Znaczenie: Bóg jest miłosierny lub obdarowana łaską przez Boga.
Forma żeńska imienia Juan, pochodząca z hebrajskiego Yohanan przez łacińskie Iohanna.
30 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Joanna d'Arc.
Młoda francuska kobieta z XV wieku, pochodząca ze środowiska wiejskiego, która przejęła dowodzenie nad armią francuską podczas wojny stuletniej. Przekonana o swojej misji, przywróciła nadzieję upadającemu narodowi, prowadziła wojska do walki i przyczyniła się do koronacji króla Karola VII. Zatrzymana i spalona żywcem w wieku dziewiętnastu lat, nigdy nie wyrzekła się swoich przekonań.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że odwaga nie zależy od pochodzenia społecznego ani od wieku. Jej życie przypomina, że upór w obliczu przeciwności może zmienić bieg wydarzeń, nawet gdy świat wydaje się im przeciwny.
Źródło: Nominis
Juana obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 maja.
Juana jest formą żeńską imienia Juan, wywodzącego się z hebrajskiego Yohanan przez łacińskie Iohanna, i oznacza „Bóg jest miłosierny” lub „obdarowana przez Boga”. Jest to jedno z imion żeńskich o najbogatszej historii i z największą liczbą wybitnych nosicielek: od Świętej Joanny d’Arc, francuskiej bohaterki spalonej na stosie w wieku dziewiętnastu lat i kanonizowanej w 1920 roku – której wspomnienie przypada na 30 maja – po genialną Sor Juanę Inés de la Cruz, meksykańską poetkę i jeden z pierwszych wielkich głosów feministycznych w Ameryce.
Dlatego imię to niesie ze sobą aurę odwagi, inteligencji i buntu. Jego zdrobnienia, Juani i Juanita, czynią je bliskim i dostępnym. W Hiszpańskojęzycznej Ameryce rozbrzmiewa dzięki postaciom takim jak Juana Azurduy czy Juana de Ibarbourou.
Postrzegane jako imię klasyczne, silne i ponadczasowe, Juana nigdy nie przestało być w pełni używane. Jako odpowiednik francuskiego Jeanne i włoskiego Giovanna, jest synonimem kobiety o charakterze, takiej, która zostawia ślad.
Juana to czysty charakter. Niewiele imion łączy w sobie tak imponującą galerię nieposkromionych kobiet: Joanna d’Arc trzymająca sztandar w wieku siedemnastu lat, Sor Juana Inés de la Cruz broniąca prawa kobiet do wiedzy, Juana Azurduy jadąca konno w walce o niepodległość Ameryki. Nie dziwi więc, że jej profil wyraża się w niezależności i ambicji, z energią, która nie zna odpoczynku. Z hebrajskiego „Bóg jest miłosierny”, imię narodziło się słodkie, a stało się synonimem odwagi: typowa Juana jest lojalna do szpiku kości, ale nie posłuszna; zrobi to, co słuszne, nawet jeśli cały świat powie jej, że tak nie jest. Jej fantazja i przenikliwość czynią ją kreatywną i obdarzoną własnymi pomysłami, czasem niewygodnymi dla tych, którzy wolą stado. Dyplomacja nie jest jej mocną stroną: Juana mówi, co myśli, i w tym tkwi połowa jej uroku. Za tą siłą kryje się głęboka wrażliwość, wrażliwość kogoś, kto walczy właśnie dlatego, że czuje zbyt wiele. Imię ma ponadczasowy i swojski wydźwięk — Juanita, Juani — co czyni je bliskim i dostępnym, ale pełne „Juana” zawsze zachowuje w sobie coś z bohaterki sztandaru. To ziemia i ogień jednocześnie: sąsiadka od zawsze i rewolucjonistka; ta, która ci daje jeść, i ta, która wchodzi na barykadę. Jej stabilność to stabilność drzewa, które w burzy się wygina, ale nie łamie. Jeśli szukasz kogoś, kto będzie ci przytakiwał, Juana cię rozczaruje; jeśli szukasz kogoś, kto będzie bronił cię pazurami i zębami i nigdy się nie sprzeda, właśnie znalazłeś imię. Odważna, błyszcząca i wolna: taka jest każda szanująca się Juana.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Juana nie igra się z miłością; zamieszkuje ją z niemal religijną pobożnością. Jej imię, które szeptem wyraża „Bóg jest miłosierny”, przejawia się w zmysłowym i głębokim oddaniu, zdolnym przemienić pożądanie w święty rytuał. Uwodzi nie sztuczkami, lecz naturalnym wdziękiem, który rozbraja, oferując intymność, w której druga osoba czuje się obdarowana, wybrana. Szuka połączenia, które wykracza poza sferę cielesną, zakotwiczonego w żarliwej lojalności i czułości, która leczy rany duszy. Jednak jej cierpliwość ma granice: fałsz i emocjonalny chłód są jej zgubą. Jeśli związek staje się mechaniczny lub pozbawiony tego aktywnego „miłosierdzia”, które tak ceni, jej ogień gaśnie z lodowatym chłodem. Kocha, by być zrozumianą, a nie posiadaną. Wymaga wzajemności emocjonalnej, tańca, w którym kruchość jest mostem, a nie słabością. Kiedy kocha, czyni to z intensywnością kogoś, kto wie, że łaska jest kruchym darem, który należy pielęgnować każdym oddechem, każdym spojrzeniem, każdym wspólnym milczeniem.
„Bóg jest miłosierny” lub „obdarowana przez Boga”; jest to forma żeńska imienia Juan, pochodzącego z hebrajskiego Yohanan.
Dzień imienia Juany obchodzony jest 30 maja, ku czci św. Joanny d’Arc. Była ona Dziewicą z Orléans.
Francuska chłopska wojowniczka (ok. 1412–1431), która dowodziła wojskami podczas stuletniej wojny; kanonizowana w 1920 roku.
Jeanne po francusku, Joan lub Jane po angielsku, Giovanna po włosku, Joana po portugalsku.
Tak, meksykańska poetka i zakonnica z XVII wieku jest jedną z najbardziej podziwianych Juan w historii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.