Znaczenie: Bóg jest miłosierny lub obdarowany łaską Boga.
Juana jest żeńską formą imienia Juan, które za pośrednictwem łacińskiego Iohanna wywodzi się z hebrajskiego Yohanan.
30 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Joanna d'Arc.
Młoda francuska wieśniaczka z końca XV wieku. W wieku szesnastu lat przekonała króla, by powierzył jej armię, i przeprowadziła decydujące szturmy, które doprowadziły do wyzwolenia Orléans, zmieniając bieg wojny stuletniej.
Co z tego zostaje: Można w siebie uwierzyć na tyle mocno, by kwestionować konwencje, które skazują nas na niewidzialność. To lekcja odwagi, która przekracza stulecia: odważyć się działać, gdy wszyscy mówią, że to niemożliwe.
Źródło: Nominis
Juana obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 30 maja.
Juana jest żeńską formą imienia Juan, które poprzez łacińskie Iohanna wywodzi się z hebrajskiego Yohanan i oznacza „Bóg jest miłosierny” lub „obdarowana przez Boga”. Jest to jedno z żeńskich imion o najdłuższej historii i największej liczbie słynnych nosicielek: od świętej Joanny d’Arc, francuskiej bohaterki, która w wieku dziewiętnastu lat została spalona na stosie i kanonizowana w 1920 roku – jej wspomnienie obchodzone jest 30 maja – po genialną Sor Juana Inés de la Cruz, meksykańską poetkę i jedną z pierwszych wielkich feministycznych głosów Ameryki.
Imię to niesie zatem aurę odwagi, inteligencji i ducha buntu. Jego zdrobnienia, Juani i Juanita, czynią je ciepłym i bliskim. W Ameryce Łacińskiej błyszczy dzięki postaciom takim jak Juana Azurduy czy Juana de Ibarbourou.
Postrzegane jako klasyczne, silne i ponadczasowe imię, Juana nigdy nie wyszło całkowicie z mody. Jako odpowiednik francuskiego Jeanne i włoskiego Giovanna, jest synonimem kobiety o charakterze, tej, która zostawia po sobie ślad.
Juana to czysta osobowość. Tylko nieliczne imiona łączą w sobie taką galerię nieposkromionych kobiet: Joanna z Arles, która w wieku siedemnastu lat podnosi sztandar, Sor Juana Inés de la Cruz, broniąca prawa kobiet do wiedzy, Juana Azurduy, jadąca konno w walce o niepodległość Ameryki. Nie dziwi więc fakt, że jej profil emanuje niezależnością i ambicją, z energią, która nie zna spokoju. Wywodzące się z hebrajskiego „Bóg jest miłosierny”, imię to było początkowo delikatne, ale z czasem stało się synonimem odwagi: typowa Juana jest lojalna do szpiku kości, ale nie uległa; zrobi to, co słuszne, nawet jeśli cały świat powie jej, by odpuściła. Jej wyobraźnia i jasność umysłu czynią ją kreatywną i samodzielną, co dla niektórych, którzy preferują drogę masy, bywa czasem niewygodne. Dyplomacja nie jest jej mocną stroną: Juana mówi to, co myśli, a w tym tkwi połowa prawdy. Za siłą kryje się głęboka wrażliwość, tej, która walczy właśnie dlatego, że czuje zbyt wiele. Imię ma ponadczasowy, ludowy posmak – Juanita, Juani – co czyni je bliskim i ciepłym, ale pełne „Juana” zawsze zachowuje coś z heroicznej sztandarowej. Jest jednocześnie ziemią i ogniem: sąsiadką od zawsze i rewolucjonistką; tą, która karmi, i tą, która staje na barykadzie. Jej stabilność jest jak drzewa, które w sztormie się ugina, ale nie łamie. Jeśli szukasz kogoś, kto po prostu się dostosuje, Juana Cię rozczaruje; jeśli szukasz kogoś, kto broni Cię rękami i nogami i nigdy się nie sprzeda, znalazłeś właściwe imię. Dzikie, błyskotliwe i wolne: taka jest każda Juana, która coś znaczy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Juana nie igra z miłością; zamieszkuje ją z niemal religijnym oddaniem. Jej imię, które szeptem niesie „Bóg jest miłosierny”, przekłada się na zmysłowe i głębokie oddanie, zdolne przemienić rozkosz w święty rytuał. Nie uwodzi sztuczek, lecz naturalnym wdziękiem, który rozbraja, i oferuje intymność, w której druga osoba czuje się błogosławiona i wybrana. Szuka więzi, która wykracza poza wymiar cielesny, zakorzenionej w żelaznej lojalności i czułości, która leczy rany duszy. Jednak jej cierpliwość ma granice: fałsz i emocjonalny chłód są jej zgubą. Gdy związek staje się mechaniczny lub pozbawiony tej aktywnej „miłosierdzia”, które tak ceni, jej ogień gaśnie z glacialnym chłodem. Kocha, by być zrozumianą, a nie by być obsesyjnie posiadana. Wymaga emocjonalnej wzajemności, tańca, w którym kruchość jest mostem, a nie słabością. Gdy kocha, czyni to z intensywnością kogoś, kto wie, że łaska jest kruchym darem, który trzeba pielęgnować z każdym oddechem, każdym spojrzeniem, każdym wspólnym milczeniem.
„Bóg jest miłosierny” lub „obdarowana łaską Boga”; jest to żeńska forma imienia Juan, wywodzącego się z hebrajskiego Yohanan.
Juana obchodzi imieniny 30 maja, w dzień wspomnienia Świętej Joanny z Orléans. Jest to Dziewica z Orléans.
Francuska rolniczka i wojowniczka (ok. 1412–1431), która dowodziła wojskami podczas wojny stuletniej; kanonizowana w 1920 r.
Jeanne po francusku, Joan lub Jane po angielsku, Giovanna po włosku, Joana po portugalsku.
Tak, meksykańska poetka i zakonnica z XVII wieku jest jedną z najbardziej podziwianych Juan w historii.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.