Znaczenie: poświęcony Marsowi.
Z łacińskiego Marcus, wywodzącego się od imienia boga Marsa.
25 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Marek.
Pisarz i uczeń Piotra w I wieku, aktywny w basenie Morza Śródziemnego. Napisał jeden z czterech Ewangelii, bezpośredni i bez lukru opis życia Jezusa, a następnie założył wspólnotę w Aleksandrii, zanim zginął jako męczennik w Wenecji.
Co z tego zostaje: Zapamiętuje z niego rzadką zdolność przekazywania historii z mocą i prostotą, bez dążenia do upiększania faktów. To przykład tego, kto wybiera, by świadczyć do samego końca, nawet za cenę utraty życia.
Marcus obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 25 kwietnia.
Marcus to oryginalna łacińska forma imienia Marc, jednego z najstarszych i najpowszechniej używanych imion rzymskich. Pochodzi od imienia boga Marsa, boga wojny i wiosny, stąd znaczenie: poświęcony Marsowi, wojownikowi. Używane przez wybitnych Rzymian, od filozofa-imperatora Marka Aureliusza po oratora Cycerona (Marcus Tullius), oddycha starożytną historią.
W tradycji chrześcijańskiej Marcus jest utożsamiany ze św. Markiem Ewangelistą, autorem drugiej Ewangelii, symbolizowanym przez lwa i czczonym jako patron Wenecji. Jego święto, przypadające 25 kwietnia, zakotwicza imię w kalendarzu.
We Francji i na całym świecie Marcus zyskuje na popularności: jest bardziej międzynarodowy i brzmieniowo wyrazisty niż Marc, łącząc klasyczne korzenie z nowoczesnym akcentem. Postrzegany jako męski, solidny i charyzmatyczny, podoba się zarówno ze względu na swój cesarski rodowód, jak i współczesną energię. Imię, które przetrwa stulecia, nie starzejąc się.
Marcus nosi imię boga Marsa i zachowuje coś z jego natury: otwartą energię, temperament przywódcy, zamiłowanie do wyzwań, które domagają się wyrażenia. To nie jest imię, które się ukrywa; Marcus idzie do przodu, podejmuje inicjatywę, zajmuje przestrzeń z rozbrajającą naturalnością. Jego charyzma często robi resztę.
Ale sprowadzanie Marcusa do roli jedynie wojownika byłoby niesprawiedliwe. Historia oferuje mu podwójny, jasny patronat: z jednej strony Marek Aureliusz, cesarz, który stał się mędrcem, dowodząc, że siła może rymować się z refleksją i samokontrolą; z drugiej św. Marek, Ewangelista, symbol lwa, ale też słowa, które przekazuje i jednoczy. Marcus dziedziczy tę dwoistość: bojowy, tak, ale też zdolny do refleksji, hojności i poczucia wspólnoty.
W codziennym życiu wyczuwalny jest ciepły i towarzyski temperament, obdarzony dobrym humorem. Marcus lubi ludzi, wywołuje śmiech, potrafi zmobilizować wokół projektu lub imprezy. Liczba trzy, która mu towarzyszy, potwierdza tę miłość do kontaktu i wyrażania siebie: on błyszczy bardziej, gdy jest otoczony, niż gdy jest sam w rogu.
Ambitny, dąży wysoko, niekoniecznie miażdżąc innych; najlepszy Marcus oddaje swojego bojowego ducha na służbę sprawie, jak Rashford broniący dzieci. Lojalny wobec bliskich, opiekuńczy, ma rycerskie poczucie honoru.
Jego stabilność jest solidna, choć jego energia czasem potrzebuje zaworu bezpieczeństwa, sportu lub pasji, aby nie przelewała się. Podsumowując, Marcus to ten rzymski miks pewności siebie i talentu, naturalny kapitan, który woli kierować niż narzucać, i który wie, że prawdziwa siła mierzona jest zarówno sercem, jak i ręką.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Marcus nie bawi się w uwodzenie; on zdobywa. Z tą duszą poświęconą Marsowi, miłość jest dla niego polem bitwy, w którym honor i pożądanie się mieszają. Zachwyca męską obecnością, ciężką od obietnic i spokojnej siły. Nie słaba słodycz go pociąga, lecz święty ogień, ta buntownicza iskra, która sprawia, że oczy ukochanej osoby lśnią. Szuka równego sobie, wojownika zdolnego utrzymać swoją pozycję, rywalizować bez uginania się. Pasja, jaką oferuje, jest intensywna, trzewna, niemal płonąca; kocha z żarem, który zostawia ślady. Z drugiej strony, co go głęboko męczy, to letniość i moralna pasywność. Zbyt uległy partner go dusi, a podwójna gra sprawia, że ucieka z gwałtownością ostrych ostrzy. Chce autentycznego płomienia, wymiany brutalnych, ale lojalnych sił, w której związek fizyczny jest wisienką na torcie wykuwanym ze stali i absolutnego zaufania.
Marcus to starożytne rzymskie imię wywodzące się od boga Marsa; jest to łacińska forma imienia Marc.
Nawiązanie do Marsa, boga wojny: stąd skojarzenie z wojownikiem i męskością.
Imieniny Marcusa przypadają 25 kwietnia, w dniu poświęconym św. Markowi Ewangeliście. Był on Ewangelistą, autorem drugiej Ewangelii, uczniem św. Piotra i patronem Wenecji.
Brak szczególnego znaczenia: Marcus to forma łacińska i międzynarodowa imienia Marc, o tym samym rdzeniu.
Oba: bardzo starożytne w Rzymie, przeżyło dziś znaczący renesans dzięki swojemu urokowi i międzynarodowemu charakterowi.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.