Znaczenie: lew Boży.
Zmiękcżona forma żeńska imienia Ariel.
1 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Ariella.
Król Domnonii w Bretanii w VII wieku. Prowadził swoje królestwo w okresie przejściowym politycznym, pozostawiając ślad historyczny udokumentowany przez źródła z tamtego czasu.
Co z tego zostaje: Pamięta się o niej to, że życie może zapisać się w historii, nie potrzebując legend. To dowód na to, że przywództwo i obecność zostawiają trwały ślad, niezależnie od przekonań.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Arielle obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 1 października.
Arielle to zmiękczona, żeńska forma imienia Ariel, które ma hebrajskie korzenie i oznacza „lwa Bożego”. W Księdze Izajasza Ariel jest poetyckim przydomkiem Jerozolimy, opisywanej jako silna i promienna: imię niesie więc aurę, która jest jednocześnie święta i promienista. Sufiks „-elle”, bardzo francuski, uczynił z niego imię eleganckie i romantyczne, będące w połowie drogi między delikatnością a siłą.
We Francji Arielle pozostaje rzadkie i wyrafinowane, związane z pewną finezją dzięki aktorce i piosenkarce Arielle Dombasle. Kultura popularna dała mu drugie życie dzięki Małej Syrence Disneya (zwaną Ariel), co na zawsze naznaczyło imię wodnym i magicznym wizerunkiem. Francuski kalendarz łączy je fonetycznie ze świętą Eurielle, brytyjską świętą z VII wieku, nadając mu niewielki celtycki korzeń.
Dziś Arielle jest postrzegane jako imię wyrafinowane, nieco bohemskie i artystyczne, które unika trendów, zachowując ponadczasowy urok. Ewokuje kreatywność, wolność i promienność.
Arielle nosi w sobie uwodzicielski paradoks: imię, które przywołuje zarówno lwa (ari), jak i boskość (El), łączy spokojną siłę z duchowym uniesieniem. Łatwo wyobrazić sobie słoneczną Arielle, obdarzoną obecnością, która nie narzuca się, ale przyciąga uwagę, jak jej patronka sceny Arielle Dombasle — mieszanka kapryśnej odważności i wyrafinowanej elegancji. Jest w niej coś eterycznego — pomyślmy o Arielu, wymykającym się duchu powietrza u Szekspira, lub o małej syrence, która pragnie zobaczyć więcej niż jej świat.
Dla wielu osób imię o klimacie lat 70. i 80. XX wieku niesie ze sobą bohemski i artystyczny rys: Arielle to ktoś, kto podąża za swoją intuicją, a nie za gotowymi schematami, kto kocha tworzyć, tańczyć i wyobrażać sobie. Jej biblijne korzenie nadają jej wewnętrzną pewność siebie, głęboką lojalność wobec tych, których kocha, oraz potrzebę sensu, która czyni ją odporną na powierzchowność. Ale uwaga: za łagodnością kryje się lew: silna wola i duma, która nie toleruje, by była wpychana w róg.
W sprawach serca wydaje się hojna i lojalna, nieco idealistyczna, zdolna do wielkiej namiętności, ale z nagłymi wycofaniami, gdy rzeczywistość nie odpowiada jej oczekiwaniom. Ma gust do piękna, subtelnego humoru i enigmatycznego uroku, który zawsze pozostawia odrobinę tajemnicy. Arielle to marzycielka, która ryczy cicho — wolna dusza, która woli lśnić na swój własny sposób, zamiast podążać za stadem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Arielle nie szeptuje; rykuje, choć łagodnie, jak lwica czająca w świetle księżyca. Jej miłość nie jest czymś pasywnym; jest boskim roszczeniem, złączeniem furi i świętego oddania. Zdobycie jej to wejście do jamy lwów z niczym więcej niż surową autentycznością. Pragnie partnera, który potrafi dorównać jej duchowej intensywności, kogoś, kto zrozumie, że pragnienie jest formą modlitwy. Przyciąga ją siła, nie siła brutalna, ale cicha i niezachwiana moc charakteru. Słabość odpycha ją natychmiast; wydaje się zdradą „Lwa Bożego” w niej. Po podjęciu zobowiązania jest feroznie opiekuńcza, jej czułość otula cię jak ciepły i ciężki koc przesycony starożytną mądrością. Jednak ostrożnie: jeśli staniesz się nudny, jeśli stracisz blask boski w waszym połączeniu, zniknie z gracją cienia, który cofa się w noc. Potrzebuje duszy bliźniaczej, która widzi Jerozolimę nie jako miasto, ale jako żywe i oddychające świadectwo trwałej pasji.
Arielle to żeńska forma hebrajskiego imienia własnego Ariel, udokumentowanego w Biblii jako poetycka nazwa Jeruzalem.
„Leoa de Deus”, z hebrajskiego „ari” („lew”) i „El” („Bóg”).
Dzień Arielle obchodzony jest 1 października, data poświęcona świętej Arielle. Była ona królem Domnonii w Bretanii w VII wieku.
Imię Ariel ma formę mieszaną (głównie męską w hebrajskim i w Izraelu), ale Arielle, ze swoim przyrostkiem -elle, jest wyraźnie żeńskie we francuskim.
Nie, pozostało rzadkie i odrębne we Francji, noszone przez dyskretne fale od lat 70. i 80. XX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.