Znaczenie: tornado.
Imię przeszło do formy żeńskiej w krajach słowiańskich.
20 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Inna, Pinna i Rimma. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Trzej uczniowie apostoła Andrzeja, pomęceni w II wieku w Małej Scytii, w pobliżu Dunaju. Odmówili składania ofiar lokalnym bożkom, wybierając śmierć zamiast zdrady swoich przekonań. Inna, pierwotnie mężczyzna, wciela w sobie tę stanowczość obok Pinny i Rimmy.
Co z tego zostaje: Tutaj dowiadujemy się, że uczciwość czasem ma wysoką cenę, ale pozostaje jedynym stabilnym gruntem, na którym można stać twarzą w twarz z presją grupy. Odmowa ugięcia się nie jest uporem, lecz absolutnym szacunkiem wobec własnej prawdy.
Inna obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii i w Niemczech 20 stycznia.
Inna kryje w sobie zaskakującą historię: pierwsza Inna była mężczyzną, męczennikiem chrześcijańskim ze Scytii, towarzyszem apostoła Andrzeja, utopionym pod lodem Dunaju wraz ze swoimi braćmi Pinną i Rimmą. Z upływem wieków imię przeszło do formy żeńskiej w krajach słowiańskich, gdzie mocno się utrwaliło.
W Rosji, Ukrainie i Rumunii Inna przywołuje na myśl spokojną, nieco tajemniczą elegancję, popularyzowaną przez współczesne postacie artystyczne. Krótkie, dźwięczne, łatwe do wymówienia w niemal wszystkich językach, dobrze podróżuje i uwodzi poza swoimi granicami pochodzenia.
Dziś Inna postrzegana jest jako imię jednocześnie klasyczne w Europie Wschodniej i odświeżające w pozostałych regionach: rzadkie, ale nie ekscentryczne, eleganckie, ale nie sztuczne. Chętnie przypisuje się jej żywy temperament, stąd popularna interpretacja jako „tornado”.
Inna to imię, które zmieniło stronę: urodzone w chłodzie męskiego męczeństwa nad brzegami Dunaju, ostatecznie wcieliło się w elegancką i nieco wymykającą się słowiańską kobiecość. Z tego podwójnego życia zachowało osobowość, która lubi burzyć oczekiwania. Wyobrażamy sobie spokojną na powierzchni Innę, niemal zamkniętą w sobie, ale przenikniętą tym słynnym „tornadem”, które tradycja jej przypisuje: wewnętrzną energię, która przelewa się przez brzegi, gdy tylko jakiś temat ją pasjonuje.
Korzenie męczeństwa nadają jej kręgosłup: wierność wobec swoich, poczucie słowa danego, odrzucenie zobowiązań, które brzmią fałszywie. Nie jest chorągiewką na wietrze, choć mit o potoku to sugeruje; jest raczej żywą wodą, która podąża swoim nurtem z uporem. Współczesne Inny, często artystki lub osoby kreatywne, wzorowane na wokalistkach noszących to imię, dodają wymiar sceniczny: gust do estetyki, poczucie rytmu, przyjemność bycia oglądaną, nigdy nie zabierając przy tym uwagi.
Na płaszczyźnie relacji numerologiczna dwójka dobrze do niej pasuje: Inna szuka zgody, łagodzi napięcia, pełni rolę mediatora. Ale uważajcie na tych, którzy mylą jej słodycz ze słabością: scytyjskie podłoże powraca i potok porywa wszystko. Postępuje falami: fazy niemal monastycznego skupienia, po których następują podmuchy komunikatywnego entuzjazmu. Ciekawa kultur, często wielojęzyczna w sercu, dobrze podróżuje, tak jak jej imię, które przekracza granice, nigdy nie odnosząc przy tym szkód. Słowem: spokojna woda z ukrytymi bystrami, głębsza, niż się wydaje, i nieskończenie lojalna wobec tych, którzy potrafią ją odczytać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Inna nie podbija, ona wdziera się. Dziedziczka gwałtownego potoku, jaki przypisuje jej słowiańska legenda, jej podejście do miłości jest zmysłową, brutalną i niezbędną lawiną. Nie prosi o pozwolenie na przekraczanie granic; rozbija je w pył siłą wzbierającej rzeki. Podbicie Inny oznacza zaakceptowanie bycia porywanym przez namiętność, która nie zna okrężnych dróg. Przyciągają ją dusze, które stawiają opór jej nurtowi, te, które oferują solidny brzeg w obliczu jej wewnętrznej turbulencji. Z kolei to, co natychmiast ją nudzi, to zastój, płaska nuda i martwe wody rutyny. Dla niej miłość jest fizyczną i emocjonalną katharsis, wymianą sił, w której każdy pocałunek musi zostawić ślad. Kocha ze scytyjską intensywnością, pradawną i dziką, wymagając całkowitej wzajemności. Bez subtelnych gier, tylko naga prawda pragnienia. Jeśli nie potrafisz żeglować w jej burzy, zostań w porcie. Inna nie dostosowuje się do pływów, ona je tworzy.
Remontuje się do chrześcijańskiego męczennika z Małej Scytii, ucznia apostoła Andrzeja. Początkowo imię męskie, stało się bardzo popularnym imieniem żeńskim w świecie słowiańskim.
Nie ma jasnego etymologicznego znaczenia; tradycja słowiańska przypisuje mu obraz „gwałtownego potoku”, co jest raczej interpretacją ludową niż tłumaczeniem.
20 stycznia, dzień świętych Inny, Pinny i Rimmy.
Historycznie męskie, dziś niemal wyłącznie żeńskie.
Bardzo popularne w Rosji, na Ukrainie i w Rumunii, rzadsze we Francji, gdzie zachowuje egzotyczny urok.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.