Znaczenie: Prawdopodobnie „z lasu” (poprzez łacińskie Silvanus) lub „wyproszony / wymodlony” (aramejska forma imienia Saul).
Silas jest grecką formą aramejskiego Se'ila (wariant hebrajskiego Saul, „poproszony”), a w Nowym Testamencie traktowano go jako zamienny z łacińskim Silvanus, „z lasu”.
13 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Sylwester.
Wpływowy członek pierwszego chrześcijańskiego zgromadzenia w Jerozolimie w I wieku, towarzysz podróży apostoła Pawła. Przeszedł przez Imperium rzymskie u boku Pawła, dzieląc niebezpieczeństwa podróży, uwięzienia i prześladowania, aby wspierać młody, rodzący się Kościół.
Co z tego zostaje: W jego przykładzie uczy się, że zaangażowanie wymaga wierności własnym przekonaniom, nawet w obliczu przeciwności. Lojalność i dzielone męstwo to siły, które przetrwają upływ czasu.
Źródło: Wikidata
Silas obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 13 lipca.
Silas to imię z Nowego Testamentu o podwójnym rodowodzie. W grece oddaje aramejskie Se'ila, które samo w sobie jest formą imienia Saul, oznaczającego „poproszony” lub „wyproszony”, jednak tego samego człowieka w listach łacińskich nazywa się Silvanus, co oznacza „z lasu”. Oba te znaczenia przylgnęły do imienia i nadal je dziś barwią: jedno duchowe, drugie leśne.
Patronem tego imienia jest święty Silas, niezachwiany towarzysz świętego Pawła, który śpiewał z nim hymny w więzieniu w Filippi. Imię to było później bardzo cenione przez angielskich purytanów, a następnie uwiecznione w czułej powieści George Eliot pt. Silas Marner, która utrwaliła je w wyobraźni literackiej.
Po długim okresie ciszy Silas wrócił z impetem w Stanach Zjednoczonych dwudziestego pierwszego wieku, stając się jednym z wyróżniających się hitów renesansu imion biblijnych i starożytnych, obok Ezry, Asy i kuzyna Silasa, Leviego. Brzmi jednocześnie staro i świeżo, surowo i łagodnie, z miękkim sybilantem na początku i solidnym zakończeniem. Rodzice kochają je za to, że wydaje się zakorzenione zarówno w Piśmie, jak i w lesie.
Silas to imię o łagodnej sile, a jego podwójne znaczenia mówią niemal wszystko o charakterze, który przywołuje. „Z lasu” nadaje mu zakorzenioną, kochającą naturę ciszę, poczucie kogoś, kto czuje się swobodnie w samotności, jest rozmyślający i samowystarczalny. „O którego proszono, o którego modlono się” dodaje nutę cichej cenności, duszy, która czuje się nieco wyodrębniona, nieco oddana. Połączone razem dają osobowość pełną duszy, ale bez ostentacji, głęboką, ale nie ciężką.
Biblijny patron wzmacnia ten obraz: Silas był lojalnym, nieefektownym towarzyszem, mężczyzną, który pozostał u boku Pawła mimo katastrofy statku i więzienia, i śpiewał w ciemności. To jest archetyp: niezłomny, wierny przyjaciel, który nie potrzebuje błysku reflektorów, a którego lojalność sięga do kości. Jest w tym też hart, odporność, która zachowuje spokój pod presją, ale wyraża się ona cicho, a nie głośno.
Numerologiczna szóstka, liczba domu, troski i harmonii, pięknie współgra z leśnym spokojem. Maluje Silasa jako naturalnego opiekuna, ochronnego wobec ludzi, których kocha, skłonnego do stabilności i tworzenia bezpiecznej przystani wokół siebie. To introwertyk z bogatym wewnętrznym światem, prawdopodobnie twórczy lub duchowy, bardziej komfortowy w słuchaniu niż w występowaniu.
A jednak współczesny Silas ma w sobie subtelny luz, ten staroświecko-biblijny czar, który sprawia, że imię wydaje się jednocześnie starożytne i bez wysiłku aktualne. Zatem pełny portret to stara dusza w modnym ubraniu: cichy, dobry, zasadniczy i odrobinę tajemniczy, przyjaciel, który mówi niewiele, ale każde jego słowo ma znaczenie, i któremu można powierzyć absolutnie wszystko. Stabilny jak leśne drewno, łagodny jak hymn w ciemności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Silas kocha jak cień w starodrzewiu – cicho, wszechobecnie i głęboko zakorzeniony. Nie goni; czeka. Jego uwodzenie to powolne rozwijanie się, szept na skórze, który sugeruje tajemnice znane tylko lasowi. Przyciąga go dzikość, nieujarzmiony duch w partnerze, ktoś, kto pachnie deszczem i ziemią, a nie perfumami. Gdy się odda, jego oddanie jest tak mocne jak dąb, oferując sanktuarium, w którym jesteś wreszcie całkowicie widziana. Szuka więzi, która wydaje się pierwotna, cichego zrozumienia, które mówi głośniej niż słowa. Jednak nie bierz jego spokoju za bierność. Jeśli partnerka stanie się zbyt głośna, sztuczna lub nadmiernie zależna od zewnętrznej walidacji, Silas się wycofa. Nie znosi szumu powierzchowności. Potrzebuje duszy, która potrafi siedzieć w komfortowej ciszy, partnerki, która rozumie, że prawdziwa intymność znajduje się we wspólnym ciężarze atmosfery, a nie w gwarze rozmowy. Kocha z cichą intensywnością, która pozostaje długo po spotkaniu.
Dwa znaczenia towarzyszą temu imieniu: „z lasu” (z łacińskiego Silvanus) oraz „wyproszony” lub „wybłagany” (z aramejskiej formy imienia Saul).
Tak. Silas był towarzyszem apostoła Pawła w Dziejach Apostolskich, uwięzionym z nim w Filipach.
13 lipca w kalendarzu rzymskokatolickim.
Płynie na fali współczesnego odrodzenia starych biblijnych imion; w USA jego popularność gwałtownie rosła w latach 2010. i 2020.
Tak. Nowy Testament używa imion Silas i Silwanus w odniesieniu do tej samej osoby, przy czym jedno jest formą grecką, a drugie łacińską.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.