Znaczenie: Towarzyszka czuwania.
Samira (سميرة) to arabskie imię żeńskie, żeńska forma imienia Samir, wywodząca się od rdzenia s-m-r.
20 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Samuel.
Prorok i sędzia Izraela w XI w. p.n.e., centralna postać przejścia do monarchii. Wybrał i namaścił dwóch pierwszych królów, Saula i Dawida, odmawiając ulegania pozorom i wybierając według serca, a nie według wzrostu fizycznego.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że prawdziwy roztropność polega na patrzeniu poza powierzchnię, aby ocenić wartość człowieka. To silne przypomnienie, że przywództwo i zaufanie opierają się na wewnętrznej substancji, nigdy na zewnętrznych etykietach.
Źródło: Nominis
Samira obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 20 sierpnia.
Samira (سميرة) to żeńskie arabskie imię, żeńska forma imienia Samir, wywodząca się od korzenia s-m-r, który przywodzi na myśl nocne czuwania: słowo Samar oznacza rozmowę prowadzoną nocą w świetle gwiazd. Samira oznacza więc „towarzyszkę czuwania”, tę, której słowo oczarowuje noc i oddala sen.
Imię to jest powszechne od Maghrebu po Bliski Wschód oraz w Azji Południowej (gdzie zapisuje się je również jako Sameera) i od lat 60. XX wieku, wraz z osiedlaniem się rodzin z Maghrebu we Francji, znacznie się rozprzestrzeniło, zanim nie zyskało popularności w całym świecie frankofońskim.
Imię własne ma wspaniałe wcielenia: marokańska diwa Samira Saïd, irańska reżyserka Samira Makhmalbaf czy amerykańska aktorka Samira Wiley. Postrzegane jako ciepłe, melodyjne i przeniknięte poezją, imię Samira nie ma święta w kalendarzu chrześcijańskim: kobiety noszące to imię chętnie obchodzą swój dzień urodzin. Jest to eleganckie imię, które jednocześnie jest zakorzenione i uniwersalne.
Samira wywodzi się z najpiękniejszej arabskiej sceny: nocnego czuwania, gdy zbieramy się pod piękną gwiazdą, by liczyć, rozmawiać i wydłużać noc. Jej rdzeń s-m-r oznacza właśnie tę towarzyszkę nocnych rozmów, tę, której słowo oddala sen, bo nie chcemy, by noc się skończyła. Wszystko to jest zawarte w Samira: urok słowa, sztuka uwodzenia, magia cicho wymienianych słów.
Jest to zatem imię dla urodzonej opowiadaczki, z żywym humorem i hojną wyobraźnią. Wyobrażamy sobie Samirę jako osobę bystrą, ciepłą, zdolną zamienić kolejkę w wspólne śmiechy, a zwykłą kolację w niezapomnianą noc. Jej wyobraźnia jest łagodnym żarem, który nigdy nie gaśnie całkowicie; jej wrażliwość, która jest prawdziwa, często ukrywa się za szybką ripostą.
Imię, powszechne od Maghrebu po Bliski Wschód, rozkwitło w latach 60. XX wieku w całym świecie frankofońskim. Posiada wspaniałe wcielenia: Samira Saïd, diva marokańskiej muzyki; Samira Makhmalbaf, wczesna i odważna irańska filmowczyni; Samira Wiley, aktorka o promiennym uśmiechu. Wszystkie mówią coś o Samira: talencie do wcielania się, opowiadania, by zebrać głos.
Niezależna, Samira nie lubi, gdy wyznacza się jej drogę, ale jej lojalność wobec bliskich jest nienaganna. Idzie swoim własnym tempem, pewna swojego uroku, bez pilnej potrzeby bycia w centrum uwagi – to centrum przychodzi do niej. Za opowiadaczką przeczuwamy uważną duszę, która słucha tak samo, jak mówi. Krótko mówiąc, Samira jest blaskiem w nocy, tą, która utrzymuje płomień rozmowy przy życiu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Samira nie goni za miłością, zaprasza ją do stołu swojej nocy. Jej podejście jest podejściem nocnej opowiadaczki historii: powolne, hipnotyzujące, tkane z słów, które bardziej głaszczą duszę niż ciało. Zaczarowuje swoją obecnością, tą gęstą ciepłem godzin czuwania pod gwiazdami, gdzie cisza nie jest pusta, lecz pełna obietnic. Co ją przyciąga, to głębokość spojrzenia, tego, które potrafi słuchać, nie oceniając, towarzysz, który potrafi zamienić cień w bliską znajomość. Szuka alchemii zatrzymanego czasu, intymnego szeptu, który sprawia, że noc drży. W zamian nic nie męczy jej szybciej niż głośna powierzchowność, ostre światło, które oddala intymność. Banalność, intelektualna pustka lub pilna potrzeba posiadania bez zrozumienia pozostawiają Samirę zimną, wycofaną w jej legendarną autonomię. Dla niej miłość jest sztuką narracyjną: wymaga rytmu, cierpliwości i duszy, która potrafi tańczyć w dzielonym mroku. Bez tej nocnej alchemii więź rozpływa się jak rosa o świcie.
Arabskie imię własne (سميرة), żeńska forma imienia Samir, wywodząca się od rdzenia s-m-r, związanego z nocnymi godzinami czuwania.
„Towarzyszka nocnej rozmowy”, ta, która noc oczaruje swoim słowem.
Samira obchodzi imieniny 20 sierpnia, w dzień wspomnienia świętego Samuela. Był on prorokiem Izraela.
Ja: Samira to żeńska forma męskiego imienia Samir.
We Francji od lat 60. XX wieku w fazie wzrostu, napędzane przez rodziny z Maghrebu, a później przez cały świat frankofoński.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.