Znaczenie: godny pochwały.
Od rzymskiego Antonius, imienia jednego z rodów starożytnego Rzymu.
13 czerwca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Antoni z Padwy. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Portugalski franciszkanin i kaznodzieja z XIII wieku, aktywny we Włoszech. Rewolucjonizował kaznodziejstwo dzięki swojej biegłości w interpretacji tekstów oraz zdolności do dotarcia do najuboższych rzesz wiernych, stając się intelektualnym autorytetem swojego zakonu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że słowo może być narzędziem sprawiedliwości i więzi społecznej, gdy jest karmione uważnym czytaniem świata. Siła przekonania tkwi mniej w głośności, a bardziej w jasności myśli.
Antonio obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 13 czerwca.
Antonio jest jednym z wielkich klasycznych imion świata hiszpańskiego. Pochodzi od rzymskiego Antonius, imienia znakomitego rodu starożytnego Rzymu, do którego należał Marek Antoniusz. Tradycja ludowa przypisuje mu znaczenie „godny pochwały”, choć jego rzeczywiste etruskie pochodzenie pozostaje niepewne.
Swoją ogromną popularność zawdzięcza przede wszystkim świętemu Antoniemu z Padwy, portugalskiemu franciszkaninowi z XIII wieku, niezwykłemu kaznodziei i jednemu z najbardziej lubianych świętych: patronowi zaginionych przedmiotów oraz, w folklorze, opiekunowi kawalerów poszukujących partnerki. Jego święto, przypadające 13 czerwca, jest jednym z najbardziej obchodzonych w Hiszpanii.
Antonio przez pokolenia był jednym z najczęstszych męskich imion w Hiszpanii i w Ameryce Hiszpańskojęzycznej. Postrzegany jest jako solidny, szlachetny i bliski, z tradycyjnym i ujmującym akcentem. Jego wszechstronność w formie zdrobnień — Toño, Toni, Antón — sprawia, że jest jednocześnie formalny i rodzinny.
Antonio to imię filara. Jego profil przedstawia go jako kogoś o najwyższej lojalności i dużej stabilności, jako tę osobę, na której można polegać, gdy sprawy się komplikują, emocjonalny dąb, który nie upada przy pierwszym wietrze. Nie dzieje się to bez powodu: dziedziczy aurę świętego Antoniego z Padwy, hojnego świętego, do którego wszyscy zwracają się, by odzyskać to, co zaginęło, oraz szlachetny ciężar imienia rzymskiego rodu Antonia.
W Antonim jest spokojna szlachetność, poczucie obowiązku i dotrzymywania danego słowa, które czyni go godnym zaufania. Z natury dyplomatyczny, woli budować mosty niż stawiać mury, a jego energia jest stała, a nie wybuchowa: energia kogoś, kto przychodzi, zostaje i wykonuje pracę bez potrzeby oklasków. Dlatego jego potrzeba uwagi jest umiarkowana; wystarcza mu szacunek jego bliskich.
Ale niech jego solidność nie sprawi, że będzie całkowicie przewidywalny. Liczba 7, która rządzi jego imieniem, ujawnia refleksyjny, niemal filozoficzny podtekst, a wielkie postacie, które nosiły to imię – poeta Machado, malarz Antonio López, aktor Banderas – przypominają, że pod pozorem powagi może bić wybitna wrażliwość artystyczna. Antonio obserwuje, medytuje i od czasu do czasu zaskakuje nieoczekiwaną głębią.
Jego fantazja jest stonowana i woli konkret od chimerycznych marzeń; jego ambicja jest zdrowa, ale nikogo nie tratuje. Ryzyko dla Antoniego polega na tym, że może spocząć wygodnie na swojej niezawodności i ponosić zbyt wiele cudzych odpowiedzialności z czystego poczucia obowiązku. Gdy nauczy się delegować i puszczać, pozostaje tym, kim zawsze był: hojnym i lojalnym przyjacielem, który pojawia się, gdy jest to konieczne, tak godnym zaufania jak święty, od którego wzięło się jego imię.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Antonio nie bawi się w tajemniczość; jego uwodzenie to powolny ogień, bezpośredni i obciążony prastarą godnością, która hipnotyzuje. Kocha z intensywnością, która jest posesywna, ale pełna szacunku, szukając tego głębokiego połączenia, które potwierdzi jego istotę. Przyciąga go kobieta, która wyzywa jego spokój inteligencją i pasją, ktoś zdolny do zrównoważenia jego tradycyjnej tendencji z nowoczesną i nieprzewidywalną iskrą. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice: przeciętność i brak autentyczności są jego największymi wrogami. Szybko nudzi się w obliczu pustej powierzchowności, potrzebując duszy, która da mu niezachwianą lojalność i rozmów, które zapalą jego intelekt. Nie szuka dziewczyn, szuka towarzyszek życia; chce zbudować coś solidnego, namacalnego, gdzie pasja przeplata się z wzajemnym szacunkiem. Dla niego seks jest świętym językiem prawdy, a nie efemerycznej rozkoszy. Jeśli uda ci się złapać jego poważny wzrok i odczytać ukryte ciepło pod jego stoicką fasadą, zdobędziesz jego serce na zawsze. Jeśli szukasz tylko zabawy, ucieknie, zanim zaczniesz.
Tradycja nadaje mu znaczenie „godny pochwały”. Wywodzi się z rzymskiego imienia Antonius, z rodu Antonia, o niepewnym etruskim pochodzeniu.
13 czerwca, święty Antoni z Padwy, najwybitniejszy święty o tym imieniu. Również 17 stycznia, święty Antoni Opat.
Franciszkanin z XIII wieku, wielki kaznodzieja i Doktor Kościoła, patron zagubionych przedmiotów oraz w tradycji ludowej święty swat.
Tak, bardzo stare i bardzo używane: przez cały XX wiek było jednym z najczęstszych męskich imion w Hiszpanii.
Wiele: Toño, Toni, Antón, Antoñito, a w formie żeńskiej Antonia, Toña lub Toñi.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.