Znaczenie: Wyznawca Chrystusa.
Z łacińskiego „christianus”, przymiotnika od greckiego „Christos” (Pomazaniec), oznaczającego „należący do Chrystusa” lub „zwolennik Chrystusa”.
12 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Chrystian.
Mnich kamaldulski z XI wieku, aktywny w Polsce. Żył w surowości życia zakonnego i odmówił opuszczenia swojej wspólnoty w obliczu prześladowań, płacąc życiem za wierność swoim przekonaniom.
Co z tego zostaje: Dowiedziamy się tutaj, że trzymanie się swoich zasad, gdy wszystko skłania do wycofania się, jest czystym aktem odwagi. Jego życie pokazuje, że integralności nie da się negocjować, nawet pod groźbą.
Źródło: Nominis
Christian obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 12 listopada.
Christian to imię, które nosi swój znaczeniowy ciężar na rękawie: od łacińskiego „christianus”, „zwolennik Chrystusa”, zaczęło jako wyznanie wiary, a nie ukłon w stronę konkretnego świętego. Sam ten termin, jak zapisano w Nowym Testamencie, został po raz pierwszy użyty w odniesieniu do wierzących w Antiochii, a w średniowieczu przekształcił się w imię własne, zwłaszcza na terenach Skandynawii i ziem niemieckich.
Zyskało ono prawdziwie królewski status w Danii, gdzie przez stulecia rządziła długa linia królów o imieniu Christian, co nadało mu dostojną, północnoeuropejską powagę. W świecie anglojęzycznym pozostawało stosunkowo rzadkie, aż do silnego wzrostu popularności od lat 70. XX wieku, który uczynił z niego nowoczesny klasyk — solidne, eleganckie i godne zaufania, nigdy krzykliwe.
Dziś Christian brzmi przystojnie i ugruntowanie, równie dobrze pasując do piłkarza, projektanta mody, jak i do chłopaka z sąsiedztwa. Udaje mu się zgrabnie łączyć w sobie brzmienie tradycyjne i współczesne, niesie ze sobą niezaprzeczalny powab przyzwoitości i łatwo skraca się do przyjaznego Chris. Jego znaczenie nadaje mu cichą, moralną powagę, która wielu rodzicom wydaje się atrakcyjna, bez bycia przytłaczającą.
Christian to ten przyjaciel, któremu powierzyłbyś swoje klucze, swój sekret i swój samochód — a profil cech dokładnie wyjaśnia, dlaczego tak jest. Lojalność i stabilność znajdują się na samym szczycie, podczas gdy potrzeba uwagi spada niemal do zera. To mężczyzna, który przywództwo opiera na byciu wiarygodnym, a nie na olśniewaniu. Imię dosłownie oznacza „panowanie nad włócznią”, i wyczuwa się w nim odrobinę tej spokojnej władzy: potrafi utrzymać linię, podjąć stanowczą decyzję i bronić swojego stanowiska. Ale spójrz na jego patrona, św. Geralda z Aurillac — lorda zapamiętanego za sprawiedliwość i miłosierdzie, a nie za podboje — i widzisz to złagodzenie. Gerald rządzi, ale woli być sprawiedliwy niż budzić strach.
Pokoleniowo to imię z epoki dżentelmenów, niosące w sobie obyczaje tamtego okresu: nieco dworskie, nieco wujkowe, ciepłe w dyskretny sposób. Jego humor opiera się na suchych uwagach, a nie na głośnym śmiechu, a jego wskaźnik wrażliwości jest niski — Gerald to człowiek czynu i stabilizator, a nie ktoś, kto rozpamiętuje. Utrzymuje swoje uczucia w porządku, a jego słowo jest żelazne.
Słynni Geraldzi pięknie rysują ten zakres. Jest tu niewzruszona przyzwoitość Geralda Forda; jest Gerald Durrell, przyrodnik, który zamienił chłopięcą ciekawość w dożywotnią krucjatę za zwierzęta — dowód na to, że pod wiarygodną powierzchnią może kryć się naprawdę zabawny, niezależny duch. A jest Jerry, ta ksywka, która pozwala Geraldowi opowiedzieć żart i poluzować krawat.
Dostajesz więc wspaniałą sprzeczność: imię włóczni złagodzone do roli rodzinnego ratownika, mężczyzny, który pamięta historie wszystkich, wozi wszystkich na lotnisko i cicho dba o to, by cała operacja trzymała się kupy. Starej daty w najlepszym znaczeniu — solidny, dobry i zawsze obecny.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Christian kocha jak wyznawca: z cichą, niezachwianą intensywnością, która sprawia wrażenie mniej ulotnej iskry, a bardziej uświęconego przyrzeczenia. W sypialni nie jest zdobywcą, lecz pielgrzymem, szukającym komunii, a nie podboju. Jego uwodzenie jest dotykowe i rozmyślne; przyciąga Cię stałym rytmem bicia serca, oferując obecność zamiast pokazu. Jest oczarowany autentycznością, tymi surowymi, niebronionymi momentami, gdy maski opadają, odsłaniając duszę pod spodem. Dla Christiana intymność jest lustrem, a on potrzebuje zobaczyć własną wrażliwość odbitą w oczach partnera. Nie goni; zaprasza. Czeka, aż druga osoba wejdzie w światło. Jednak jego oddanie ma cień. Może łatwo zostać zniechęcony powierzchownością, próżnością lub emocjonalnym unikaniem. Jeśli partner traktuje miłość jak grę lub transakcję, Christian się wycofuje, a jego wiara w połączenie pęka jak cienki lód. Potrzebuje miłości zakorzenionej, szczerej i głęboko osadzonej we wspólnym znaczeniu. Dla Christiana kochać znaczy przynależeć, a oddaje się całkowicie tylko wtedy, gdy czuje, że znalazł swoje prawdziwe sanktuarium.
„Wyznawca Chrystusa”, od łacińskiego „christianus”, które opisuje wierzącego należącego do Chrystusa.
Dzień imienin Christiana obchodzony jest 12 listopada, ku czci świętego Christiana. Był on polskim męczennikiem i towarzyszem włoskich mnichów kamaldulskich.
Jest zdecydowanie męskie; formy żeńskie to Christiana, Christina i Christine.
Ma głębokie korzenie w Skandynawii i Niemczech – w Danii było wielu królów o imieniu Christian – i stało się powszechnie popularne w świecie anglojęzycznym od lat 70. XX wieku.
Chris jest zdecydowanie najczęstszy, obok Christy, Chrissy oraz Cristian w języku hiszpańskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.