Znaczenie: noworodek lub dziecko, które właśnie się urodziło.
Opiera się na semickim rdzeniu w-l-d, tym samym, co czasownik walada, „dać światło”.
23 lutego
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Al-Walid I, zm. 23 lutego. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Kalif omajjadzki z VIII wieku, panujący nad imperium rozciągającym się od Hiszpanii po Indie. Przekształcił Damaszek w ważny ośrodek intelektualny i architektoniczny, polecając wzniesienie Wielkiego Meczetu Omajjadów, arcydzieła syntezującego tradycje antyczne i nowości jego czasów.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się od niego, że wielkość epoki mierzy się jej zdolnością do łączenia wiedzy i talentów w celu tworzenia trwałych dzieł. Przypomina, że ambicja, gdy jest skierowana ku pięknu i wiedzy, może pozostawić niezatarte ślady.
Źródło: Wikipédia · britannica.com
Walid obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 23 lutego.
Walid (الوليد) to arabskie imię, które oznacza „noworodka”, „dziecko, które właśnie się urodziło”. Opiera się na semickim korzeniu w-l-d, tym samym co czasownik walada, „rodzić” — korzeń wspólny dla wielu arabskich słów oznaczających dziecko i pokrewieństwo. Jest to imię o jasnym symbolizmie: odrodzenie, obietnica, przyszłość, która się zaczyna.
Najbardziej znaną postacią tego imienia jest Al-Walîd I, kalif z dynastii Omajadów z początku VIII wieku, za którego panowania wzniesiono wspaniałą Wielką Meczetę Omajadów w Damaszku, a imperium doznało największej ekspansji. Imię zachowało z tego dziedzictwa aromat wielkości i historycznej potęgi.
Rozpowszechnione na całym świecie arabskim i w Maghrebie, imię Walid pojawiło się we Francji w połowie XX wieku i osiągnęło szczyt popularności na przełomie lat 2000. Ciepłe, proste i solidne, dziś przywołuje młodość, towarzyskość i silne przywiązanie do rodzinnych korzeni.
Walid, „noworodek”, niesie w sobie świeżość początku i obietnicę pięknego przyszłego. To imię, które oddycha optymizmem, witalnością i visceralem przywiązaniem do rodziny — bo powiedzieć „noworodek”, to też powiedzieć o przynależności, przekazywaniu, miejscu w łonie klanu. Typowy Walid to ktoś, kto nigdy nie zapomina, skąd pochodzi.
Ciepły i towarzyski, ma wrodzone w ciele poczucie gościnności: w jego towarzystwie czuje się dobrze, jest się przyjętym, wysłuchanym. Jest hojny swoim czasem i swoim stołem, tka trwałe i solidne przyjaźnie, a często pełni rolę filara w swojej grupie. Jego lojalność nie jest pustym słowem: broni swoich z stałością, która budzi zaufanie.
Cień jego sławnego imiennika, kalifa-budowlańca Al-Walîd, szeptem podpowiada mu spokojną ambicję i smak dla projektów, które trwają. Walid nie jest nieodpowiedzialnym marzycielem: lubi realizować, budować, zostawiać ślad. Pracowity i wytrwały, idzie naprzód z spokojną energią, bez fanfaronady, ale nigdy nie porzuca swojego celu.
Emocjonalnie jest czuły, choć czasem kryje się za pewnym sobą. Dumny, nie lubi pokazywać swoich wad, ale potrafi być rozbrajająco słodki wobec tych, których kocha. Obdarzony dobrym poczuciem humoru, często żartobliwy, rozładowuje napięcia dobrze postawionym żartem.
Podsumowując, Walid łączy w sobie cechy hojnego serca i budującego temperamentu: zakorzeniony w swoich tradycjach, zwrócony ku przyszłości, wciela w życie piękną myśl, że każde narodziny są obietnicą — i że można całe życie być jej godnym.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Walid nie jest kochankiem powierzchownym; jest odrodzeniem. Zdobycie Walida oznacza przyjęcie ponownego narodzin, zdjęcie społecznych masek, by odzyskać surową czystość pierwszego oddechu. Nie szuka frapującej zdobyczy, lecz intensywnego pogłębienia. Jego urok to urok absolutnej świeżości: obecność, która rozbraja, która zaprasza do bycia podatnym na rany. Przyciąga tych, którzy szukają nierozerwalnego połączenia duchowego i cielesnego, złączenia, w którym ego gaśnie. Jednak uwaga: jego natura „noworodka” wymaga stałej uwagi. Męczy go dusząca rutyna, rutyna, która zamraża chwilę. Potrzebuje zaskoczenia, odkryć, które ponownie rozpalą płomień. Ucieka przed stagnacją jak przed zarazą. Aby go utrzymać, trzeba pozostać wiecznym zaskoczeniem, niewyczerpanym źródłem nowości. Kocha z braterską i namiętną intensywnością, mieszając macierzyńską czułość z palącym pragnieniem. Jeśli szukasz bezpieczeństwa starej skały, idź inną drogą. Walid to prąd, fala, podmuch, który się zmienia. Trzeba z nim tańczyć, nigdy nie zasypiając.
„Noworodek, dziecko, które właśnie się urodziło”, od arabskiego rdzenia w-l-d.
To arabskie imię, bardzo rozpowszechnione na Bliskim Wschodzie i w Maghrebie.
Nie: to imię o muzułmańskim pochodzeniu, nie ma święta w kalendarzu chrześcijańskim.
Al-Walîd I, kalif z dynastii Omajjadów, za którego panowania zbudowano Wielki Meczet w Damaszku.
W zależności od transliteracji spotyka się zapisy Waleed, Waleed lub Oualid.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.