Znaczenie: z Laurentum, ukoronowany wawrzynem.
Loris wywodzi się od włoskiego Lorenzo, które z kolei pochodzi od łacińskiego Laurentius, oznaczającego „pochodzący pierwotnie z Laurentum”, miasta, którego nazwa przywodzi na myśl laurowe drzewo, antyczny symbol zwycięstwa.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Łukasz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Loris obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 10 sierpnia.
Loris to imię męskie, które pachnie Włochami i słońcem. Wywodzi się wprost od Lorenzo, włoskiej formy Laurenta, a tym samym od łacińskiego Laurentius, związanego z laurowym drzewem – rośliną, z której Rzymianie plecioni korony, aby świętować zwycięzców. W tle stoi święty Wawrzyniec, diakon rzymski, jeden z najbardziej czczonych męczenników chrześcijaństwa.
Przez długi czas popularne we Włoszech, Szwajcarii i Flandrii, imię Loris przekroczyło Alpy w kierunku Francji dopiero w latach 80. XX wieku. Tam zdobyło sobie miejsce dzięki miękkiemu, kompaktnej brzmieniu, które jest jednocześnie męskie i czułe oraz nowoczesne, nie zaprzeczając przy tym swoim antycznym korzeniom. Jego krótkość (dwa sylaby, pięć liter) czyni je żywym i łatwym do noszenia imieniem.
Dziś Loris przywodzi na myśl jasnego i sympatycznego chłopca z tą małą śródziemnomorską duszą. Ani zbyt powszechne, ani zbyt rzadkie, zajmuje idealną pozycję: rozpoznawalne, serdeczne i pięknie ponadczasowe.
Loris niesie w sobie laurowy wieniec zwycięzców i słońce Włoch, co można wyczuć. Jako potomek Lorenzo i świętego Wawrzyńca emanuje dyskretnym blaskiem spokojnego triumfu: tego kogoś, kto nie musi krzyczeć, by zostać zauważonym. Jego krótki i śpiewny dźwięk nadaje mu od początku kapitał sympatii, który otwiera wiele drzwi.
Wyobrażamy sobie Loris jako osobę serdeczną, towarzyską i nieco urokliwą, z tym śródziemnomorskim zmysłem kontaktu, który sprawia, że wszyscy czują się dobrze. Liczba 1 w jego numerologii dodaje warstwę ambicji i niezależności: Loris nie lubi otrzymywać wielu poleceń; woli dawać przykład i iść własną drogą. Ma smak do inicjatywy, to małe wewnętrzne ognisko, które popycha do zaczynania rzeczy, zamiast pozwalać im przepływać.
Za słoneczną fasadą przeczuwa się wielką lojalność. Gdy raz go do siebie przekona, Loris dotrzymuje słowa i pozostaje wierny, wzorując się na rzymskim diakonie, który nie uległ pod groźbą. Jest to przyjaciel, na którym można polegać, zdolny do stałości w świecie, który szybko zapomina.
Jego fantazja nigdy nie jest daleko: Loris kocha się śmiać, dręczyć i wnosić lekkość. Ma ten włoski dar, by zamienić zwykły wieczór w dobry moment, znaleźć żart, który rozluźnia atmosferę. Ale nie dajcie się zwieść: pod humorem gotuje się prawdziwa determinacja. Loris chce odnosić sukcesy w tym, co przedsiębierze, i daje sobie do tego środki, ze stylem i bez brania siebie zbyt poważnie. Rzadki koktajl uroku, energii i rzetelności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Loris, ten syn laurowego drzewa, nie goni za sercami; wieńczy je. Naturalny uwodziciel, wchodzi w miłość z chłodną elegancją i palącą intensywnością, dziedzictwem swojego przodka Laurentum. Nie uwodzi wulgarnością, lecz obecnością, aurą spokojnego zwycięstwa, która natychmiast fascynuje. Jego urok to urok mężczyzny, który wie, że już wygrywa. Jednak jego namiętność wymaga duszy, która jest w stanie sprostać płomieniowi. Szybko ulega urokowi żywego intelektu i niezależności, tym siłom, które rywalizują z jego własnymi. W zamian za to średniość i bierność ranią go głęboko. Loris potrzebuje partnera, który jest jednocześnie trofeum i równorzędnym partnerem, zdolnego wytrzymać jego spojrzenie, nie chwiejąc się. Kocha z królewską oddanością, ale swoją wierność ofiaruje tylko tej, która naprawdę zasługuje na tytuł żony lub muzy. Namiętność jest jego językiem, ale szacunek jest kluczem do jego serca.
Loris wywodzi się od włoskiego Lorenzo, pochodzącego od łacińskiego Laurentius, tej samej korzeni co francuskie Laurent.
Odwołuje się do laurowego drzewa (laurus), symbolu zwycięstwa, stąd znaczenie „wieńczony laurowym wieńcem”.
10 sierpnia, w dniu świętego Wawrzyńca, od którego Loris jest wariantem.
Tak, pierwotnie jest to włoska (i flamandzka) forma imienia Laurent, która w latach 80. XX wieku dotarła do Francji.
We Francji jest bardzo zdecydowanie męskie; we Włoszech „Loris” jest również niemal wyłącznie męskie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.