Znaczenie: młoda służebnica kultu, akolitka ceremonii.
Milla to skrócona forma Camilla, od łacińskiego „camilla“, które oznacza dziecko uczestniczące w ceremoniach religijnych; słowiańska interpretacja łączy ją również z „mil“, miły, uroczy.
14 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Kamillius Lellis. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Włoski kapłan z XVI wieku, założyciel zgromadzenia poświęconego opiece nad chorymi. Ponieważ sam cierpiał na inwalidyzującą chorobę, założył zakon ochotniczych pielęgniarzy, aby opiekować się najbardziej zaniedbanymi, w tym chorymi na dżumę, i zreformował pomoc szpitalną swoich czasów.
Co z tego zostaje: Uczy nas tu, że kruchość może stać się siłą napędową służenia innym. Jego przykład pokazuje, że aktywna współczucie i solidarna organizacja są potężną odpowiedzią na ludzkie cierpienie.
Milla obchodzi imieniny we Francji, w Brazylii i w Niemczech 14 lipca; w USA 13 lipca; w Argentynie 18 sierpnia.
Milla to krótkie, łagodne i kosmopolityczne imię o różnorodnych źródłach. Przede wszystkim czyta się je jako skróconą formę Camilla: w starożytnym Rzymie „Camilla” to młoda dziewczyna, która asystowała podczas ceremonii religijnych, stąd piękne znaczenie „służebnicy kultu”. W tym sensie Milla dzieli święto przypadające 14 lipca ze świętym Camillem z Lellis, założycielem zakonu, który zajmował się opieką nad chorymi.
Inne ślady wzbogacają jej historię: w językach słowiańskich rdzeń „mil” oznacza „kochany, ukochany, uroczy”, a Milla służy tam jako czułe zdrobnienie od Ludmila, Milena lub Emilia. Imię to podróżuje więc z Włoch do Rosji z tą samą łagodnością.
We Francji Milla rozprzestrzeniło się przede wszystkim od lat 2000., napędzane falą krótkich i wokalnych imion. Świeże, czułe i międzynarodowe, przekonuje swoim promiennym prostotą i ponadczasowym urokiem.
Milla to imię czystej łagodności, a ta cecha odbija się na tych, którzy je noszą. Niezależnie od tego, czy odnosi się je do rzymskiego „Camilla”, poświęconego służbie świętej, czy do słowiańskiego rdzenia „mil”, wyrażającego to, co najdroższe i najurocze, wszystko prowadzi do tego samego wniosku: Milla jest stworzona, by kochać i być kochaną. Wyobrażamy sobie czułą, uśmiechniętą dziewczynkę, obdarzoną tym dyskretnym urokiem, który naturalnie przyciąga sympatię.
Jej liczba 2 rysuje osobowość interpersonalną, wrażliwą na harmonię i uczuloną na konflikty. Milla jest dyplomatką z natury, która pojednuje, słucha i wyczuwa nastrój innych, zanim jeszcze zaczną mówić. Jej duża wrażliwość czyni ją cenną powierniczką i przyjaciółką o niezachwianej lojalności: gdy Milla się przywiązuje, to na zawsze.
Ale nie myl jej tylko z łagodnością i uległością. Święto, które dzieli z świętym Kamilem z Lellis, który poświęcił ciało i duszę chorym, ujawnia piękną, aktywną hojność, prawdziwy zmysł opieki i oddania. Milla potrafi zataczać rękawy dla tych, których kocha, a jej urocza strona ukrywa solidną wytrwałość.
Jeśli chodzi o temperament, łączy stabilność z fantazją: jest na tyle spokojna, by uspokajać, i na tyle marzycielska, by zaskakiwać. Przypisuje się jej pewny gust, naturalną elegancję i iskierkę radości, odziedziczone od jej słynnych patronów, od odważnej Milla Jovovich po słowiański i śródziemnomorski świat. To kosmopolityczne i promienne imię oferuje tym, którzy je noszą, piękną mieszankę czułości, subtelności i mocno zakorzenionego serca.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Milla kocha z świętą gracją akolity: nie biegnie, lecz zbliża się, z opuszczonymi, a następnie podniesionymi oczami, i oferuje powolne, zrytualizowane uwodzenie. Jej urok tkwi w tej dychotomii między czystością „młodej służebnicy” kultu a słowiańską ciepłotą „mil”, czyli miłości, cennego skarbu. Przyciąga tych, którzy szukają połączenia duszy i ciała, daleko od powierzchownego chaosu; co jednak ją męczy, to surowa wulgarność, brak ceremonii w czułości. W miłości jest tą, która zamienia akt w rytuał, gdzie każdy pocałunek jest ofiarą, a każdy wzrok modlitwą. Nie chce pana, lecz partnera tajemnicy, który może zrozumieć, że jej ciało jest świątynią, do której klucze posiada wyłącznie ona sama. Zmysłowa, ale nie erotyczna, szuka echa, rezonansu. Jeśli pośpiech jest Twoim towarzyszem, idź dalej; jeśli potrafisz czekać na objawienie, oferuje Ci miłość, która nie jest przeżywana, lecz ceniona, nienaruszona, godna boskiej istoty boso stającej na ziemi.
Jest to przede wszystkim skrócona forma Camilla, pochodząca z łaciny, ale także słowiański zdrobniały odpowiednik Ludmili lub Emilii, wywodzący się od rdzenia „mil”, oznaczającego miłość i wdzięk.
Przez Camillę przywołuje „młodą służebnicę kultu”; przez słowiański rdzeń oznacza „miła, kochana, urocza”.
14 lipca, jako forma imienia Camilla, w dniu świętego Camillus von Lellis, patrona chorych i opiekunów.
Oba: jako skrócona forma imion Camilla, Ludmila lub Emilia, dziś nadawana jest w pełni jako samodzielne imię.
Jego użycie wyraźnie wzrosło od lat 2000., osiągając szczyt w połowie lat 2010.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.