Znaczenie: Bóg jest łaskawy (forma żeńska).
Kobieca forma imienia Jan, słowiańskiej i germańskiej formy imienia Johannes (hebr. Jochanan, „Jahwe jest łaskawy“).
30 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Joanna d'Arc.
Młoda francuska wieśniaczka z XV wieku, pochodząca z Lotaryngii. W wieku szesnastu lat przekonała króla Karola VII, by powierzył jej armię w celu odbicia oblężonego Orléansu – wyczyn wojskowy, który zmienił bieg wojny stuletniej.
Co z tego zostaje: Można odmówić bycia definiowanym przez swój wiek lub pochodzenie społeczne, gdy jest się przekonany o słuszności swojej sprawy. To lekcja uporu, która pokazuje, że determinacja może czasem przesuwać góry.
Źródło: Nominis
Jana obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 maja.
Jana jest żeńską formą imienia Jean w językach słowiańskich (czeskim, słowackim) oraz germańskich i wywodzi się z hebrajskiego Yôhanân, co oznacza „Bóg jest łaskawy”. Ciekawostką jest, że Jana ma również arabską interpretację, w której جنى (jannā) przywodzi na myśl owoce lub ogród raju, co odzwierciedla podwójne pochodzenie łączące się w idei daru i obfitości.
Choć imię jest powszechne w Europie Środkowej i świecie arabskim, Jana zyskała we Francji na popularności dopiero od lat 90. XX wieku. Imię obchodzone jest 30 maja, co odpowiada dniu pamięci Joanny d’Arc, co nadaje jego znaczeniu nutę duszy i odwagi.
Postrzegane jako miękkie, krótkie i międzynarodowe, imię Jana przemawia do rodzin wielokulturowych, szukających łatwego w użyciu imienia, które dobrze sprawdza się w podróży. Pod jego delikatnym brzmieniem kryje się mieszanka gracji i zdecydowanej determinacji – wykwintny balans, który czyni to imię naprawdę fascynującym.
Jana ma w sobie oszukującą słodycz imion, które kryją stalową wolę. Jako słowiańska i germańska żeńska forma imienia Jean niesie ze sobą piękne hebrajskie znaczenie „Bóg udziela łaski” – podczas gdy w języku arabskim Jana przywołuje na myśl owoce i ogród raju. Dwa źródła, jedna wspólna idea hojności i oddania. A ponieważ jej imieniny przypadają na 30 maja, dzień świętej Joanny d’Arc, imię nabiera również nuty francuskiej odwagi i determinacji.
Jany często posiadają ten rzadki miks gracji i charakteru. Na zewnątrz łagodne, dokładnie wiedzą, czego chcą, i trzymają się tego. Wytrwałość Dziewicy Orleańskiej unosi się nad tym imieniem: Jana nie poddaje się, nie daje się zastraszyć i zmierza do swoich celów ze spokojną stanowczością.
Lojalna, godna zaufania i zorganizowana, Jana jest jedną z tych przyjaciółek, na których można polegać z zamkniętymi oczami. Utrzymuje delikatną równowagę między wrażliwością a rozsądkiem, między słuchaniem innych a wiernością własnym zasadom. Jej dyplomacja pozwala jej rozładowywać napięcia, ale ostrożnie z tymi, którzy jej nie doceniają: słodycz imienia kryje prawdziwą siłę przekonywania.
Z natury kosmopolityczna, popularna od Czech przez Niemcy po świat arabski, Jana wciela w sobie otwartą i spokojną nowoczesność. Współczesna Jana rośnie w wielu kulturach i czerpie z tego cichą obfitość. Łatwo wyobrazić sobie, jak w ciszy wchodzi na szczyt za szczytem, z tym spokojnym uśmiechem tych, którzy wiedzą, dokąd zmierzają.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Jana kocha z cichą, niszczącą gracją. Jej imię, zakorzenione w boskim miłosierdziu, przekłada się na czułość, która rozbraja, zanim uderzy. Nie goni; przyciąga, jak światło księżyca przyciąga przypływy. Sztuka uwodzenia jest dla niej subtelna – to wpatrujący się wzrok, głos drżący starożytną słowiańską melancholią. Szuka głębi, nie hałasu. Powierzchowna iskra natychmiast ją nudzi; tęskni za duszą, która rozumie ciszę tak płynnie, jak mowę. Przyciągają ją ci, którzy posiadają wewnętrzny bastion, mężczyźni lub kobiety, którzy są wytrwali, uczciwi i nie boją się kruchości. Jej przywiązanie jest ciepłe, ale powściągliwe, powolne tlenie się, a nie pożar lasu. Co ją wyczerpuje? Frywolność. Puste gadanie tych, którzy nie znają własnych cieni. Jana potrzebuje partnera, który wytrzymuje w burzy, kogoś, kto rozumie, że jej gracja nie jest słabością, lecz wybraną siłą. Gdy się zobowiązuje, jest uparcie lojalna i otula partnera ochronnym, spokojnym uściskiem. To miłość, która przypomina powrót po długiej podróży – bezpieczna, święta i głęboko, głęboko prawdziwa.
Jana to żeńska forma imienia John w językach słowiańskich i germańskich, wywodząca się z hebrajskiego imienia Yôhanân, oznaczającego „Bóg daje łaskę”.
„Bóg udziela łaski; w języku arabskim Jana przywołuje również owoce lub ogród raju.”
Jana obchodzi imieniny 30 maja ku czci świętej Joanny d’Arc. Jest ona znana jako „Dziewica z Orléans”.
Tak, Jana to słowiańska i germańska forma, tak jak Jane w języku angielskim lub Juana w języku hiszpańskim.
W ostatnim czasie rozprzestrzeniło się tam, począwszy od lat 90., dzięki swojej krótkiej i międzynarodowej naturze.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.