Znaczenie: służebnica kultu lub kochana, ukochana, urocza.
Forma skrócona Camilla lub słowiański rdzeń „mil”.
14 lipca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Kamillius Lellis. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Włoski kapłan z XVI wieku, założyciel zgromadzenia poświęconego opiece nad chorymi. Ponieważ sam cierpiał na inwalidyzującą chorobę, założył zakon ochotniczych pielęgniarzy, aby opiekować się najbardziej zaniedbanymi, w tym chorymi na dżumę, i zreformował pomoc szpitalną swoich czasów.
Co z tego zostaje: Uczy nas tu, że kruchość może stać się siłą napędową służenia innym. Jego przykład pokazuje, że aktywna współczucie i solidarna organizacja są potężną odpowiedzią na ludzkie cierpienie.
Milla obchodzi imieniny we Francji, w Brazylii i w Niemczech 14 lipca; w USA 13 lipca; w Argentynie 18 sierpnia.
Milla to krótkie, słodkie i kosmopolityczne imię o wielu źródłach. Jest czytane głównie jako skrócona forma Camilla: w starożytnym Rzymie „camilla” była młodą dziewczyną, która asystowała podczas ceremonii religijnych, stąd piękne znaczenie „służebnicy kultu”. Z tego powodu Milla dzieli święto 14 lipca z świętym Kamilem de Lellis, założycielem zakonu poświęconego opiece nad chorymi.
Inne ślady wzbogacają jego historię: w językach słowiańskich rdzeń „mil” oznacza „ukochany, kochany, grzeczny”, a Milla służy jako czuły zdrobniały odpowiednik Ludmili, Mileny lub Emilii. Imię to podróżuje więc z Włoch do Rosji z tą samą słodyczą.
We Francji Milla rozprzestrzeniło się głównie od lat 2000, napędzane falą krótkich i wokalnych imion. Świeże, czułe i międzynarodowe, podbija serca swoją jasną prostotą i ponadczasowym urokiem.
Milla to imię pełne słodyczy, co odzwierciedla się w tych, które je noszą. Niezależnie od tego, czy jest związane z rzymskim „camilla” poświęconym służbie sakralnej, czy ze słowiańskim rdzeniem „mil”, oznaczającym kochaną i wdzięczną, wszystko wskazuje na ten sam pomysł: Milla jest stworzona do kochania i bycia kochaną. Wyobrażamy sobie delikatną, uśmiechniętą dziewczynkę, obdarzoną tym dyskretnym urokiem, który naturalnie przyciąga sympatię.
Jej liczba 2 rysuje osobowość relacyjną, wrażliwą na harmonię i uczuloną na konflikty. Milla jest naturalną dyplomatą, tą, która pojednuje, słucha i wyczuwa nastroje innych, zanim jeszcze zaczną mówić. Jej duża wrażliwość czyni ją cenną powiernicą i przyjaciółką o niezachwianej lojalności: gdy Milla się przywiązuje, jest to na zawsze.
Ale nie sądź o niej wyłącznie jako o słodkiej i uległej. Uroczystość, którą dzieli z świętym Kamilem de Lellis, który oddał ciało i duszę chorym, ujawnia piękną aktywną hojność, prawdziwy sens troski i poświęcenia. Milla potrafi zwinąć rękawy dla tych, których kocha, a jej wdzięczna strona ukrywa solidną wytrwałość.
Jeśli chodzi o temperament, łączy ona stabilność z fantazją: jest wystarczająco spokojna, by uspokajać, i wystarczająco marzycielska, by zaskakiwać. Przypisuje się jej pewny gust, naturalną elegancję i małą, wesołą iskrę odziedziczoną po jej słynnych chrzestnych, od odważnej Milla Jovovich po słowiański i śródziemnomorski świat. Kosmopolityczne i jasne imię Milla oferuje tym, które je noszą, piękną mieszankę czułości, subtelności i mocno przywiązanego serca.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Milla kocha z sakralną gracją akolitki: nie pędzi, zbliża się, z opuszczonymi, a następnie uniesionymi oczami, oferując powolne i rytualne uwodzenie. Jej urok tkwi w tej dwoistości między czystością „młodej służebnicy” kultu a słowiańskim ciepłem „mil”, tego kochanego, tego cennego. Przyciąga tych, którzy szukają połączenia duszy i ciała, daleko od powierzchownego chaosu; z drugiej strony, co ją męczy, to brutalna wulgarność, brak ceremonii w czułości. W miłości jest tą, która zamienia akt w rytuał, gdzie każdy pocałunek jest ofiarą, każdy wzrok modlitwą. Nie chce pana, lecz partnera w tajemnicy, zdolnego zrozumieć, że jej ciało jest świątynią, do której ona sama posiada tylko klucze. Zmysłowa, ale nie erotyczna, szuka echa, rezonansu. Jeśli będzieś się spieszył, przejdź swoją drogą; jeśli umiesz czekać na objawienie, ofiaruje ci miłość, której się nie żyje, żyje się w niej w wspólnym, cenionym, nienaruszonym i godnym boskiej stopą boskiej ciszy.
To przede wszystkim skrócona forma Camilla, pochodzenia łacińskiego, ale także słowiański zdrobniały odpowiednik Ludmila lub Emilia, od rdzenia „mil”, który oznacza kochany i grzeczny.
Przez Camilla przywołuje „młodą służebnicę kultu”; przez słowiański rdzeń oznacza „kochana, umiłowana, wdzięczna”.
14 lipca, jako forma Camilla, dzień świętego Camilla de Lellis, patrona chorych i opiekunów.
Obie: krótki wariant imion Camilla, Ludmila lub Emilia, jest dziś w pełni uznawany za samodzielne imię.
Jego użycie wyraźnie wzrosło od lat 2000., z szczytem w połowie lat 2010.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.