Znaczenie: o niepewnym znaczeniu, prawdopodobnie „tytuł honorowy” lub „obrońca”.
Titus to starożytny rzymski praenomen o niepewnym pochodzeniu, czasem łączony z łacińskim „titulus” („tytuł honorowy”) lub słowem sabińskim, noszony w Nowym Testamencie przez świętego Tytusa.
26 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Tytus.
Towarzysz apostoła Pawła w I wieku, został wysłany na Kretę, aby zorganizować pierwsze wspólnoty chrześcijańskie. Przyjął na siebie ciężkie zadanie zorganizowania rodzącego się Kościoła, mianując odpowiedzialnych i z determinacją oraz dyplomacją walczył z podziałami wewnętrznymi.
Co z tego zostaje: Dowiedziamy się tu, że budowanie czegoś trwałego wymaga zarówno rygoru w zasadach, jak i ludzkiego podejścia do innych. Prawdziwe przywództwo polega na zdolności do łączenia bez ulegania.
Źródło: Wikidata
Titus obchodzi imieniny w USA i w Niemczech 26 stycznia.
Titus to autentyczne rzymskie praenomen, jedno z niewielkiego zestawu imion używanych w starożytnym świecie rzymskim. Jego dokładne znaczenie zaginęło w historii, a domysły wahają się od „tytułu honorowego” do „obrońcy”. Zyskał trwałą sławę dzięki świętemu Tytusowi, poganinowi, który nawrócił się i stał się jednym z najbardziej zaufanych towarzyszy apostoła Pawła, a według tradycji pierwszym biskupem Krety; Nowy Testament zawiera nawet list, List do Tytusa, skierowany do niego.
Poza świętym, imię rezonuje rzymską wielkością: cesarz Tytus, który ukończył Koloseum, a później tragedia Szekspira Tytus Andronikus i opera Mozarta La clemenza di Tito. Posiada rzeźbioną, klasyczną godność.
Dziś Tytus cieszy się cichym odrodzeniem wśród rodziców, których przyciągają silne, starożytne, nieco heroiczne imiona. Brzmi zarówno uczenie, jak i odważnie, czuje się dobrze w kościele, w książce historycznej lub w komiksie o superbohaterze.
Titus brzmi jak imię wyryte w marmurze, a osobowość bywa godna tego kamienia. Jest w nim wrodzony autorytet, imię cesarza i biskupa w jednym – Titus często nosi się z taką stałością, że ludzie odruchowo zwracają się ku niemu. Niezależnie od tego, czy znaczenie to „tytuł honorowy”, czy „obrońca”, oba pasują: to ktoś, kto poważnie traktuje odpowiedzialność i instynktownie staje między kłopotami a ludźmi, na których mu zależy.
Zakotwiczone w postaci świętego Tytusa, lojalnej prawej ręki Pawła i jego „prawdziwego dziecka w wierze”, imię ma silny wątek niezawodności i oddania. Titus to osoba, której powierza się ważne zadania, ktoś, kto dotrzymuje słowa, kogo można wysłać jako posła i kto wraca z załatwioną sprawą. Jest tu powaga bez zadęcia oraz klasyczne poczucie obowiązku i honoru.
Jednak imię nie jest wyłącznie uroczyste. Ma w sobie odważny, niemal teatralny rys, blask rzymskich cesarzy i bohaterów szekspirowskich, a współcześni nosiciele, tacy jak aktor Titus Welliver czy ciepły, ponadprzeciętny wrestler Titus O’Neil, pokazują jego charyzmatyczną, wielkoduszną stronę. Titus potrafi zdominować pokój, a jednocześnie sprawić, by każdy w nim czuł się mile widziany. Ambitny i zdyscyplinowany, gra w długiej perspektywie i często trafia na stanowisko kierownicze, ale jego najlepsza strona prowadzi hojnością. Silny, lojalny, godny i cicho ciepły: Titus to imię naturalnego obrońcy, który nosi swój autorytet jak dobrze skrojoną togę.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Titus nie podrywa; on zajmuje. Z imieniem niosącym echa antycznej rzymskiej powagi, jego zaloty to przemyślany podbój, łączący stoicką dyscyplinę legionisty z cichą intensywnością uczonego. Przyciągają go umysły zdolne dorównać jego historycznej głębi, szuka partnera, który ceni substancję ponad spektakl. Dla niego uwodzenie jest aktem nieustępliwej obecności – spokojnym spojrzeniem, które rozbraja, a nie olśniewa. Kocha z ochronną, niemal terytorialną lojalnością, oferując azyl niezawodności w chaotycznym świecie. Jednak jego rzymskie dziedzictwo wymaga szacunku; łatwo nudzi go frywolność lub emocjonalna niestabilność, które postrzega jako słabość. Potrzebuje muzy, która jest jednocześnie równorzędną partnerką, kogoś, kto docenia ciężar tradycji i ekscytację intelektualnej rywalizacji. Jego uczucie nie jest ulotną iskrą, lecz trwałym płomieniem, płonącym z honorem tytułu. Zdobycie Titusa oznacza zdobycie przywileju jego stałej oddaności, więzi wykutej w ciszy i przypieczętowanej niezachwianą prawością. Szuka towarzyszki na długi marsz, a nie przypadkowego przechodnia.
Konwertyta z pogan i bliski towarzysz Świętego Pawła, tradycyjnie uważany za pierwszego biskupa Krety i adresata Listu do Tytusa.
26 stycznia, obchodzone wspólnie ze świętym Tymoteuszem, dzień po święcie Nawrócenia świętego Pawła.
Jego znaczenie jest niepewne; jest to starożytne rzymskie imię męskie, prawdopodobnie związane z „tytułem honorowym” lub „obrońcą”.
Tak, pojawia się w listach Pawła w Nowym Testamencie i ma własny list.
Jest rzadkie, ale zyskuje na popularności, jest preferowane przez rodziców, którzy lubią mocne imiona klasyczne i biblijne.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.