Znaczenie: Oddech lub tchnienie, albo para, albo próżność.
Abel wywodzi się z hebrajskiego „Hével“.
5 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Abel z Lobbes.
Benedyktyn szkockiego pochodzenia, który w VIII wieku został arcybiskupem Reims. Reformował życie monastyczne w swoim diecezji, narzucając surową dyscyplinę i ścisłą organizację, pomimo oporu ze strony jego epoki.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by przeorganizować swoje otoczenie tak, by lepiej funkcjonowało, nawet gdy jest to trudne. Jest to dowód uporu i poczucia odpowiedzialności, które przekracza stulecia.
Źródło: Nominis
Abel obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 5 sierpnia.
Abel wywodzi się z hebrajskiego „Hével”, co oznacza „oddech” lub „tchnienie”. To słowo może również oznaczać „parę” lub „złudność” i poetycko odnosi się do przemijania życia. Nie bez powodu jego biblijny nosiciel, drugi syn Adama i Ewy, jest pierwszą ofiarą ludzkości: pasterz, którego ofiara spodobała się Bogu, został zabity przez jego brata Kaina. Jest to więc imię o głębokich rezonansach, związane z niewinnością i niesprawiedliwością.
Chociaż Abel nie ma uniwersalnego stałego dnia wspomnienia z Księgi Rodzaju, hiszpański kalendarz święty obchodzi 5. sierpnia świętego Abela z Reims, arcybiskupa z VIII wieku, co nadaje hiszpańskim Abelom ich imieniny. Imię ma dużą zaletę: jest identyczne lub prawie identyczne w dziesiątkach języków, krótkie, brzmienne i łatwe do noszenia na całym świecie.
Dziś Abel jest nowoczesnym i wznoszącym się imieniem w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, postrzeganym jako świeże, słodkie i nieco artystyczne, nie tracąc przy tym swojej biblijnej powagi. Podoba się swoją prostą prostotą: dwa sylaby i historia sięgająca tysiącleci za nimi.
Abel niesie w swoim imieniu tak delikatne słowo – „oddech”, „tchnienie” – że niemal przewiduje ono jego charakter: wyróżnia go pewna łagodność, wrażliwość niemal dotykowa. Liczba 2, która mu towarzyszy, wzmacnia ten profil empatycznej, pokojowo nastawionej i otwartej duszy, która wyczuwa nastrój pomieszczenia, gdy tylko do niego wchodzi. Jego wrażliwość i dyplomacja są wysokie; agresja jest jej przeciwieństwem. Abel jest pogodnym przyjacielem, który słucha, nie oceniając.
Od swojego biblijnego patrona, niewinnego i sprawiedliwego pasterza, dziedziczy prawdziwą dobroć i nieprzenikną lojalność, która niemal wzrusza. Jest wiarygodny aż do szpiku kości. Ale niesie ze sobą również cień tej historii: pewną kruchość, skłonność do zbyt dużego zaufania i bycia dobrym człowiekiem, który wychodzi na tym źle. Abel ma trudności z konfliktami i czasem połyka krokodylowe łzy, które powinien wypluć; jego życiowym zadaniem jest nauczenie się, jak się chronić, nie tracąc przy tym swojej czułości.
Jasna strona imienia leży w jego artystycznej naturze. Abel ma zwykle fantazję, estetyczną wrażliwość i bogaty świat wewnętrzny – nie jest przypadkiem, że istnieje wielu muzyków i twórców o tym imieniu, od piosenkarza i autora tekstów Abela Pintos po reżyserów filmowych. Jego energia jest raczej intymna niż ekspansywna, bardziej skierowana na tworzenie i pielęgnowanie niż na zdobywanie. Nie szuka władzy ani skupiania na sobie uwagi; jego ambicja jest dyskretna i skierowana na to, co naprawdę go spełnia.
Ze swoim nowoczesnym, krótkim i uniwersalnym wyrazem Abel dzisiejszych czasów sprawia wrażenie ciepłego i bliskiego, osoby, z którą łatwo się otworzyć, ponieważ wie się, że nie zostanie się porzuconym. Potrzebuje tylko od czasu do czasu, aby ktoś przypomniał mu, że bycie dobrym nie stoi w sprzeczności z egzekwowaniem swoich praw. Gdy to zintegruje, jego słodycz zamieni się w spokojną siłę.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Abel, syn oddechu i tchnienia, nie kocha rękami, lecz oddechem. Jego uwodzicielstwo jest eteryczne, szept, który przedostaje się pod drzwi zamkniętych serc i przyciąga tych, którzy szukają czegoś więcej niż tylko ciała; szukają powietrza, którego im brakuje. Jest zmysłowy w swojej niematerialności, zdolny otoczyć cię próżnością przemijania, tak że każdy pocałuk wydaje się ostatnim oddechem życia, intensywny i rozpaczliwy.
Jednak ta sama natura skazuje go na niezadowolenie. Co najbardziej go dręczy, to trwałość, ciężar tego, co pozostaje, co nie odparowuje. Szuka intensywności pary, która unosi się i znika, a nie ciężaru kamienia. Gdy jego partner staje się zbyt bardzo kotwicą, zbyt bardzo realny i ziemski, Abel ulatuje, pozostawiając jedynie nagły chłód. Kocha krótkość ognia, a nie popiół; potrzebuje miłości, która żyje jak uwięziony westchnienie, błyszcząca i śmiertelna, ponieważ tylko w kruchości chwili znajduje swoją prawdziwą więź z drugim.
Pochodzące z hebrajskiego słowa „Hével”, oznacza „oddech” lub „tchnienie”, z niuansem przemijalności i ulotności życia.
Drugi syn Adama i Ewy, pasterz, którego ofiara spodobała się Bogu i który został zamordowany przez swojego brata Kaina, pierwsza ofiara ludzkości.
Abel obchodzi imieniny 5 sierpnia, w dzień wspomnienia świętego Abela z Lobbes. Był benedyktynem szkockiego pochodzenia, a później arcybiskupem Reims.
Bardzo: Jest pisany w ten sam lub niemal ten sam sposób po hiszpańsku, angielsku, francusku, niemiecku, portugalsku i w innych językach, co sprawia, że jest bardzo przyjemny do noszenia.
Jest starożytny dzięki swemu biblijnemu pochodzeniu, brzmi jednak dziś świeżo i zyskuje na popularności w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.