Znaczenie: ból.
Z łacińskiego słowa dolor, poprzez zdrobniałą formę imienia Dolores.
15 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Maria z Boli. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Maryjna postać chrześcijańska, której kult rozwinął się w Europie począwszy od średniowiecza. Wciela w sobie zdolność do miłości bez obrony, pozostając na nogach w obliczu okrucieństwa straty i niesprawiedliwości. Jej historia przypomina, że czułość może przetrwać katastrofę.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tam, że siła nie polega na braku bólu, lecz na zdolności do miłości pomimo niego. To lekcja ludzkiej odporności, w której serce pozostaje otwarte, nawet gdy wszystko wydaje się stracone.
Lola obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 15 września.
Lola to czuły zdrobniały odpowiednik imienia Dolores (z Lolita na Lola), które z kolei wywodzi się z łacińskiego słowa dolor, ze względu na Siedem Boleści Matki Boskiej, których święto obchodzone jest 15 września. Ale Lola od dawna odleciała na wolność i funkcjonuje jako imię autonomiczne, i jakie to imię: krótkie, stanowcze, z pazurem, który jest czystym południem.
Jest wyryte w hiszpańskiej wyobraźni literami z neonu dzięki Loli Flores, „Faraonie”, a dziś roszczą do niego pretensje nowe pokolenia z artystami takimi jak Lola Índigo. Przekroczyła granice kilka dekad temu: The Kinks poświęcili jej jeden z najsłynniejszych utworów w rocku.
Dziś Lola postrzegana jest jako imię radosne, kokieteryjne i z ogromną osobowością, jednocześnie klasyczne i szaleńczo nowoczesne, synonim sztuki, wdzięku i charakteru.
Gdyby imię miało rytm, byłoby to Lola. To czysta energia, najwyższa na liście, wir gracji, humoru i pewności siebie, który wchodzi do pokoju i go rozświetla. W przypadku Loli nie ma półśrodków: mówi, co myśli, śmieje się do łez, płacze, gdy trzeba, i znów się śmieje. Ma pikanterię, ma artystyczną duszę i potrzebę błyszczenia, której nie ukrywa: lubi scenę, czy to w teatrze, czy przy stole po obiedzie.
Jej fantazja i niezależność są ogromne; jest wolna, pełna pasji, alergiczna na to, by ktoś mówił jej, jak żyć. Drugą stroną tak dużego ognia jest stabilność i dyplomacja, jej słabe punkty: bywa impulsywna, zmienia nastrój jak wiatr andaluzyjski i mówi prawdę bez owijania w bawełnę, czasem zbyt bezpośrednio. Ale nikt nigdy nie wątpi, że jest autentyczna.
Duch jest nieomylnie duchem Loli Flores: to „jeśli mnie chcecie, idźcie”, sztuka ponad technikę, życie na pełnej głośności. Lole są zwykle duszą każdej imprezy, hojne do granic możliwości i lojalne wobec swoich, choćby kłóciły się na krzyk. Kokieteryjna, odważna i o magnetyzmie trudnym do dorównania, Lola nie przechodzi niezauważona, nawet gdyby chciała: to jedna z tych osób, które pamięta się na zawsze, choćby widziało się ją tańczącą tylko raz.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lola nie pyta o pozwolenie, wchodzi. Jej miłość jest głębokim uderzeniem serca, bezpośrednim spadkobiercą Siedmiu Boleści, co nadaje jej magnetyczną i niemal nadprzyrodzoną intensywność. Nie szuka lekkich gier; potrzebuje trzewiowej chemii, tego elektrycznego połączenia, które sprawia, że powietrze staje się gęste. To czysta zmysłowość, mieszanka dziecięcej słodyczy i dojrzałego ognia, która otula partnera jak kojący, ale niezłomny uścisk.
To, co naprawdę ją zapala, to głębia duszy, zdolność patrzenia ponad powierzchnię, ku tej latynoskiej esencji, która bije w jej pochodzeniu. Jednak jej cierpliwość jest cienka jak bibułka. Powierzchowność i emocjonalny chłód są jej zgubą; jeśli wykryje brak pasji lub autentyczności, znika z elegancją kogoś, kto wie, że zasługuje na więcej. Lola kocha z odsłoniętym sercem, z krzyżującą się wrażliwością i siłą. Nie toleruje obojętności, ponieważ ostatecznie jej imię jest synonimem bólu przekształconego w sztukę, a wymaga, by jej partner był godny tego całkowitego oddania.
Powstał jako zdrobnienie od imienia Dolores (Lolita → Lola), ale dziś jest w pełni używany jako samodzielne imię.
Ze względu na swoje pochodzenie od imienia Dolores, odnosi się do Boleści Maryi (z łac. dolor), choć dziś postrzegane jest jako radosne i artystyczne imię.
15 września, dzień Matki Boskiej Bolesnej, od którego wywodzi się Lola.
Bardzo hiszpańskie, ale używa się go bez zmian w języku angielskim, włoskim, francuskim czy niemieckim; jest wygodnie międzynarodowe.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.