Znaczenie: mężczyzna, męski lub od boga wojny Marsa.
Od łacińskiego nazwiska rodowego Marius.
19 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Marek. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Chrześcijanin perskiego pochodzenia, który żył w Rzymie w III wieku. Wybrał, by pozostać wiernym swoim przekonaniom w obliczu prześladowań, pociągając za sobą rodzinę w tym odmówieniu poddania się, aż po męczeństwo.
Co z tego zostaje: Dowiedz się tutaj, że uczciwość wymaga czasem ryzykowania wszystkiego, w tym własnego bezpieczeństwa. Ta rodzinna wytrwałość pokazuje, że wartości przekazuje się przez przykład, a nie przez słowa.
Mario obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 stycznia.
Mario to imię o rzymskim rodowodzie, wywodzące się od łacińskiego nazwiska rodowego Marius, jednego z wielkich rodów czasów Republiki – do niego należał słynny generał i konsul Gajusz Mariusz. Jego znaczenie wiąże się z „mas, maris” (mężczyzna, męski) i, według innych interpretacji, z bogiem wojny Marsem. Z pogańskiego rodowodu przeszło do kalendarza świętych dzięki świętemu Mariuszowi, perskiemu szlachcicowi, który został zamęczony w Rzymie wraz ze swoją rodziną.
W świecie hiszpańskojęzycznym Mario cieszy się szczególnie kulturalnym prestiżem. Wystarczy pomyśleć o Mariu Vargasie Llosie, laureacie Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, lub o Mariu Benedettim, aby zrozumieć, dlaczego to imię emanuje literaturą, inteligencją i wrażliwością. Jednocześnie popularny wymiar – od komika Cantinflasa po hydraulika z gier wideo – nadaje mu sympatyczny i bliski charakter.
Jest to imię klasyczne, które nigdy nie zniknęło i dobrze brzmi po włosku, hiszpańsku oraz wielu innych językach. Postrzegane jest jako ciepłe, uprzejme, solidne i cieszące się dobrą reputacją: imię osoby godnej zaufania, kordialnej i z tradycją, łączące łacińską godność z bardzo lubianą otwartością.
Mario jest definicją dobrego towarzysza. Osoby noszące to imię zwykle emanują ciepłą serdecznością i lojalnością odporną na wszystko, co czyni ich przyjaciółmi na zawsze, do których zwraca się z zamkniętymi oczami. Ich liczba 2 podkreśla właśnie to: serdeczność, poczucie zespołu i naturalną dyplomację, która czyni ich doskonałymi w łagodzeniu tarć i trzymaniu ludzi razem.
W imieniu tkwi sympatyczna dwoistość, która odzwierciedla się w charakterze. Z jednej strony, łacińska tradycja – „mężczyzna, męski”, echo generała Gajusza Mariusza i rzymskiej powagi – nadaje mu głębię, stabilność i poczucie odpowiedzialności. Z drugiej strony, ślad wielu niezapomnianych Mariów, od komediowego Cantinflasa po przyjazny ton Mario Casas, dodaje mu iskry, dobrego humoru i godnego pozazdroszczenia daru zjednywania sobie ludzi. Mario wie, kiedy być poważnym, a kiedy się śmiać.
Jego ambicja jest spokojna, bardziej głęboka niż błyskotliwa: nie potrzebuje być w centrum wszystkich spojrzeń, a jego potrzeba uwagi jest raczej stonowana. Woli budować z wytrwałością, zdobywać szacunek stopniowo, jak ktoś, kto pisze długie dzieło – nie bez powodu imiona takie jak Vargas Llosa czy Benedetti kojarzą go z kreatywną cierpliwością i spokojnym intelektem.
Emocjonalnie zrównoważony i łatwy w obyciu, Mario jest z tych, którzy dają poczucie bezpieczeństwa. Jego słabym punktem może być pewna skłonność do stawiania harmonii ponad własne pragnienia, ustępując, by nie przeszkadzać. Ale gdy broni tego, w co wierzy, robi to ze spokojną stanowczością. Podsumowując, Mario łączy godność rzymskiego imienia z otwartością przyjaciela od zawsze: jest wiarygodny, ciepły, pomysłowy i głęboko ludzki.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod opieką Marsa, Mario kocha z żarem żołnierza, który odnalazł swój sztandar. Jego nastawienie nie jest owiane wstydliwością, lecz ma charakter podjętego podboju, w którym męski poryw i oddanie splatają się ze sobą. Pociąga cielesną, zakorzenioną obecnością, która przywołuje głęboką etymologię słowa „maris”: silny, chroniący, instynktowny mężczyzna. Dla niego miłość jest aktem poświęcenia, niemal sakralnym, naznaczonym tą męczeńską świętością, która przemienia namiętność w wierny obowiązek. Szuka partnerki zdolnej skanalizować tę surową energię, płomienia, który nie zgaśnie przy pierwszej próbie. Co go nudzi, to słabość, niezdecydowanie lub frywolność; potrzebuje substancji, nagiej prawdy. W jego ramionach odnajduje męską pewność, ogień, który grzeje, ale też może spalić. Daje wszystko, ciało i duszę, ponieważ dla Mario miłość jest formą chwalebnego boju, w którym kruchość ma miejsce jedynie w absolutnej intymności, tej, która poprzedza całkowite zjednoczenie.
Pochodzi z łaciny, od rzymskiego nazwiska rodowego Marius, które było nazwą starożytnego rodu związanego z „mężczyzną” lub z bogiem Marsem.
Oznacza „mężczyzna, męski” lub „poświęcony Marsowi”, rzymskiemu bogu wojny.
19 stycznia, święto św. Mariusza, perskiego męczennika, który zginął w Rzymie wraz z żoną Martą i dziećmi.
Nie bezpośrednio. Mario wywodzi się od łacińskiego imienia Marius, podczas gdy Maria ma korzenie hebrajskie; ich podobieństwo jest jedynie fonetyczne.
Tak, Mario to klasyczne i bardzo rozpowszechnione w Hiszpanii oraz w Ameryce Łacińskiej imię, cieszące się dużym prestiżem kulturowym.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.