Znaczenie: luz lub współczucie.
Leonor jest hiszpańską formą Eleonory, imienia o pochodzeniu oksytańskim (Aliénor).
25 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Eleonora.
Królowa Anglii w XIII wieku, żona króla Edwarda I. Po śmierci męża porzuciła tron i władzę polityczną, aby założyć klasztor benedyktyński w Amesbury, gdzie żyła w radykalnej prostocie.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by porzucić przywileje i komfort, całkowicie poświęcając się pewnej sprawie lub społeczności. Jest to forma wolności, która nie zależy od aprobaty innych.
Źródło: Nominis
Eleonora obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 25 czerwca.
Eleonora to prawdziwe i jasne imię, które dotarło do Włoch z dworów średniowiecznej południowej Francji. Jego pochodzenie pozostaje enigmatyczną zagadką: pierwotna forma oksytańska, Aliénor, jest różnorodnie łączona z prowansalskim pojęciem „współczucia”, z korzeniami germańskimi lub arabskimi, a poetycko interpretowana jako „wzrost w świetle”. To Eleonora z Akwitanii, potężna królowa Francji i Anglii, nadała jej europejski blask w XII wieku.
Imieniny, przypadające 21 lutego, wiążą się z Eleonorą z Prowansji, królową-żoną Anglii. Jednak to przede wszystkim we Włoszech imię to okryło się kobiecą chwałą: od sardyńskiej sędzi Eleonory d’Arborea, ustawodawczyni i bohaterki, przez patriotkę Eleonorę de Fonseca Pimentel, aż po boską Eleonorę Duse, największą włoską aktorkę wszech czasów.
Dziś Eleonora jest imieniem kochanym i ponadczasowym, eleganckim, ale ciepłym, łączącym arystokratyczną godność z słodyczą. Osoba nosząca to imię wciela w sobie obraz inteligentnej gracji, wrażliwości artystycznej i charakteru.
Eleonora niesie w sobie żywy płomień światła okcytańskiego, ten złoty iskrzący błysk, który przenika stulecia, by oznaczać „inną Aénor”. Jej imię nie jest prostą etykietą, lecz przeznaczeniem: to ona oświetla, to ona odsłania. Płonąca, jej charakter oscyluje między stoicką sztywnością czystego światła a pochłaniającą pasją romantycznego artysty. Nie godzi się na samo istnienie; promieniuje. Jej nadrzędnym ideałem jest absolutna jasność, ta surowa prawda, która nie toleruje ani chytrych cieni, ani wygodnych kłamstw. Jak mówił Oscar Wilde: „Światło jest tym, co widzimy jako pierwsze; ale światło jest też tym, co czujemy jako pierwsze”. Eleonora czuje przed tym, jak widzi, prowadzona przez świetlistą intuicję, która ją odróżnia. Jest dumna, niemal nadmiernie, ponieważ noszenie imienia światła narzuca postawę niepodważalnej godności. Nigdy nie gaśnie, nawet w chwilach zwątpienia, ponieważ jej sama istota polega na świeceniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Eleonora nie gra roli cienia. Wchodzi w uwodzenie jak do katedry: z zmysłową powagą i intensywnością, która wypala tabu. Nie szuka letniej współczującej bliskości, lecz złączenia dusz, które sprawia, że światło się rozjaśnia. Jej sposób kochania jest dotykowy, bezpośredni, niemal rozkazujący. Przyciąga tych, którzy mają odwagę patrzeć bez mrugania, tych, którzy odważą się być odsłonięci. Co ją nudzi? Nieprzezroczystość, szara rutyna, te miłości, które chowają się pod pretekstami ostrożności. Chce ognia, nagiego dialogu, tego ciepła, które sprawia, że drży skóra i duch. Dla niej kochanie jest aktem objawienia. Nie chce widza, lecz świadka, który odważy się podzielić blaskiem. Jeśli nie potrafisz lśnić u jej boku, nie zbliżaj się: jej światło jest zbyt silne dla uciekających spojrzeń. Oferuje miłość całkowitą, bez odcieni, w której każdy pieszczotliwy gest jest słowem prawdy.
Jej etymologia jest przedmiotem sporów; zwykle kojarzy się z ideami „światła” i „współczucia”.
Pochodzi z oksytańskiego imienia Aliénor, spopularyzowanego przez Leonor de Aquitania w XII wieku.
Jej imieniny obchodzone są 25 czerwca, ku czci Świętej Eleonory. Była królową Anglii, a następnie benedyktynką.
Dla Leonor de Borbón, Księżnej Asturii i następczyni hiszpańskiego tronu.
Leo i Nora to najczęstsze i najbardziej czułe zdrobnienia.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.