Znaczenie: tchnienie, podmuch, para lub próżność.
Z hebrajskiego Hével.
5 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Abel z Lobbes.
Benedyktyn szkockiego pochodzenia, który w VIII wieku został arcybiskupem Reims. Reformował życie monastyczne w swoim diecezji, narzucając surową dyscyplinę i ścisłą organizację, pomimo oporu ze strony jego epoki.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by przeorganizować swoje otoczenie tak, by lepiej funkcjonowało, nawet gdy jest to trudne. Jest to dowód uporu i poczucia odpowiedzialności, które przekracza stulecia.
Źródło: Nominis
Abel obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 5 sierpnia.
Abel wywodzi się z hebrajskiego „Hével”, oznaczającego „tchnienie” lub „oddech”, słowa, które oznacza również „parę” lub „próżność” i poetycko nawiązuje do ulotności życia. Nie bez powodu jego biblijny właściciel, drugi syn Adama i Ewy, jest pierwszą ofiarą ludzkości: pasterzem, którego ofiara spodobała się Bogu, a który zginął z rąk swego brata Kaina. Jest to zatem imię o głębokim rezonansie, związane z niewinnością i niesprawiedliwością.
Choć Abel z Księgi Rodzaju nie ma uniwersalnego stałego święta, hiszpański kalendarz świętych obchodzi 5 sierpnia święto św. Abela z Reims, arcybiskupa z VIII wieku, co nadaje imieniny hiszpańskim Abelom. Imię ma dużą zaletę: jest identyczne lub niemal identyczne w dziesiątkach języków, krótkie, dźwięczne i łatwe do noszenia na całym świecie.
Dziś Abel to imię nowoczesne i zyskujące na popularności w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej, postrzegane jako świeże, słodkie i nieco artystyczne, nie tracąc przy tym swojej biblijnej powagi w tle. Podoba się ze względu na swoją zdecydowaną prostotę: dwie sylaby i tysiącletnia historia za nimi.
Abel niesie w swoim imieniu tak delikatne słowo – „tchnienie”, „oddech” – że niemal zapowiada jego charakter: w nim tkwi pewna łagodność, wrażliwość wręcz obnażona, która go wyróżnia. Liczba 2, która mu towarzyszy, wzmacnia ten profil empatycznej, pokojowej i otwartej duszy, kogoś, kto od razu wyczuwa nastrój pomieszczenia, w którym się znajduje. Jego wrażliwość i dyplomacja są wysokie; agresja – na przeciwległym biegunie. Abel to przyjaciel, który łagodzi spory, ten, który słucha bez oceniania.
Od swojego biblijnego imiennika, niewinnego i sprawiedliwego pasterza, odziedziczył autentyczną dobroć i lojalność bez fałszu, niemal wzruszającą. Można mu zaufać do szpiku kości. Ale niesie też cień tej historii: pewną podatność na urazy, skłonność do nadmiernego ufania i bycia przez to poszkodowanym. Abelowi trudno jest w konfliktach i czasem przełyka urazy, które powinien wyrzucić z siebie; jego życiowym wyzwaniem jest nauczenie się ochrony siebie bez utraty czułości.
Jasna strona tego imienia leży w jego artystycznej naturze. Abel często posiada wyobraźnię, wrażliwość estetyczną i bogaty świat wewnętrzny – nie jest przypadkiem, że jest wielu muzyków i twórców o tym imieniu, od piosenkarza Abela Pintosa po reżyserów filmowych. Jego energia jest bardziej intymna niż ekspansywna, bardziej nastawiona na tworzenie i opiekę niż na podboje. Nie szuka władzy ani nie skupia na sobie uwagi: jego ambicja jest dyskretna, skierowana w to, co naprawdę go wypełnia.
Ze swoim nowoczesnym, krótkim i uniwersalnym brzmieniem dzisiejszy Abel wydaje się ciepły i bliski, to ktoś, z którym przyjemnie jest się otwierać, bo wiesz, że nie zawiedzie. Potrzebuje tylko, od czasu do czasu, by ktoś mu przypomniał, że bycie dobrym nie wyklucza stanowczości. Gdy to zintegruje, jego słodycz staje się spokojną siłą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Abel, syn tchnienia i oddechu, nie kocha rękami, lecz oddechem. Jego uwodzenie jest eteryczne, szept, który przedostaje się pod drzwi zamkniętych serc, przyciągając tych, którzy szukają czegoś więcej niż ciała; szukają powietrza, którego im brakuje. Jest zmysłowy w swojej niematerialności, zdolny otulić cię próżnością tego, co przemijające, sprawiając, że każdy pocałunek wydaje się ostatnim tchnieniem życia, intensywnym i rozpaczliwym.
Jednak ta sama natura skazuje go na niezaspokojenie. Najbardziej rani go trwałość, ciężar tego, co zostaje, tego, co nie wyparowuje. Szuka intensywności pary, która unosi się i znika, a nie ciężaru kamienia. Jeśli jego partnerka staje się zbyt kotwicą, zbyt realna i ziemska, Abel znika, pozostawiając jedynie nagły chłód. Kocha krótkotrwałość ognia, a nie popiół; potrzebuje miłości, którą przeżywa się jak uwięzione westchnienie, błyszczącą i śmiertelną, ponieważ tylko w kruchości chwili znajduje swoją prawdziwą więź z drugim.
Z hebrajskiego „Hével”, oznacza „oddech” lub „tchnienie”, z niuansem przemijania i ulotności życia.
Drugi syn Adama i Ewy, pasterz, którego ofiara spodobała się Bogu, a który został zamordowany przez swojego brata Kaina, stając się pierwszą ofiarą ludzkości.
Dzień imienin Abela przypada 5 sierpnia, ku czci świętego Abela z Lobbes. Był on mnichem benedyktyńskim pochodzenia szkockiego, który w VIII wieku został arcybiskupem Reims.
Bardzo: pisze się identycznie lub niemal identycznie w językach hiszpańskim, angielskim, francuskim, niemieckim, portugalskim i innych, co czyni je bardzo wygodnym do noszenia.
Jest prastare ze względu na swoje biblijne pochodzenie, ale dziś brzmi świeżo i zyskuje na popularności w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.