Znaczenie: zwycięstwo ludu.
Z greckiego Nikólaos, połączenia słów níkē (zwycięstwo) i laós (lud).
6 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Mikołaj z Mir. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Grecki biskup z IV wieku, z Azji Mniejszej. Bronił najsłabszych przed niesprawiedliwością i rozdawał swój majątek potrzebującym, często w największej tajemnicy. Ta dyskretna hojność i obywatelskie męstwo ukształtowały jego legendę.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że prawdziwa siła tkwi w ochronie tych, którzy nie mają głosu. Ofiarowanie bez oczekiwania uznania to odrzucenie dyktatu pieniądza w kwestii wartości ludzkiej.
Źródło: Wikidata
Nicholas obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 6 grudnia.
Imię „Nicholas” jest jednym z wielkich imion wędrujących po chrześcijańskim świecie, przeniesionym z greckiej Azji Mniejszej przez Bizancjum, Rosję i Niderlandy aż po anglojęzyczny świat. Jego siła pochodzi niemal całkowicie od jednej osoby: świętego Mikołaja z Mir, biskupa z IV wieku, którego legendarna hojność – rzucanie złota przez okno do biednej rodziny – uczyniła go patronem dzieci i zarodkiem samego Mikołaja, za pośrednictwem niderlandzkiego Sinterklaasa. Pięciu papieży i dwóch carów rosyjskich nosiło to imię, a nigdy ono naprawdę nie wyszło z mody. Dziś Nicholas brzmi klasycznie, ale bez pretensjonalności: jest wystarczająco godne dla rady nadzorczej, a wystarczająco ciepłe dla dziecięcego pokoju. Posiada lekki, erudycyjny prestiż z innej epoki – pomyśl o Koperniku lub dickensovskim rycerzu – podczas gdy jego codzienny skrócony wariant, Nick, jest najbardziej sympatyczny i ziemski. To podwójne rejestry nadają imieniu cały jego urok: majestatyczne wejście i, za nim, relaksowany salon, równie komfortowy w katedrze, laboratorium fizyki czy w zespole rockowym.
Nicholas wchodzi z spokojną powagą i zostawia Cię w śmiechu: oto jego wielki sukces. Pod powierzchnią czuwa święty, który wyrzucał złoto przez okno obcego: hojność jest wpisana w imię i przejawia się w lojalności, na którą przyjaciele cicho polegają. Nie jest jednak mężczyzną z zakurzonego kościoła. Jego energia się przelewa, a humor jest szczery, z tych, które zamieniają zastygłe spotkanie w anegdotę opowiadaną przez lata. Nicholas jest ambitny, ale nie bezwzględny; chce zbudować coś ważnego, a jego piękna niezależność sprawia, że dobrowolnie odchodzi od wydeptanych ścieżek, by zrobić to po swojemu: Kopernik porządkujący niebiosa, Nick na czele grupy, Sir Nicholas dyskretnie ratujący setki dzieci i nie mówiący o tym przez pięćdziesiąt lat. Od niego emanuje godność z innej epoki, odziedziczona po wiekach biskupów, papieży i carów, ale nigdy nie popada w pompatyczność, bo „Nick” wciąż tam jest, z podwiniętymi rękawami i żartem w kąciku ust. Jego wyobraźnia daje mu dokładnie tyle, ile potrzeba, by marzyć o wielkich projektach, podczas gdy solidna stabilność zapobiega ich całkowitemu rozlewaniu. Jest wystarczająco dyplomatyczny, by uspokoić większość sytuacji, choć jego bardziej zamknięta wrażliwość sprawia, że woli rozwiązać Twój problem, niż siedzieć w Twoich emocjach: praktyczna dobroć zamiast pocieszenia. Nie szuka reflektorów; szczerze wolałby, by jego dobre uczynki przechodziły przez okno, bez świadków. Ogólne wrażenie to klasyczny dżentelmen z chytrym uśmiechem: niezawodny jak stary dąb, festiwalowy jak grudzień i potajemnie najbardziej hojna osoba, jaką znasz. Daj mu sprawę i termin, a dotrzyma: prawdopodobnie dzień wcześniej, zapakowany, z mrugnięciem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Nicholas niesie w sobie dynamikę upartego podboju, dynamikę „ludu”, który dąży do zjednoczenia i ujarzmienia z brutalną elegancją. Jego podejście do miłości nie jest oparte na letniej łagodności, lecz na zmysłowym zwycięstwie, w którym każdy pieszczotliwy gest jest strategicznym manewrem w kierunku pełnego zjednoczenia. Zmysłowo uwodzi magnetyczną obecnością, pewną swojej cielesnej legitymizacji, przyciągając drugą osobę jak silny magnes. To, co go pasjonuje, to intensywność połączenia, ta alchemia, w której dusze mieszają się bez żadnych ustępstw. Z drugiej strony, szybko nudzi go nieustanność i przemijająca kruchość. Chłód lub bez znaczenie są jego śmiertelnymi wrogami; potrzebuje partnera, który odpowie na jego ogień równie płonącym płomieniem. Dla Nicholasa kochać to akt władzy i dzielenia się, wspólne zwycięstwo nad samotnością, w którym wzajemne oddanie staje się najpiękniejszym z triumfów. Nie dąży do posiadania, lecz do zjednoczenia, przemieniając intymność w świętą i płonącą świątynię.
Pochodzi z greki, od imienia Nikólaos, złożonego z níkē („zwycięstwo”) i laós („lud”).
Oznacza „zwycięstwo ludu” lub „zwycięzca z ludem”.
6 grudnia, święto św. Mikołaja z Bari, biskupa IV wieku, patrona dzieci i marynarzy.
Tak: współczesna postać Świętego Mikołaja (Mikołaja) wywodzi się bezpośrednio z legendy o świętym Mikołaju i jego tajnych prezentach.
Bardzo dużo. Znajduje się wśród najczęściej nadawanych imion męskich w Argentynie, Kolumbii, Chile i Hiszpanii w ostatnich dekadach.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.