Znaczenie: dar od Izis.
Od Ísis (egipskiej bogini) i dôron (dar), greckiej formy, z której wywodzi się popularna kastylijska forma Isidro.
15 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Izydor z Sewilli.
Biskup i uczony hiszpański z VI wieku, na Półwyspie Iberyjskim. Poświęcił swoje życie zbieraniu i klasyfikowaniu wiedzy swojej epoki w „Etymologiach”, tworząc encyklopedię, która zachowała antyczną wiedzę dla kolejnych stuleci.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by stać się mostem między przeszłością a przyszłością. Ciekawość intelektualna, gdy jest dzielona, staje się aktem oporu przeciw zapomnieniu.
Źródło: Wikidata
Isidoro obchodzi imieniny w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 15 maja; we Włoszech 4 kwietnia.
Imię „Isidoro” kryje w sobie fragment starożytnego Egiptu: od greckiego Isídoros oznacza „dar Izis”, wielkiej egipskiej bogini, której kult rozprzestrzenił się po całym hellenistycznym basenie Morza Śródziemnego. Jest to imię o erudycyjnym i uroczystym zabarwieniu, łączące dwa światy – grecki i egipski – w jedno proroctwo boskiego daru.
Postać, która uczyniła je sławnym, to św. Izydor z Sewilli, biskup VII wieku, autor „Etymologiae”, monumentalnej encyklopedii wiedzy starożytnej. Nie bez powodu został zaproponowany jako patron Internetu i informatyków: jako pierwszy chciał zamknąć całą wiedzę w jednym dziele, będąc duchowym przodkiem Wikipedii.
We Włoszech Isidoro jest dziś imieniem rzadkim, o staroświeckim uroku i nieco literackim charakterze, bardziej rozpowszechnionym na Południu i na wyspach ze względu na tradycję. Brzmi erudycyjnie, godnie, jak z innych czasów. Jest to idealny wybór dla tych, którzy kochają imiona bogate w historię i pragną dla swojego dziecka piętna mądrości i ciekawości.
Isidoro to dusza wyrzeźbiona w świętym marmurze, nosiciel boskiego daru, który nie szuka chwały, lecz obecności. Grecka etymologia, „dar Izis”, nie jest prostą etykietą, lecz wyrokiem i błogosławieństwem: Isidoro nie posiada, Isidoro jest posiadany przez potrzebę wcielenia łaski. Jego natura jest głęboko kapłańska, zdominowana przez idealistyczny quietyzm, który odrzuca hałas nowoczesności, by objąć wieczne kobiece aspekty duchowego macierzyństwa i ochrony. To mężczyzna, który nie buduje murów, lecz ołtarzy. Jak powiedział Oscar Wilde, „Sztuka jest jedyną rzeczą, która trwa”, a Isidoro żyje, by nadać kształt trwałości, przemieniając efemeryczne w relikwię. Jego dominującą cechą jest uzbrojona słodycz, bierna siła, która rozbraja cudze opory samym światłem jego spojrzenia. Nie narzuca, ujawnia. To artysta, który nie maluje, by być podziwianym, lecz dlatego, że akt twórczy jest jego oddechem. Życie z nim oznacza kołysanie się w opowieści dawnych czasów, gdzie każdy gest ma wagę rytuału, a każde milczenie jest modlitwą. To spokój po burzy, dłoń, która oferuje wodę – nie po to, by ugasić pragnienie, lecz by oczyścić.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Isidoro nie goni: przyjmuje. Jego uwodzenie jest powolnym rytuałem, ofiarą z samego siebie, która pachnie kadzidłem i ciepłą skórą. Nie posługuje się łatwym lizusostwem, lecz głębią spojrzenia, tym, które zdejmuje z ciebie warstwy, nie dotykając cię. Kocha z niemal obsesyjną dewocją, szukając w drugim nie obiektu pożądania, lecz świątyni, w której boskie staje się ciałem. Jest zmysłowy, tak, ale jego zmysłowość utkana jest z trwałych spojrzeń, z rąk, które pieszczą, jakby dotykały relikwii. Co go oszałamia, to powierzchowność, pośpiech tego, kto szuka przyjemności bez połączenia dusz. Nie znosi banalności, braku tajemnicy. Chce być schronieniem, bezpieczną przystanią, w której druga osoba może oddać się całkowicie. Kocha z całkowitą hojnością, niemal aż do porzucenia samego siebie, ponieważ „dar Izis” oznacza dawanie wszystkiego, bez rezerw, oczekując w zamian jedynie prawdy drugiego.
Oznacza „dar Izis”, od greckiego „Ísis” (bogini) i „dôron” (dar); jest to forma popularna imienia Isidoro.
15 maja, w dzień patrona Madrytu, świętego Isidra Oracza (San Isidro Labrador), ze słynnym festynem (verbena) na łąkach Pradera.
Mają wspólne pochodzenie i znaczenie; Isidro to ludowa forma kastylska, która stała się kojarzona z Oraczem, a Isidoro to forma kulturalna, związana z arcybiskupem Sewilli.
Miasta Madryt oraz rolników i oraczy; szczególnie wzywa się go o wodę i plony.
Bardzo dużo: ma czysto hiszpańskie korzenie i jest nierozerwalnie związany z Madrytem oraz jego najbardziej kochanym ludowym świętem.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.