Znaczenie: chrześcijanin.
Od Christianus, oznaczającego zwolenników Chrystusa.
12 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Chrystian.
Polak, mnich z XI wieku, członek wspólnoty kamaldulskiej w Polsce. Ofiarował swoje życie, odmawiając ucieczki przed bandytami, którzy wymordowali jego towarzyszy. Jego ostatnim czynem było pozostanie przy swoich, zamiast ratować się samego.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie porzucać tych, których kochamy, nawet wtedy, gdy indywidualne przetrwanie jest możliwe. To forma odwagi, która nie wymaga wiary, tylko lojalności.
Źródło: Nominis
Christian obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 12 listopada.
Imię „Christian” wyraża swoje znaczenie wprost: wywodzące się z łacińskiego „christianus”, „uczeń Chrystusa”, narodziło się jako deklaracja wiary, a nie jako ukłon w stronę konkretnego świętego. Samo słowo, według Nowego Testamentu, zostało po raz pierwszy użyte do określenia wierzących w Antiochii, a w średniowieczu zaczęto je stosować jako imię własne, zwłaszcza w Skandynawii i krajach germańskich.
Prawdziwie królewskim imieniem stało się w Danii, gdzie przez stulecia rządziła długa dynastia królów o imieniu Christian, co nadało imieniu majestatyczny ciężar, typowo nordycki. W świecie anglosaskim pozostawało stosunkowo rzadkie, aż do silnego wzrostu popularności od lat 70., który uczynił z niego klasyczny, nowoczesny wzór – solidny, jasny i wiarygodny, nigdy krzykliwy.
Dziś Christian czyta się jako imię atrakcyjne i zakorzenione, równie dobrze pasujące do piłkarza, projektanta mody czy chłopaka z sąsiedztwa. Osiąga piękną sztuczkę brzmienia jednocześnie tradycyjnie i współcześnie, niesie z sobą niezaprzeczalny powiew prostolinijności i łatwo skracane jest do przyjaznego Chris. Jego znaczenie nadaje mu dyskretną, moralną powagę, którą wielu rodziców uważa za atrakcyjną, a nigdy za ciężką.
Christian to ten przyjaciel, któremu powierzyłbyś swoje klucze, swój sekret i swój samochód, a profil cech wyjaśnia dokładnie dlaczego. Lojalność i stabilność osiągają tu najwyższy poziom, podczas gdy potrzeba uwagi spada niemal do zera. To mężczyzna, który narzuca swoją obecność dzięki niezawodności, a nie dzięki olśniewającemu blaskowi. W nim czuć aromat spokojnego autorytetu: potrafi utrzymać kurs, podjąć stanowczą decyzję i nie ustąpić choćby o milimetr. Ale jego własne znaczenie – „uczeń Chrystusa” – łagodzi wszystko to: tam, gdzie mógłby rządzić, woli być sprawiedliwy.
W wymiarze pokoleniowym jest to imię dżentelmena, które nosi manierę pewnej epoki: nieco kurtuazyjne, nieco dobroduszne, ciepłe z powagą. Jego humor skłania się ku niezmąconej obserwacji, a nie ku głośnemu śmiechowi, a jego wrażliwość jest raczej dyskretna: Christian to mężczyzna czynu i stabilności, a nie rozterek. Swoje uczucia przechowuje starannie uporządkowane, a jego słowo jest ze stali hartowanej.
Słynni Christiani pięknie zarysowują ten wachlarz: niezmącona prostolinijność, twórcza ciekawość, duch Christiana Diora czy Christiana Bale’a, którzy nie przestawali wymyślać się na nowo z epoki na epokę, co jest dowodem na to, że pod niezawodną powierzchnią może płynąć duch autentycznie niezależny i wynalazczy. A jest jeszcze Chris, ten przydomek, który pozwala Christianowi puścić żart i poluzować krawat.
Tak powstaje piękna sprzeczność: imię o głębokim brzmieniu, złagodzone do roli filaru rodziny, mężczyzna, który pamięta historię każdego, wozi wszystkich na lotnisko i dyskretnie czuwa, by wszystko się trzymało. Stara szkoła w najlepszym znaczeniu tego słowa: solidny, dobroduszny i zawsze obecny.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Imię „Christian” kryje w sobie oddanie, które wykracza poza zwykłą pasję; kocha jak się modli, z sakralną intensywnością i niezłomną lojalnością. Jego uwodzenie nie jest pułapką, lecz zaproszeniem do autentyczności. Nie goni za cieniami, szuka duszy bliźniaczej, tej, która dzieli jego poszukiwanie sensu. Jest zmysłowy, ale na swój sposób: przez obecność, przez wzrok, który kotwiczy, przez dłoń, która uspokaja, a nie posiada. Pociąga go głębia, surowa szczerość, te spojrzenia, które nie kłamią. Z kolei to, co go męczy, to powierzchowność, gry z kłamstwem i łagodzone kłamstwa. Dla Christiana miłość jest przymierzem, sojuszem. Oferuje wierne serce, miłość, która się nie rozprasza. Jeśli szukasz przemijającego płomienia, uciekaj. Ale jeśli pragniesz domu, w którym czułość jest religią, to właśnie znalazłeś swój horyzont. On jest Pomazanym, tym, który wybiera, by zostać.
Z łacińskiego „christianus”, co oznacza „chrześcijanin, zwolennik Chrystusa”, a to z greckiego Christós, „namaszczony”.
Są to warianty tego samego imienia: „Christian” to zapis łaciński/międzynarodowy, „Cristian” to forma hiszpańska, a „Cristián” ma akcent graficzny, ponieważ akcent pada na ostatnią sylabę, co jest bardzo powszechne w krajach Stożka Południowego.
Imieniny Christiana przypadają 12 listopada, ku czci świętego Christiana. Był on polskim męczennikiem-mniszem.
Używa się go jako męskiego; odpowiednią formą żeńską jest Cristina lub Cristiana, a nie Cristian.
Swój największy rozkwit w świecie hiszpańskojęzycznym przeżywał w latach 80.–2000., napędzany przez swoje międzynarodowe brzmienie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.