Znaczenie: Assunta, wniebowzięta.
Z łacińskiego assumpta, imiesłów czasu przeszłego od assumere („przyjmować na siebie, wznosić”), w odniesieniu do Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
15 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Maria z Nazaretu.
Kobieta z I wieku, żyjąca w Nazarecie, a następnie w Jerozolimie. Po śmierci swego syna wybrała pozostanie blisko wspólnoty, przyjmując opiekę apostoła Jana, zamiast uciekać w ciszę lub ucieczkę.
Co z tego zostaje: Można przejść przez ogromną stratę, nie znikając, wybierając obecność zamiast izolacji. To forma odporności, która nie zależy od wiary, lecz od odwagi, by nadal istnieć z innymi.
Źródło: Nominis
Assunta obchodzi imieniny we Włoszech i w Brazylii 15 sierpnia.
Assunta to w pełni włoskie i głęboko nabożne imię: wywodzi się z łacińskiego assumpta, imiesłowu od assumere („przyjmować na siebie, unosić”), i uczci Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, dogmat ogłoszony w 1950 roku, ale czczony od wieków. Jest to przede wszystkim imię żeńskie, szczególnie popularne na południu Włoch, gdzie maryjne nabożeństwo jest niezwykle silne.
Nierozerwalnie związane z 15 sierpnia, dniem Wniebowzięcia, które zbiega się z Ferragosto, jest klasycznym południowym imieniem XX wieku, dziś rzadkim i dlatego obciążonym nostalgią oraz autentycznością. Natychmiast przywołuje obraz babć, matek, strażniczek domu i wiary.
W jego brzmieniu jest coś uroczystego, a jednocześnie domowego. Liczne czułe zdrobnienia, od Sunta po Assuntina, od Titina po Nuccia, łagodzą je, przywracając imieniu czułość, bliską bliskość i głębokie zakorzenienie we włoskiej kulturze ludowej.
Assunta to imię, które pachnie domami perfumowanymi w niedzielę ragù, babcią, która trzyma całe rodziny w całości, nie prosząc o nic w zamian. Nieprzypadkowo jej dominującą cechą jest absolutna lojalność i stabilność latarni morskiej: Assunta jest punktem oparcia, kobietą, która zawsze jest tam, dyskretna aż do niewidzialności, a jednak niezastąpiona. Jej energia jest spokojna, wewnętrzna: nie agituje się, opiera się. Powiązana z Wniebowzięciem Najświętszej Maryi Panny i Ferragosto, niesie w imieniu ideę uniesienia i ofiary z siebie, która przejawia się w głębokiej wrażliwości, cichej uważności, zdolności do intuicji czyjegoś bólu, zanim zostanie wypowiedziany. Dyplomatyczna bardziej z dobroci niż z kalkulacji, Assunta naprawia, pośredniczy, przebacza. To nie jest imię, które kocha reflektory: jej humor jest suchy, niemal dialektyczny, a cała jej fantazja tkwi w dłoniach, w kuchni, w dbaniu, w sprawianiu, by rzeczy trwały. Jednak pod słodyczą kryje się stalowy kręgosłup: ta niezależność kogoś, kto wcześnie nauczył się radzić sobie samemu i nie prosi o pozwolenie na wypełnianie swojego obowiązku. Assunta to imię z Południa i XX wieku, dziś rzadkie, a przez to wzruszające: gdy je słyszysz, myślisz o prawdziwej kobiecie, bez ozdób, która kocha w ciszy i zostaje, gdy inni odchodzą. Jej ambicja nie patrzy na kariery, ale na korzenie: utrzymanie domu, wiary, więzi. To archetyp strażniczki, a nikt nie strzeże z większą pobożnością niż ona.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Assunta jest świętym ogniem, płomieniem, który nie pali, ale płonie w głębi, rozpalonym przez jej imię, które oznacza „wzniesioną do nieba”. W miłości nie szuka ziemi, lecz wzniesienia. Jej uwodzenie jest aktem boskiej łaski: ciche, nieprzystępne, otulające jak powietrze Wniebowzięcia. Nie goni za mężczyznami; pozwala im wstąpić do niej, zawieszonym w oczekiwaniu 15 sierpnia, gdy niebo staje się ciałem. Kocha z niemal religijną pobożnością, ofiarując ciało i duszę jako ofiary wotywne, ale tylko temu, kto potrafi patrzeć w górę. Co ją oszałamia, to ciężar ziemskiej duszy, pospolitość, która trzyma ją w łańcuchach szarej rzeczywistości. Potrzebuje partnera, który będzie jej wiatrem, który uniesie ją w górę, który przypomni jej, że miłość jest wzniesieniem, a nie kotwicą. Gdy kocha, jest czystym światłem, promieniem, który rozrywa cień. Nie chce być posiadana, lecz czczona. Jej zmysłowość jest maryjską tajemnicą: czystość i namiętność splecione w pocałunku, który smakuje wiecznością. Dla niej intymność jest modlitwą, a kontakt skóry ze skórą – komunią. Jeśli nie potrafi jej unieść, zniknie, wracając do chmur, których żaden mężczyzna nie może dotknąć.
Pochodzi z łaciny, od terminu assumpta („wzięta do nieba”), związanego z kultem Wniebowzięcia Maryi.
Dniem imienia Assunta jest 15 sierpnia, data Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Jest ona Matką Jezusa Chrystusa.
„Assunta, wniebowzięta”, w odniesieniu do Marii wniebowziętej.
Szczególnie w Kampanii i na południu Włoch, z wyraźnym szczytem w ciągu XX wieku.
Sunta, Assuntina, Titina i Nuccia znajdują się wśród najczęściej używanych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.