Znaczenie: dar od Izis.
Imię wywodzi się z greckiego, złożonego z Ísis i dôron.
15 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Izydor z Sewilli.
Biskup i uczony hiszpański z VI wieku, na Półwyspie Iberyjskim. Poświęcił swoje życie zbieraniu i klasyfikowaniu wiedzy swojej epoki w „Etymologiach”, tworząc encyklopedię, która zachowała antyczną wiedzę dla kolejnych stuleci.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by stać się mostem między przeszłością a przyszłością. Ciekawość intelektualna, gdy jest dzielona, staje się aktem oporu przeciw zapomnieniu.
Źródło: Wikidata
Isidoro obchodzi imieniny w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 15 maja; we Włoszech 4 kwietnia.
Isidoro przechowuje w swoim imieniu fragment starożytnego Egiptu: od greckiego Isídoros oznacza „dar Izis”, wielkiej egipskiej bogini, której kult rozprzestrzenił się po całym hellenistycznym basenie Morza Śródziemnego. Jest to imię o erudycyjnym i uroczystym zabarwieniu, łączące dwa światy, grecki i egipski, w jednym pomyślnym proroctwie boskiego daru.
Postać, która uczyniła je sławnym, to Święty Izydor z Sewilli, biskup VII wieku, autor „Etymologiae”, monumentalnej encyklopedii wiedzy starożytnej. Nie bez powodu zaproponowano go jako patrona Internetu i informatyków: był pierwszym, który chciał zgromadzić całą wiedzę w jednym dziele, duchowym przodkiem Wikipedii.
We Włoszech Isidoro jest dziś imieniem rzadkim, o starożytnym i nieco literackim uroku, bardziej rozpowszechnionym na południu i na wyspach z racji tradycji. Brzmi kulturalnie, godnie, z innych epok. To idealny wybór dla tych, którzy kochają imiona bogate w historię i pragną dla swojego dziecka znaku mądrości i ciekawości.
Isidoro jest duszą wyrzeźbioną w świętym marmurze, nosicielem boskiego daru, który nie dąży do chwały, lecz do obecności. Grecka etymologia, „dar Izis”, nie jest prostą etykietą, lecz wyrokiem i błogosławieństwem: Isidoro nie posiada, Isidoro jest posiadany przez potrzebę wcielenia łaski. Jego natura jest głęboko kapłańska, rządzona przez idealistyczny quietyzm, który odrzuca szum nowoczesności, by objąć wieczną kobiecość macierzyństwa duchowego i ochrony. To mężczyzna, który nie buduje murów, lecz ołtarzy. Jak powiedział Oscar Wilde: „Sztuka jest jedyną rzeczą, która trwa”, a Isidoro żyje, by nadać kształt trwaniu, przemieniając efemeryczne w relikwię. Jego dominującą cechą jest uzbrojona słodycz, bierna siła, która rozbraja czyjeś opory samym światłem jego spojrzenia. Nie narzuca, ujawnia. To artysta, który nie maluje, by być podziwianym, lecz dlatego, że akt twórczy jest jego oddechem. Życie z nim oznacza kołysanie się w opowieści starożytnej, w której każdy gest ma wagę rytuału, a każda cisza jest modlitwą. To spokój po burzy, dłoń, która oferuje wodę nie po to, by ugasić pragnienie, lecz by oczyścić.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Isidoro nie goni: przyjmuje. Jego uwodzenie jest powolnym rytuałem, ofiarą z samego siebie, która przywodzi na myśl kadzidło i ciepłą skórę. Nie używa łatwych komplementów, lecz głębi spojrzenia, tego, które rozbiera cię, nie dotykając. Kocha z niemal obsesyjną pobożnością, szukając w drugim nie obiektu pożądania, lecz świątyni, w której boskie przybiera ciało. Jest zmysłowy, tak, ale jego zmysłowość składa się z trwałych spojrzeń, z rąk, które pieszczą, jakby dotykały relikwii. Co go oszałamia, to powierzchowność, pośpiech tych, którzy szukają przyjemności bez połączenia dusz. Nie znosi banalności, braku tajemnicy. Chce być schronieniem, bezpieczną przystanią, w której druga osoba może się całkowicie oddać. Kocha z całkowitą hojnością, niemal aż do porzucenia samego siebie, ponieważ „dar Izis” oznacza oddanie wszystkiego, bez rezerw, oczekując w zamian jedynie prawdy drugiego.
Oznacza „dar Izis”, od greckiego „Ísis” (bogini) i „dôron” (dar); jest to popularna kastylijska forma imienia Isidoro.
15 maja, w dzień głównego patrona Madrytu, świętego Izydora Oracza, ze słynnym festynem (verbena) na Praderze.
Pochodzą z tego samego źródła i mają to samo znaczenie; Isidro to popularna forma kastylijska, która stała się kojarzona z rolnikiem, a Isidoro to forma erudycyjna, związana z arcybiskupem Sewilli.
Miasta Madrytu oraz rolników i oraczy; szczególnie wzywa się go o wodę i plony.
Bardzo: ma czysty hiszpański rodowód i jest ściśle związany z Madrytem oraz jego najukochańszym ludowym świętem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.