Imię podróżowało z greckiej Azji Mniejszej przez Bizancjum, Rosję, Holandię i w końcu do anglojęzycznego świata.
6 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Mikołaj z Mir. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Grecki biskup z IV wieku, z Azji Mniejszej. Bronił najsłabszych przed niesprawiedliwością i rozdawał swój majątek potrzebującym, często w największej tajemnicy. Ta dyskretna hojność i obywatelskie męstwo ukształtowały jego legendę.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że prawdziwa siła tkwi w ochronie tych, którzy nie mają głosu. Ofiarowanie bez oczekiwania uznania to odrzucenie dyktatu pieniądza w kwestii wartości ludzkiej.
Źródło: Wikidata
Nicholas obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 6 grudnia.
Nicholas to jedno z wielkich imion wędrujących przez chrześcijaństwo, przeniesione z greckiej Azji Mniejszej przez Bizancjum, Rosję, Holandię i w końcu do anglojęzycznego świata. Jego moc pochodzi niemal całkowicie od jednej osoby: świętego Mikołaja z Mir, biskupa IV wieku, którego legendarne hojność – rzucanie złota przez okno do biednej rodziny – uczyniło go patronem dzieci i zarodkiem samego Świętego Mikołaja, za pośrednictwem holenderskiego Sinterklaasa. Pięciu papieży i dwóch rosyjskich carów nosiło to imię, a nigdy nie wyszło ono całkowicie z mody. Dziś Nicholas brzmi klasycznie, ale nie pompatycznie: dostatecznie godnie na salę konferencyjną, wystarczająco ciepło na dziecięcy pokój. Niesie ze sobą erudycyjny i stary światowy prestiż – pomyślcie o Koperniku czy dickenowskim dżentelmenie – jednak jego codzienna, skrócona forma, Nick, jest całkowicie przyjazna i ziemista. Ten podwójny rejestr stanowi całą urodę imienia: uroczyste wejście z relaksowanym salonem za plecami, równie swobodne w katedrze, laboratorium fizycznym czy w zespole rockowym.
Nicholas wchodzi z cichą powagą i wywołuje uśmiech — to jego sztuczka. Pod spodem jest święty, który wyrzucał złoto przez okno obcemu: hojność jest wpleciona w imię, a przejawia się w lojalności (7), na którą przyjaciele cicho polegają. Ale to nie jest zakurzony duchowny. Jego energia jest wysoka (8), a humor autentyczny (7), z tego typu, który zamienia zastygłe spotkanie w historię, o której ludzie opowiadają przez lata. Nicholas jest ambitny (7), ale nie bezwzględny; chce zbudować coś ważnego, a jego skłonność do niezależności (7) oznacza, że nie zawaha się odbić od mapy, aby zrobić to po swojemu — Kopernik przestawiający niebiosa, Nick na czele zespołu, sir Nicholas cicho ratujący setki dzieci i nie mówiący o tym nikomu przez pięćdziesiąt lat. Jest w nim godność starego świata, odziedziczona po wiekach biskupów, papieży i carów, jednak nigdy nie zamienia się w zadufanie, bo „Nick” jest zawsze tam, z podwiniętymi rękawami, opowiadając żart. Jego wynik fantazji (6) daje mu wystarczająco wyobraźni, by marzyć o wielkich planach, podczas gdy solidna stabilność (6) zapobiega ich całkowitemu oderwaniu od rzeczywistości. Jest wystarczająco dyplomatyczny (6), aby wygładzić większość sytuacji, choć jego wrażliwość (5) oznacza, że wolałby rozwiązać Twój problem, niż usiąść na Twoich emocjach — praktyczna dobroć zamiast emocjonalnego ukojenia. Nie pragnie reflektorów (uwaga 5); szczerze wolałby, aby jego dobre uczynki docierały przez okno niezauważone. Ogólny vibe to klasyczny dżentelmen z chytrym uśmiechem: niezawodny jak stary dąb, festiwalowy jak grudzień i potajemnie najbardziej hojna osoba, jaką znasz. Daj mu sprawę i termin, a dostarczy — prawdopodobnie dzień wcześniej, zapakowany, z mrugnięciem oka.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Nicholas nie podbija; on zdobywa. Jego imię, dosłownie „zwycięstwo ludu”, przenika do jego życia intymnego jako instynkt całkowitego i bezwzględnego zdobywania. Nie interesują go gry w kotka i myszkę, ponieważ wierzy, że trofeum musi poddać się nieuchronności. Jego uwodzenie jest wolnym i ciężkim naciskiem, sensorycznym ciężarem, który owija zmysły partnera niczym aksamitne łańcuchy. Szuka duszy zdolnej znieść ciężar jego oddania, pragnąc związku, który wydaje się mniej partnerstwem, a bardziej wspólnym panowaniem.
Jest przyciągany przez odporność, przez partnerów, którzy stają twardo w obliczu jego pływowej intensywności. Słabość go nudzi; potrzebuje równego sobie, który mógłby sprostać jego historycznej powadze. Jednak uważaj na jego granice. Jeśli poczuje wahanie lub rozdrobniony duch, jego chłód i analityczny, grecki dystans wchodzą w grę. Nie będzie walczył o kogoś, kto nie walczy o samego siebie. Trzymać Nicholasa, to trzymać koronę — piękną, ciężką i wymagającą absolutnej lojalności. Kocha furiijnie, ale tylko ci, którzy udowodnią, że są godni jego zwycięstwa, utrzymają jego serce.
Pochodzi od greckiego imienia Nikolaos, oznaczającego „zwycięstwo ludu” — od nikē (zwycięstwo) i laos (lud).
Święty Mikołaj z Miry, biskup IV wieku, słynący z tajnego rozdawania prezentów; to on jest źródłem postaci Świętego Mikołaja i patronem dzieci oraz marynarzy.
6 grudnia, kiedy wiele krajów europejskich wciąż wymienia prezenty w „Dniu Świętego Mikołaja”.
Nicholas to standardowa pisownia w języku angielskim; Nicolas (z jednym „l”) to forma francuska. Oba wywodzą się z tego samego greckiego źródła.
Tak — od dekad jest to stały element pierwszej setki imion dla chłopców w USA i Wielkiej Brytanii, prawdziwy klasyk, a nie przejściowa moda.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.