Znaczenie: świetlisty, nieskazitelny.
Od łacińskiego przymiotnika candidus.
20 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Kandyda z Ventotene. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda kobieta pochodzenia kartagińskiego, zesłana i zamęczona podczas rzymskich prześladowań w III wieku. Odmówiła wyrzeczenia się swoich przekonań w obliczu przemocy, zachowując swoją godność do samego końca. Jej ciało, odnalezione na wyspie Ventotene, stało się inspiracją dla długiej lokalnej tradycji odporności.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wewnętrzna stanowczość opiera się przymusowi. Trzymanie się swoich zasad mimo przeciwności pozostaje potężnym aktem wolności.
Candida obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 20 września.
Candida wywodzi się z łacińskiego przymiotnika „candidus”, oznaczającego „jasny, biały”, związanego z czasownikiem „candere”, czyli „świecić”: dosłownie oznacza to jasność i nieskazitelność. W czasach chrześcijańskich ten fizyczny biały kolor stał się białą czystością moralną, czyli czystością i niewinnością, i właśnie w ten sposób imię to z mocą weszło do kalendarza świętych. We Włoszech istnieje również męska forma Candido, co sprawia, że imię jest technicznie obojętne płciowo, choć użycie żeńskie jest wyraźnie dominujące.
Dzień imienin 20 września obchodzi Świętą Candidę z Ventotene, męczennicę i patronkę wyspy, upamiętnianą tradycyjnym festiwalem ludowym. Dziś Candida jest imieniem rzadkim i o starożytnym brzmieniu, które przywołuje powagę, blask i pewną dyskretną elegancję. Osoby noszące to imię często postrzegają je jako szlachetne i ponadczasowe w najlepszym znaczeniu tego słowa: czyste, dźwięczne i bogate w historię.
Candida nie jest po prostu błyskotliwa; jest oślepiającą prawdą, pozbawioną ozdobników. Jej imię, zakorzenione w „czystej bieli”, zdejmuje lakier społecznej pretensjonalności, pozostawiając ją jako płótno ostrej jasności, często niewygodnej. Wciela archetyp Wyroczni, nie dlatego, że przepowiada przyszłość, lecz dlatego, że widzi teraźniejszość z bezlitosną precyzją. W jej spojrzeniu nie ma cienia, nie ma miejsca na wygodne kłamstwa, które smarują codzienną interakcję. Jej rządzającym ideałem jest radykalna szczerość, cecha, która może odpychać tak samo, jak przyciąga. Podobnie do białego marmuru klasycznej rzeźby, jest zimna w dotyku, ale hipnotyzująca w swojej wyrytej integralności. Nie chowa się za maskami, ponieważ wierzy, że twarz jest jedyną maską, która ma znaczenie, a jej jest bezlitośnie otwarta. Jak zauważył Oscar Wilde, „Prawda rzadko bywa czysta i nigdy nie jest prosta”, ale Candida żyje w wyjątku, zmuszając tych, którzy ją otaczają, do konfrontacji z własnymi mrocznymi złożonościami. Jest to ostre światło, które odsłania kurz, szczery głos, który łamie ciszę. Poznanie jej to bycie pod blaskiem południa, niemożność przymrużenia oczu wobec rzeczywistości, którą wciela.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Candida to kwestia skóry i duszy, pozbawiona zwykłej mgły uwodzenia. Nie gra w gry; nie bierze udziału w subtelnym tańcu wstrzymywania. Jej atrakcyjność jest trzewna, magnetycznym pociągiem narodzonym z absolutnej przejrzystości. Pociąga ją kruchość, surowa, niepomalowana prawda ducha drugiego człowieka, znajdując namiętność w momencie, gdy opadają obrony. Jednakże natychmiast odpycha ją sztuczność, przemyślne sugestie i subtelne kłamstwo. Dla niej seks nie jest podbojem, lecz komunią równych, dzieleniem się światłem. Szuka partnera, który zdoła wytrzymać jej intensywność, który nie cofnie się pod ciężarem jej szczerości. Nuda jest jej piętą Achillesa; nie jest w stanie utrzymać zainteresowania czymkolwiek, co wydaje się wyreżyserowane lub performatywne. Jej miłość jest głęboka, natychmiastowa i niebezpiecznie szczera. Płonie jasno i szybko, spopielając wszystko, co zbędne, aż do momentu, gdy pozostaje tylko to, co niezbędne. Wymaga tej samej nagości, którą oferuje, nie zostawiając miejsca na sekrety ani cienie.
Oznacza „biała, błyszcząca, gorąca”, a w rozszerzonym znaczeniu „czysta, niewinna”, od łacińskiego candidus.
20 września, w hołdzie świętej Candidzie z Ventotene, patronce wyspy.
Jest to w większości imię żeńskie, ale istnieje również męska forma, Candido, dlatego imię to uważa się za mieszane.
Zawsze od candidus: w Rzymie kandydaci do urzędów nosili białą togę, tzw. „togę candidę”.
Stało się dość rzadkie i ma staroświecki smak, ceniony właśnie za swoją ponadczasową elegancję.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.