Znaczenie: Noworodek, dziecko, które właśnie się urodziło.
Z arabskiego الوليد (al-walīd), „noworodek”, od semickiego rdzenia w-l-d (walada, „rodzić, przychodzić na świat”).
23 lutego
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Al-Walid I, zm. 23 lutego. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Kalif omajjadzki z VIII wieku, panujący nad imperium rozciągającym się od Hiszpanii po Indie. Przekształcił Damaszek w ważny ośrodek intelektualny i architektoniczny, polecając wzniesienie Wielkiego Meczetu Omajjadów, arcydzieła syntezującego tradycje antyczne i nowości jego czasów.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się od niego, że wielkość epoki mierzy się jej zdolnością do łączenia wiedzy i talentów w celu tworzenia trwałych dzieł. Przypomina, że ambicja, gdy jest skierowana ku pięknu i wiedzy, może pozostawić niezatarte ślady.
Źródło: Wikipédia · britannica.com
Walid obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 23 lutego.
Walid (الوليد) to arabskie imię, które oznacza „noworodek” lub „dopiero co urodzone dziecko”. Opiera się na semickim rdzeniu w-l-d, będącym rdzeniem czasownika walada, „rodzić” – rdzeniu, który jest wspólny dla wielu arabskich słów oznaczających dziecko i pochodzenie. Jest to imię o promiennej symbolice: odnowa, obietnica, początkująca przyszłość.
Najbardziej znanym nosicielem tego imienia jest Al-Walîd I, omajjadzki kalif z początku VIII wieku, za którego panowania w Damaszku wzniesiono wspaniałą Wielką Meczet Omajjadów, a imperium doznało znacznego rozszerzenia. Imię zachowuje z tego dziedzictwa odrobinę wielkości i historycznej mocy.
Rozpowszechnione w całym świecie arabskim i w Maghrebie, imię Walid pojawiło się we Francji w połowie XX wieku i osiągnęło tam swój szczyt popularności około przełomu tysiącleci. Ciepłe, proste i trwałe, dziś przywołuje młodość, towarzystwo i silny związek z rodzinnymi korzeniami.
Walid, „nowonarodzony”, niesie w sobie świeżość początku i obietnicę pięknego przyszłości. To imię aż roi się od optymizmu, witalności i głębokiej więzi z rodziną – bo powiedzenie „nowonarodzony” oznacza również mówienie o pochodzeniu, przekazywaniu i miejscu w klanie. Typowy Walid nigdy nie zapomina, skąd pochodzi.
Ciepły i towarzyski, ma wrodzone poczucie gościnności: w jego towarzystwie czuje się dobrze, przyjęto i należycie. Hojny swoim czasem i stołem, zawiera trwałe i długotrwałe przyjaźnie i często pełni rolę filaru w swojej grupie. Jego lojalność to nie puste słowa: stoi przy swoich bliskich z stałością, która budzi zaufanie.
Cień jego słynnego imiennika, kalifa budowniczego Al-Walîd, nadaje mu spokojną ambicję i zamiłowanie do projektów, które są trwałe. Walid nie jest marzycielskim słabeuszem: kocha tworzyć coś konkretnego, budować, zostawiać ślad. Pilny i wytrwały, postępuje spokojną energią, nie przyciągając uwagi, ale nigdy nie porzuca swojego celu.
Emocjonalnie jest czuły, który czasem ukrywa się za dostojnym wyglądem. Niechętnie pokazuje swoje słabości, ale wobec tych, których kocha, otwiera się z rozbrajającą łagodnością. Wyposażony w dobry humor, często żartobliwy, rozładowuje napięcia dobrze trafionym żartem.
Podsumowując, Walid łączy cechy hojnego serca i temperamentu budowniczego: zakorzeniony w swoich tradycjach, zwrócony ku przyszłości, wciela w sobie piękną myśl, że każde narodziny są obietnicą – i że można poświęcić swoje życie, by być godnym tej obietnicy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Walid nie jest powierzchownym kochankiem; jest reinkarnacją. Zdobycie Walida oznacza ponowne narodziny, zdjęcie społecznych masek, by odnaleźć surową czystość pierwszego oddechu. Nie szuka frapującej zdobyczy, lecz intensywnego zakorzenienia. Jego urok to urok absolutnej świeżości: Obecność, która rozbraja, która zaprasza do bycia bezbronnym. Przyciąga tych, którzy szukają nierozerwalnej więzi duchowej i cielesnej, zespolenia, w którym ego znika. Ale uwaga: Jego natura jako „noworodka” wymaga ciągłej czujności. Nudzi go dusząca rutyna, rutyna, która zamraża chwilę. Potrzebuje zachwytu, odkryć, które ponownie rozpalą płomień. Ucieka przed stagnacją jak przed zarazą. Aby go zatrzymać, trzeba być wiecznym zaskoczeniem, nieprzebranym źródłem nowości. Kocha z braterską i namiętną intensywnością, która miesza macierzyńską czułość z płonącym pragnieniem. Jeśli szukasz bezpieczeństwa starego bloku skalnego, odpuść. Walid jest prądem, falą, oddechem, który się zmienia. Trzeba tańczyć z nim, nigdy nie zasypiając.
„Noworodek, właśnie urodzone dziecko”, od arabskiego rdzenia w-l-d.
Jest to imię arabskie, bardzo rozpowszechnione na Bliskim Wschodzie i w Maghrebie.
Nie: Jest to imię muzułmańskiego pochodzenia, nie ma ono święta w kalendarzu chrześcijańskim.
Al-Walîd I., kalif z dynastii Omajjadów, za którego panowania wzniesiono Wielki Meczet w Damaszku.
W zależności od transliteracji spotyka się zapisy Waleed, Waleed lub Oualid.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.