Znaczenie: ten, który został laureat, ten, który został ukoronowany chwałą.
De Laurentius, nazwisko rodowe związane z miastem Laurento i laurowym drzewem.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Łukasz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Laurent obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 10 sierpnia.
Laurent utkany jest z chwały: laurowy wieniec rzymskich zwycięzców, ta korona, którą opasywano generałów i poetów. Swoją popularność zawdzięcza świętemu Łazarzowi z Rzymu, diakonowi, który poniósł męczeńską śmierć w 258 roku; jego legenda o ruszcie uczyniła go jednym z najpopularniejszych świętych średniowiecza – do tego stopnia, że Filip II kazał zbudować El Escorial w kształcie rusztu.
Wielki, ponadczasowy klasyk, Laurent osiągnął szczyt popularności w latach 60. i 70. XX wieku. Posiada tę elegancką powagę, która nigdy nie wychodzi z mody: nie jest ani krzykliwy, ani nudny, wzbudza poczucie powagi, kompetencji i pewnej prostolinijności.
Dziś Laurent przywołuje na myśl spokojnego i godnego zaufania mężczyznę, często postrzeganego jako dąb – pomyślcie o solidności Laurenta Blanca lub o delikatnej elegancji Laurenta Voulzy. To imię ludzi słowa, tych, którzy dotrzymują swoich obietnic i zachowują zimną krew. Pewna wartość, dosłownie ukoronowana laurem.
Laurent to mężczyzna, na którym można się oprzeć. Wierny swemu etymologicznemu znaczeniu zwycięzcy wawrzynem ukoronowanego, emanuje spokojnym pewnością siebie, bez zadziorności: sukces u niego to nie szaleńcza gonitwa, lecz prosta, cierpliwa trajektoria, prowadzona do końca. Solidna ambicja i stabilność granitu tworzą jego fundament: Laurent kończy to, co zaczyna, i o tym się wie.
Jego wielką siłą jest rzetelność. Lojalność sprawdzona w ogniu, dane słowo, które ma moc kontraktu: jego bliscy wiedzą, że mogą na niego liczyć nawet w środku burzy. Nie należy do tych, którzy domagają się reflektorów ani rozlewają się w zwierzeniach; woli działać, iść naprzód i pozwolić, by wyniki mówiły za niego.
Jeśli chodzi o fantazję, trzeba przyznać, że Laurent stawia raczej na powagę: nie jest ekscentrykiem grupy. Ale posiada suchy i zdecydowany humor, na wzór słynnej riposty jego świętego patrona na ruszcie. Ta flegma przesiąknięta kwaśną ironią nadaje mu cały jego smak.
Niezależny, lubi decydować sam i źle znosi, gdy mu się dyktuje; ale jest to samotnik towarzyski, nie niedźwiedź. W nim odnajdujemy łagodną elegancję Laurenta Voulzy, wytrwałość Laurenta Fignon, zimną krew Laurenta Blanc przed bramką. Podsumowując, Laurent to dyskretna skała: nie ten najbardziej płomienny w grupie, lecz ten, który stoi, gdy wszystko się trzęsie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Laurent, to imię, które już nosi pieczęć zwycięskiego laurowego wawrzynu, kryje w sobie serce, które oddaje się wyłącznie tym, którzy potrafią zdobyć jego uwagę, nie panując nad nią nigdy. Nie gra w grze próżnej, łatwej sedukcji; szuka esencji, intensywnego zapachu więzi, która sprawia, że drży. W miłości jest drapieżnikiem odczuć, słodki, ale nieubłagany w dążeniu do doskonałości. Przyciąga go ten rzadki iskrzenie, ten intelekt, który go wyzywa i budzi. Potrzebuje partnerki, która będzie jednocześnie muzą i przeciwniczką, zdolną rywalizować z jego własnym płomieniem. Z kolei to, co szybko go nudzi, to emocjonalna przeciętność, matowa rutyna, która dusi jego szlachetną naturę. Nie znosi nudy ani powierzchowności; dla niego kochać to akt chwały, korona, którą ofiaruje tej, która odważy się podzielić jego tronem. Kocha z pasją, ale w zamian wymaga lojalności sprawdzanej w ogniu i odwagi, która sprawi, że jego serce zabije mocniej.
Oznacza „wieńczony laurowym wieńcem” lub „wieńczony laurowym wieńcem”, od łacińskiego „Laurentius”, związanego z laurowym wieńcem zwycięstwa i chwały.
10 sierpnia, święto św. Wawrzyńca z Rzymu, diakona i męczennika III wieku.
Felipe II poświęcił go św. Wawrzyńcowi po zwycięstwie w bitwie pod San Quintín, które odniosło się w dniu jego święta, i nadał mu kształt rusztu w hołdzie dla męczeństwa świętego.
Deszcz Perseidów, widoczny około 10 sierpnia, jest popularnie znany jako „Łzy św. Wawrzyńca”.
Nic z tych rzeczy: Lorenzo przeżywa silny renesans w Hiszpanii, we Włoszech i w Ameryce hiszpańskojęzycznej dzięki swojej klasycznej i ponadczasowej elegancji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.