Znaczenie: związany z bukiem.
De Laurentius, forma włoska Laurent, potem Lorenzo, skrócone do Loris.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Łukasz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Loris obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 10 sierpnia.
Loris to imię o włoskim i słonecznym aromacie. Pochodzi bezpośrednio od Lorenzo, włoskiej formy Laurenta, sięgając tym samym łacińskiego Laurentius, związanego z laurowym drzewem, rośliną, którą Rzymianie pleli w wieńce, aby uczcić zwycięzców. Za nim czuwa święty Wawrzyniec, diakon Rzymu, jeden z najbardziej czczonych męczenników chrześcijaństwa.
Przez długi czas popularne we Włoszech, w Szwajcarii i w Flandrii, Loris przekroczyło Alpy w kierunku Francji dopiero w latach 80. Zachwyciło swoją miękką i skondensowaną brzmieniem, jednocześnie męską i czułą, która brzmi nowocześnie, nie odrzucając swoich starożytnych korzeni. Jego krótkość (dwa sylaby, pięć liter) czyni z niego żywe i łatwe do noszenia imię.
Dziś Loris przywołuje wizerunek jasnego i sympatycznego chłopca, z tą małą dodatkową dawką śródziemnomorskiej duszy. Ani zbyt powszechne, ani zbyt rzadkie, zajmuje idealną pozycję: rozpoznawalne, ciepłe i pięknie ponadczasowe.
Loris niesie w sobie laurowy wieniec zwycięzców i słońce Włoch, i to wyczuwalne jest. Jako pochodzący od Lorenzo i świętego Wawrzyńca, otacza go dyskretna aura spokojnego triumfu: aura kogoś, kto nie musi krzyczeć, by zostać zauważonym. Jego krótkie i melodyjne brzmienie nadaje mu od razu kapitał sympatii, który otwiera wiele drzwi.
Wyobrażamy sobie Loris jako osobę ciepłą, towarzyską, nieco uwodzicielską, z tym śródziemnomorskim poczuciem kontaktu, które sprawia, że wszyscy czują się swobodnie. Liczba 1 w jego numerologii dodaje warstwę ambicji i niezależności: Loris nie za bardzo lubi otrzymywać poleceń, woli dawać przykład i wytyczać własną drogę. Ma smak dla inicjatywy, ten mały wewnętrzny ogień, który napędza do zaczynania rzeczy, zamiast pozwalać im przepływać.
Za słoneczną fasadą wyłania się wielka lojalność. Gdy go sobie przywłaszczy, Loris dotrzymuje słowa i pozostaje wierny, na wzór rzymskiego diakona, który nie uległ pod groźbą. Jest przyjacielem, na którym można polegać, zdolnym do stałości w świecie, który szybko zapomina.
Jego fantazja nigdy nie jest daleko: Loris lubi się śmiać, żartować, wnosić lekkość. Ma ten włoski talent, by zamienić zwykły wieczór w dobry moment, by znaleźć żart, który rozluźnia atmosferę. Ale nie dajcie się zwieść: pod humorem płonie prawdziwa determinacja. Loris chce odnieść sukces w tym, co przedsiębierze, i daje sobie środki, by to zrobić, z rozmachem i bez zbyt poważnego traktowania siebie. Rzadki koktajl uroku, energii i wiarygodności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Loris, ten syn laurowy, nie goni za sercami; wieńczy je. Naturalny uwodziciel, podchodzi do miłości z zimną elegancją i palącą intensywnością, dziedzictwem jego przodka Laurentum. Nie uwodzi wulgarnością, lecz obecnością, aurą spokojnego zwycięstwa, która natychmiast fascynuje. Jego urok to urok mężczyzny, który wie, że już jest zwycięzcą. Jednak jego namiętność wymaga duszy godnej jego płomienia. Szybko zakochuje się w żywym intelekcie i niezależności, tych siłach, które rywalizują z jego własnymi. Z drugiej strony, przeciętność i bierność ranią go głęboko. Loris potrzebuje partnera, który jest jednocześnie trofeum i równorzędnym partnerem, zdolnego utrzymać wzrok bez ustępliwości. Kocha z królewską oddanością, ale swoją wierność oddaje tylko temu, kto naprawdę zasługuje na tytuł żony lub muzy. Namiętność jest jego językiem, ale szacunek jest kluczem do jego serca.
Loris pochodzi od włoskiego Lorenzo, wywodzącego się z łacińskiego Laurentius, tej samej korzeni co francuskie Laurent.
Nawiązuje do laurowego drzewa (laurus), symbolu zwycięstwa, stąd znaczenie „koronowany laurowym wieńcem”.
10 sierpnia, w dniu świętego Wawrzyńca, od którego Loris jest wariantem.
Tak, jest to pierwotnie włoska (i flamandzka) forma Laurent, która dotarła do Francji w latach 80. XX wieku.
We Francji jest zdecydowanie najczęściej męskie; we Włoszech „Loris” jest również niemal wyłącznie męskie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.