Znaczenie: Młodzieńcza; poświęcona Jowiszowi / należąca do Julii.
Julianna jest formą łacińskiego Iuliana, żeńskiej formy Iulianus, pochodzącej od rzymskiego nazwiska rodzinnego Iulius (Julius), tradycyjnie kojarzonego z Jowiszem i łacińskim znaczeniem „młody”.
16 lutego
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Juliana z Nikomedii. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda chrześcijanka z początku IV wieku, w dzisiejszej Turcji. Stojąc przed cesarzem Dioclesianem, odmawia wyrzeczenia się swojej wiary i poddania się prześladowaniom, wybierając śmierć zamiast uległości.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że powiedzenie „nie” niesprawiedliwości ma swoją cenę, ale pozostanie wiernym swoim przekonaniom jest formą absolutnego odwagi. Jej upór przypomina, że godność nigdy nie podlega negocjacjom.
Źródło: Wikidata
Julianna obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 16 lutego.
Julianna to uroczy kwiat z podwójnym „n”, wywodzący się z antycznego rzymskiego imienia. Pochodzi od łacińskiego Iuliana, żeńskiej formy imienia Iulianus, które z kolei wywodzi się z wielkiego rodu Iulia – rodu Juliusa Cezara – imienia powiązanego zarówno z bogiem Jowiszem, jak i z łacińskim znaczeniem „młodość”. Z cesarskiego Rzymu dotarło do świata chrześcijańskiego dzięki Świętej Julianie z Nikomedii, młodej kobiecie, która około 304 roku zginęła śmiercią męczeńską; jej odwaga uczyniła to imię stałym elementem katolickiego kalendarza 16 lutego.
Przez wieki Julianna i jej siostry – Juliana, Julienne, Giuliana – niosły w Europie i obu Amerykach odrobinę wyrafinowania i delikatnej szlachetności. W Stanach Zjednoczonych melodyjne, czterosylabowe Julianna, ze swoim miękkim wyrazem, stało się ulubionym wyborem rodziców szukających imienia, które jest jednocześnie klasyczne i romantyczne, eleganckie, a zarazem ciepłe i dostępne.
Dziś Julianna sprawia wrażenie ponadczasowego i pięknego, wyrafinowanego, ale nie sztywnego. Oferuje bogactwo słodkich pseudonimów – Julie, Jules, Anna, Lia – i łączy staroświatową godność z nowoczesnym urokiem. To imię odpowiednie zarówno dla małego dziecka, jak i dla królowej: zawsze młode, dokładnie tak, jak obiecuje jej łacińskie źródło.
Julianna nosi się z bezwysiłkową, staroświatową gracją. Zakorzeniona w rzymskim rodzie Iulii i łacińskiej obietnicy młodości, imię to promieniuje ponadczasową elegancją – tym rodzajem postawy, który nigdy nie wydaje się szukać uwagi. Julianna często sprawia wrażenie osoby o cichej finezji, kogoś z naturalnie dobrymi manierami i wewnętrznym spokojem, który uspokaja innych. W imionach tych zapisana jest delikatna szlachetność, dziedzictwo królowych, takich jak Juliana Holenderska, która nosiła je z godnością i ciepłem.
Jednak Julianna nigdy nie jest zimna. Miękkość jej czterech płynnych sylab i miła rzesza przydomków, które zaprasza – Julie, Jules, Anna, Lia – ujawniają ciepłe, dostępne serce pod elegancją. Jest to przyjaciółka, która jest zarówno opanowana, jak i zabawna, równie swobodna podczas formalnej kolacji, jak i przy pogadaniach przy kuchennym blacie. Męczennica i święta stojąca za imieniem, młoda Juliana z Nikomedyi, nadaje całości nić cichej siły i przekonania: Julianna trzyma się swoich wartości i stawia czoła trudnościom z odwagą, która zaskakuje tych, którzy jej łagodność mylili ze słabością.
Pokoleniowo Julianna czyta się jako klasyk, który odrodzono z romantycznym urokiem – wybrany przez rodziców, którzy w równym stopniu szukali piękna i treści. Nadaje jej to mieszankę tradycjonalizmu i czułości: jest wiarygodna, dobra i cicho dąży do tego, by walczyć o to, co jest dla niej ważne. Jest empatyczna, skłonna do troszczenia się o innych, z humanitarną hojnością liczby dziewięć. W swojej najlepszej formie Julianna łączy elegancję z ciepłem i delikatny wygląd z prawdziwym kręgosłupem – zawsze młoda, zawsze łaskawa, imię, które dojrzewa od słodkiej małej dziewczynki do kobiety o postawie, nie tracąc nigdy swojego blasku.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Julianna kocha z ognistym oddaniem wyznawczyni Jowisza, a jednocześnie niesie w sobie żywotną, niespokojną energię wiecznej młodości. Nie spotyka się z kimś po prostu; inicjuje święte rytuały namiętności. Jej uwodzenie jest subtelne, zakorzenione w klasycznej, łacińskiej gracji, która przyciąga uwagę, nie prosząc o nią. Przyciągają ją partnerzy, którzy potrafią zrównoważyć jej intelektualną witalność i historyczną głębię, a szuka duszy, która wydaje się być przeznaczeniem rozszerzeniem linii juliańskiej. Dla niej miłość jest testem lojalności i siły życiowej. Ma w pogardzie stagnację; codzienność i przewidywalność doprowadzą ją do łez z nudów. Potrzebuje kochanka, który jest jednocześnie zaufanym przyjacielem i zdobywcą, kogoś, kto szanuje jej dziką niezależność, ale oddaje się jej zmysłowej intensywności. Jej serce jest świątynią, a dostęp do niej udziela tylko tym, którzy dowodzą swego oddania konsekwentnym, namiętnym działaniem. Zdrada to nie tylko błąd; to profanacja, której nigdy nie wybaczy. Szuka więzi, która jednocześnie wydaje się prastara i nowa, związku, który czci jej korzenie i karmi jej nieskończone, młode ognie.
Oznacza „młodość” lub „poświęcony Jowiszowi” i wywodzi się od rzymskiego nazwiska rodzinnego Julius.
Tradycyjnie obchodzony jest 16 lutego, w dniu wspomnienia Świętej Julianny z Nikomedii.
Juliana z Nikomedii była młodą kobietą chrześcijańską, która około 304 roku poniosła śmierć męczeńską i jest czczona jako patronka chorych.
To to samo imię; Julianna używa po prostu podwojonego „n”, co jest popularną amerykańską wariantem pisowni.
Julie, Jules, Juli, Anna i Lia to wszystkie popularne formy skrócone.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.