Znaczenie: niech bóg Bel chroni króla.
Od babilońskiego Bel-shar-usur, „niech (bóg) Bel chroni króla”; w formie Belsasar pojawia się w Księdze Daniela i nadaje imię jednemu z Trzech Króli.
6 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Baltazar.
Legendarne postać Mędrców ze Wschodu, często kojarzona z Afryką w tradycyjnej ikonografii. Jest jednym z trzech podróżników, którzy podążyli za gwiazdą, by ofiarować dary noworodkowi, przynosząc mirrę, symbol ludzkiej kondycji i śmiertelności.
Co z tego zostaje: Można w tym dostrzec postawę tego, kto przyjmuje poszukiwanie w dalekie miejsca, bez gwarancji sukcesu, aby uczcić kruchość drugiego człowieka. To przypomnienie, że mądrość zaczyna się od uznania naszego udziału w skończoności i od ofiarowania tego, co cenne, bez oczekiwania zwrotu.
Źródło: Nominis
Baltasar obchodzi imieniny w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 6 stycznia.
Baltasar jest najmłodszym i najjaśniejszym z trzech Królów Mędrców, tym, który przybywa z odległych ziem, niosąc mirrę i tajemnicę. Jego imię wywodzi się z babilońskiego Bel-shar-usur, „niech bóg Bel ochroni króla”, a w formie Belsasar odgrywa główną rolę w słynnej uczcie z Księgi Daniela.
W świecie hiszpańskojęzycznym Baltasar jest ukochaną postacią Bożego Narodzenia: od późnego średniowiecza przedstawia się go jako króla o ciemnej skórze, symbol uniwersalności przesłania chrześcijańskiego i otwartości na wszystkie narody. Każdego 6 stycznia wraz z Gasparem i Melchorem ożywia procesje królewskie, napełniając je entuzjazmem. Poza Świętem Trzech Króli imię to błyszczy w osobach takich jak pisarz Baltasar Gracián, szczyt Złotego Wieku.
Dziś jest to imię rzadkie, ale eleganckie i egzotyczne; zdrobnienie „Balta” nadaje mu bliski charakter, zwłaszcza w krajach Stożka Południowego. Ewokuje podróż, otwartość i nutę tajemnicy.
Baltasar jest najmłodszym i najjaśniejszym z trzech Króli, tym, który przybywa z odległych ziem, niosąc mirrę i tajemnicę, a ten wizerunek ciekawskiego podróżnika dobrze oddaje charakter osób noszących to imię. Baltasar rzadko stoi w miejscu: fascynuje go to, co odmienne, egzotyczne, to, co znajduje się za horyzontem. Tam, gdzie inni widzą granicę, on widzi zaproszenie.
Jest otwartym i wrażliwym duchem, zdolnym wzruszać się nieznajomą muzyką lub językiem, którego nie rozumie. Jego wyobraźnia jest nieograniczona — wymyśla, proponuje, śni wielkie marzenia — i zaraża tą energią tych, którzy są blisko niego. Na spotkaniach to on przynosi anegdotę z odległego kraju i pomysł, o którym nikt wcześniej nie pomyślał. Rutyna go dusi; potrzebuje ruchu, kolorów, nowych bodźców.
Pod tą witalnością kryje się hojna szlachetność. Baltasar jest lojalny i opiekuńczy wobec swoich bliskich, choć jego podróżnicze serce czasem zabiera go daleko. Mirra, którą ofiarowuje — zapach związany z ofiarą — ujawnia jego głęboką stronę: wie, że życie ma cienie i nie ucieka przed nimi; patrzy na nie zaskakująco spokojnie, jak na kogoś tak pełnego życia.
Jego wyzwaniem jest zakotwiczenie: tyle entuzjazmu może się rozpraszać, a Baltasarowi trudno dokończyć to, co zaczyna, gdy już zarysowuje się kolejna przygoda. Ale gdy na czymś — lub na kimś — naprawdę mu zależy, wykazuje niespodziewaną wytrwałość. Wciela w sobie otwartość na drugiego człowieka i pewność, że to, co inne, wzbogaca. Podobnie jak Król, który przekraczał pustynie, prowadzony przez gwiazdę, Baltasar żyje w przekonaniu, że najlepsze zawsze jest trochę dalej i że warto wyruszyć w drogę, by to odkryć.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Baltasar nie szuka łatwej miłości; wymaga sakralnego przymierza, oddania, które przenika skórę, zanim dotrze do duszy. Jego zmysłowość jest starożytna, ciężka, obciążona kurzem Babilonii i ciężarem korony. Nie uwodzi pustymi słowami, lecz cichą obecnością kogoś, kto wie, że przeznaczenie, reprezentowane przez Bel, już wytyczyło drogę. Jest pełen pasji, ale z królewską chłodością, która przeraża kruche dusze.
Potrzebuje kogoś, kto nie boi się jego cienia, kto w jego spojrzeniu dostrzeże boską ochronę, a nie dystans. Zakochuje się w intensywności, w tej zgodności, którą rozumie się tylko w szeptach nocy. Ale ucieka od banału, od lekkości kogoś, kto nie rozumie ofiary. Dla niego kochać to chronić, to rządzić z absolutną czułością. Jeśli zdołasz zdobyć jego zaufanie, oddaje Ci wieczny ogień; jeśli zawiedziesz, zwraca Cię w niebyt z tą samą obojętnością, z jaką król sądził swoich poddanych. Jego pocałunek smakuje historią, mocą i niezachwianą lojalnością.
Od babilońskiego Bel-shar-usur, „niech bóg Bel ochroni króla”; jest to tradycyjne imię jednego z Trzech Króli.
„Niech Bel chroni króla”; w formie Belsasar występuje w Księdze Daniela jako król Babilonu.
Jego imieniny obchodzone są 6 stycznia, dnia poświęconego Baltasarowi, jednemu z trzech Króli. To postać reprezentująca mędrców, którzy przybyli ze Wschodu, by oddać cześć Dzieciątku Jezus.
Mirra, zgodnie z najpowszechniej rozpowszechnioną tradycją.
Jest męskie i rzadkie, silnie związane z Bożym Narodzeniem; zdrobnienie „Balta” jest popularne w Argentynie i Chile.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.