Znaczenie: Lew Boży.
Pochodzi z hebrajskiego „Ari’el” (אֲרִיאֵל), które łączy „ari” (lew) i „el” (Bóg); poetycka nazwa Jeruzalem w Księdze Izajasza. „Arielle” jest francuską formą żeńską.
1 października
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Ariella.
Król Domnonii w Bretanii w VII wieku. Prowadził swoje królestwo w okresie przejściowym politycznym, pozostawiając ślad historyczny udokumentowany przez źródła z tamtego czasu.
Co z tego zostaje: Pamięta się o niej to, że życie może zapisać się w historii, nie potrzebując legend. To dowód na to, że przywództwo i obecność zostawiają trwały ślad, niezależnie od przekonań.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Arielle obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 1 października.
Arielle jest miękką, kobiecą formą imienia Ariel, hebrajskiego imienia oznaczającego „Lew Boży”. W Księdze Izajasza Ariel jest poetyckim przydomkiem Jeruzalem, opisywanym jako silne i jaśniejące: imię to niesie więc aurę, która jest zarówno święta, jak i promienna. Końcówka „-elle”, brzmiąca bardzo francusko, uczyniła je eleganckim i romantycznym imieniem, stojącym między łagodnością a siłą.
We Francji Arielle pozostaje rzadkie i wyrafinowane, połączone z pewną finezją dzięki aktorce i piosenkarce Arielle Dombasle. Popkultura dała mu drugie życie dzięki Disneyowskiemu filmowi Mała Syrenka (nazwanemu Ariel), który na zawsze powiązał imię z akwatyką i magiczną estetyką. Francuski kalendarz łączy je fonetycznie z Euryale, brytyjską świętą z VII wieku, co nadaje mu małe celtyckie korzenie.
Dziś Arielle uważane jest za wyrafinowane, lekko bohemskie i artystyczne imię, które unika trendów, zachowując przy tym ponadczasowy urok. Wzbudza kreatywność, wolność i blask.
Arielle niesie w sobie kuszący sprzeczność: imię, które przywołuje zarówno lwa (ari), jak i boskość (El), cichą siłę połączoną z duchowym uniesieniem. Łatwo wyobrazić sobie słoneczną Arielle, obdarzoną obecnością, która nie jest nachalna, ale przyciąga uwagę, jak jej aktorska patronka Arielle Dombasle – mieszanka odważnego humoru i wytwornej wyrafinowania. W niej jest coś eterycznego – pomyślcie o Arielu Szekspira, nieuchwytnym duchu powietrza, lub o małej syrence, która pragnie spojrzeć poza granice swojego świata.
Dla wielu imię z lat 70. i 80. XX wieku niesie ze sobą bohemski i artystyczny pierwiastek: Arielle to ktoś, kto podąża za swoją intuicją, zamiast odhaczać punkty kontrolne, i kto kocha tworzyć, tańczyć i fantazjować. Jej biblijne korzenie nadają jej wewnętrzne pewność siebie, głęboką lojalność wobec tych, których kocha, oraz potrzebę znaczenia, która czyni ją odporną na powierzchowność. Ale uwaga: pod łagodnością czai się lew: silna wola i duma, które nie tolerują zmuszania do ciasnego gorsetu.
Gdy chodzi o sprawy serca, wydaje się hojna i lojalna, nieco idealistyczna, zdolna do wielkiej namiętności, ale też do nagłych wycofań, gdy rzeczywistość nie spełnia jej oczekiwań. Ma wyczucie piękna, subtelny humor i tajemniczy urok, który zawsze pozostawia nutę tajemnicy. Arielle to marzycielka, która cicho ryknie – wolny duch, który woli błyszczeć po swojemu, niż podążać za stadem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Arielle nie szeptuje; ryki, choć cicho, jak lwica skradająca się w świetle księżyca. Jej miłość nie jest bierna; to boskie żądanie, połączenie dzikości i świętego oddania. Zdobycie jej oznacza wejście do lochu lwów, nie dysponując niczym innym niż surowa autentyczność. Tęskni za partnerem, który potrafi odwzajemnić jej duchową intensywność, kimś, kto rozumie, że żądza jest formą modlitwy. Przyciąga ją siła, nie surowa przemoc, lecz cicha, nieprzenikniona moc charakteru. Słabość odpycha ją natychmiast; czuje się jak zdrada „Lwa Bożego” w niej. Raz związana, jest uparcie opiekuńcza, jej czułość owija cię jak ciepły, ciężki koc, przeniknięty pradawną mądrością. Ale uważaj: jeśli staniesz się nudny, jeśli stracisz iskrę boskości w waszym związku, zniknie z gracją cienia, wycofując się w noc. Potrzebuje pokrewnego ducha, który nie widzi Jerozolimy jako miasta, lecz jako żywe, oddychające świadectwo trwającej namiętności.
Arielle to żeńska forma hebrajskiego imienia własnego Ariel, które w Biblii jest udokumentowane jako poetycka nazwa Jeruzalem.
„Lewica Boga”, z hebrajskiego „ari” („lew”) i „El” („Bóg”).
Arielle obchodzi imieniny 1 października, ku czci świętej Arielle. W VII wieku była królową Domnonée w Brytanii.
Imię Ariel ma mieszaną formę (głównie męską w języku hebrajskim i w Izraelu), ale Arielle ze swoim końcówką -elle we francuskim jest jednoznacznie żeńskie.
Nie, we Francji pozostał rzadki i szlachetny, noszony przez dyskretne fale od lat 70. i 80. XX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.