Znaczenie: wieńcem laurowym, zwycięski.
Pochodzi z łacińskiego Laurentius, „mieszkaniec Laurentum” (miasto w Lacjum) lub „wieńcowany laurowym liściem” (laurus), antyczny symbol zwycięstwa i sławy.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Łukasz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Laurent obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 10 sierpnia.
Laurent utkany jest z chwały: to laurowy wieniec rzymskich zwycięzców, ta korona, którą przystrajano generałów i poetów. Imię zawdzięcza swój sukces świętemu Laurentemu z Rzymu, który w 258 roku poniósł męczeńską śmierć jako diakon; legenda o ruszcie uczyniła go jednym z najpopularniejszych świętych średniowiecza – tak bardzo, że Filip II kazał zbudować Escorial w kształcie rusztu.
Jako ponadczasowy klasyk, Laurent przeżywał swój szczyt w latach 60. i 70. XX wieku. Posiada tę elegancką prostotę, która nigdy nie wychodzi z mody: ani nachalny, ani nudny, wzbudza powagę, kompetencję i pewną bezpośredniość.
Dziś Laurent przywołuje wizerunek spokojnego i godnego zaufania mężczyzny, często postrzeganego jako skała – pomyślcie o solidności Laurenta Blanca lub delikatnej elegancji Laurenta Voulzy. To imię ludzi, którzy dotrzymują słowa, wypełniają swoje obietnice i zachowują zimną krew. To bezpieczna wartość, dosłownie ukoronowana laurem.
Laurent to mężczyzna, na którym można polegać. Wierny swemu etymologicznemu znaczeniu zwycięzcy wieńcowanego laurowym wieńcem, promieniuje spokojnym poczuciem bezpieczeństwa, bez popisywania się: jego sukces to nie frenetyczny wyścig, lecz prosta, cierpliwa droga, którą prowadzi do końca. Solidna ambicja i granitowa stabilność stanowią jego fundament – Laurent kończy to, co zaczyna, i o tym się wie.
Jego wielką siłą jest niezawodność. Sprawdzona lojalność, dane słowo, które jest warte umowy: jego bliscy wiedzą, że w burzy mogą na niego liczyć. Nie należy do tych, którzy przywłaszczają sobie reflektory lub obciążają się poufnymi szczegółami; woli działać, iść naprzód i pozwalać, by wyniki mówiły same za siebie.
Co do kaprysów, trzeba przyznać, że Laurent raczej gra kartą powagi – nie jest ekscentrykiem grupy. Jednak posiada przerażająco suchy humor, podobny do słynnej odpowiedzi jego patrona na ruszcie. To flegma nasączona suchym humorem stanowi cały jego urok.
Niezależny, lubi decydować sam i źle znosi, gdy ktoś mu „kręci ręką”; jednak jest to towarzyski samotnik, niedźwiedź. W nim odnajduje się delikatna elegancja Laurenta Voulzy, upór Laurenta Fignon, zimna krew Laurenta Blanc przed bramką. Krótko mówiąc, Laurent to dyskretna skała: nie najbardziej błyszcząca w grupie, ale ta, która wciąż stoi, gdy wszystko się chwieje.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Laurent, to imię, które już nosi pieczęć zwycięskiego laurowego wieńca, kryje w sobie serce, które oddaje się wyłącznie tym, którzy potrafią zdobyć jego uwagę, nie dominując nad nim. Nie gra w bezcelową grę łatwej uwodzenia; szuka istoty, intensywnego zapachu więzi, która sprawia, że drży. W miłości jest łowcą emocji, łagodny, ale nieubłagany w poszukiwaniu doskonałości. Przyciąga go ten rzadki iskrzyk, ten intelekt, który go prowokuje i budzi. Potrzebuje partnera, który jest jednocześnie muzą i przeciwnikiem, zdolnego rywalizować z jego własnym płomieniem. Z kolei szybko nudzi go emocjonalna przeciętność, tępa rutyna, która dusi jego szlachetną naturę. Nie znosi nudy ani powierzchowności; dla niego miłość jest aktem chwały, koroną, którą oferuje tej, która odważy się podzielić jego tronem. Kocha z pasją, ale w zamian żąda udowodnionej lojalności i odważności, która sprawia, że jego serce bije szybciej.
Pochodzi z łacińskiego Laurentius, połączonego z laurowym (laurus), symbolem zwycięstwa, lub z antycznym miastem Laurentum.
„Wieńcowany laurowym wieńcem”, czyli zwycięski i sławny, zgodnie z najpowszechniejszą interpretacją.
10 sierpnia, w dniu świętego Laurentiusa z Rzymu, diakona i męczennika.
Tradycja głosi, że został stracony na ruszcie; w ten sposób stał się patronem kucharzy i strażaków.
Przede wszystkim w latach 60. i 70. XX wieku, kiedy należał do najczęściej nadawanych imion męskich we Francji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.