Znaczenie: Poświęcone Marsowi.
Rzymskie imię własne Marcus, tradycyjnie wywodzące się od Marsa, rzymskiego boga wojny.
25 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Marew Ewangelista.
Towarzysz apostołów Piotra i Pawła w I wieku, w basenie Morza Śródziemnego. Spisał wspomnienia Jezusa, tworząc pierwszą ewangelię. Jako założyciel wspólnoty chrześcijańskiej w Aleksandrii, ustrukturyzował przekazywanie nowej myśli.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że pamięć i pisanie to akty odwagi. Przekazywanie idei wymaga rygoru i czasu, dwóch cnót, które wykraczają poza wierzenia.
Marcus obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 25 kwietnia.
Marcus to pierwotna łacińska forma imienia Marc, jednego z najstarszych i najpowszechniejszych imion rzymskich. Wywodzi się od imienia boga Marsa, boga wojny i wiosny, stąd znaczenie: poświęcony Marsowi, wojownik. Noszone przez znamienitych Rzymian, od filozofa-cesarza Marka Aureliusza po oratora Cycerona (Marcus Tullius), oddycha starożytną historią.
W tradycji chrześcijańskiej Marcus utożsamiany jest ze św. Markiem Ewangelistą, autorem drugiej Ewangelii, symbolizowanym przez lwa i czczonym jako patron Wenecji. Jego święto, przypadające 25 kwietnia, zakorzenia imię w kalendarzu.
We Francji i na całym świecie Marcus zyskuje na popularności: bardziej międzynarodowe i dźwięczne niż Marc, łączy klasyczne korzenie z nowoczesnym sznytem. Postrzegane jako męskie, solidne i charyzmatyczne, podoba się zarówno ze względu na cesarską przeszłość, jak i współczesną energię. Imię, które przetrwa stulecia, nie starzejąc się.
Marcus nosi imię boga Marsa i zachował z niego coś: otwartą energię, temperament przywódcy, smak do wyzwań, które domagają się wyrażenia. To nie jest imię, które się ukrywa; Marcus idzie naprzód, podejmuje inicjatywy, zajmuje przestrzeń z rozbrajająco naturalną łatwością. Jego charyzma często robi resztę.
Ale sprowadzanie Marcusa do samego wojownika byłoby niesprawiedliwe. Historia oferuje mu świetlistą podwójną patronację: z jednej strony Marcus Aurelius, cesarz, który stał się mądrym, dowodząc, że siła może rymować się z refleksją i samokontrolą; z drugiej strony święty Marek Ewangelista, symbol lwa, ale też słowa, które przekazuje i łączy. Marcus odziedziczył tę dwoistość: bojowy, tak, ale też zdolny do cofnięcia się, do hojności i do poczucia zbiorowości.
W codziennym życiu wyczuwa się ciepły i towarzyski temperament, obdarzony dobrym humorem. Marcus lubi ludzi, wywołuje uśmiech, potrafi zjednoczyć wokół projektu lub imprezy. Liczba trzy, która mu towarzyszy, potwierdza ten smak do kontaktu i wyrażania: on bardziej błyszczy, gdy jest otoczony, niż gdy jest sam w rogu.
Ambitny, celuje wysoko, niekoniecznie przygniatając innych; najlepszy Marcus wkłada swój bojowy duch w służbę sprawie, jak Rashford broniący dzieci. Lojalny wobec najbliższych, opiekuńczy, ma rycerskie poczucie honoru.
Jego stabilność jest solidna, choć jego energia czasem potrzebuje ujścia, sportu lub pasji, aby nie przelewała się. W skrócie, Marcus to ten rzymski miks pewności siebie i wyczucia, urodzony kapitan, który woli trenować niż narzucać, i który wie, że prawdziwa siła jest mierzona tak samo sercem, jak i ramieniem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Marcus nie bawi się w uwodzenie; podbija je. W tej duszy oddanej Marsowi miłość jest dla niego polem bitwy, w którym honor i pożądanie się splatają. Urzeka męską obecnością, ciężką od obietnic i cichej siły. Nie słodka delikatność go fascynuje, lecz święty ogień, ta buntownicza iskra, która sprawia, że oczy ukochanej osoby lśnią. Szuka równej sobie partnerki, wojowniczki zdolnej do obrony własnego stanowiska, do rywalizacji bez upadku. Pasja, jaką oferuje, jest intensywna, trzewna, niemal paląca; kocha z żarem, który zostawia ślady. Z drugiej strony, co go głęboko męczy, to letniość i moralna pasywność. Zbyt uległy partner go dusi, a podwójna gra sprawia, że ucieka z gwałtownością ostrych ostrzy. Pragnie autentycznego płomienia, wymiany brutalnych, ale lojalnych sił, w którym złączenie cielesne jest wisienką na torcie wykuwanym ze stali i absolutnego zaufania.
Marcus to starożytne rzymskie imię pochodzące od boga Marsa; jest to łacińska forma imienia Marc.
Poświęcony Marsowi, bogu wojny: stąd skojarzenie z wojownikiem i męską siłą.
Marcus ma imieniny 25 kwietnia, które są dniem świętego Marka Ewangelisty. Jest on chrześcijańskim ewangelistą, autorem drugiej Ewangelii, patronem Wenecji oraz męczennikiem.
Brak szczególnego znaczenia: Marcus to łacińska i międzynarodowa forma imienia Marc, o tym samym rdzeniu.
Jedno i drugie: bardzo stare w Rzymie, przeżywa dziś znaczący renesans dzięki swojemu szykownemu i międzynarodowemu charakterowi.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.