwą oddanością, ale swoją wierność przyznaje tylko temu, kto naprawdę zasługuje na tytuł żony lub muzy. Namiętność jest jego językiem, ale szacunek jest kluczem do jego serca.
Loris wywodzi się z włoskiego Lorenzo, pochodzącego od łacińskiego Laurentius, tej samej korzeni co francuskie Laurent.
Nawiązuje do wawrzynu (laurus), symbolu zwycięstwa, stąd znaczenie „wieńczony wawrzynem”.
10 sierpnia, w dniu świętego Wawrzyńca, od którego Loris jest wariantem.
Tak, w swoim źródle jest to forma włoska (i flamandzka) imienia Laurent, która dotarła do Francji w latach 80.
We Francji jest zdecydowanie męskie; we Włoszech „Loris” również jest niemal wyłącznie męskie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.