Znaczenie: pokój.
pochodzi z hebrajskiego Shelomoh.
13 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święci Rodrygo i Salomon z Kordoby.
Dwóch mozarabskich kapłanów żyjących w Kordobie, w Hiszpanii, w IX wieku. Odmówili odwrócenia się od swojej wiary i tożsamości kulturowej pod panowaniem muzułmańskim, akceptując męczeństwo zamiast przymusowej konwersji.
Co z tego zostaje: Można zdecydować się na niezachwianie swoich fundamentalnych zasad, nawet w obliczu potęgi, która wydaje się nie do ruszenia. Jest to forma godności, która przypomina, że osobista integralność ma swoją cenę, ale pozostaje jedyną solidną podstawą bycia sobą.
Źródło: Nominis
Salomon obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Argentynie i w Niemczech 13 marca.
Imię „Salomon” jest jednym z najbardziej prestiżowych biblijnych imion. Pochodzi od hebrajskiego Shelomoh, związanego z shalom, pokój, i natychmiast przywołuje na myśl króla Izraela, syna Dawida, uniwersalny symbol mądrości dzięki jego słynnemu wyrokowi oraz budowie Świątyni Jerozolimskiej. Tylko nieliczne postacie pozostawiły tak żywy ślad w języku: mówienie o „wyroku Salomona” oznacza, po wiekach, uznanie subtelności tego monarchy.
W świecie hiszpańskojęzycznym Salomon miał nieprzerwaną obecność, zwłaszcza w społecznościach sefardyjskich i chrześcijańskich, a także w kalendarzu liturgicznym: święty Salomon z Kordoby, męczennik mozarabski zamordowany w 857 roku, jest wspominany 13 marca. Jest to imię brzmiące szlachetnie i nieco uroczyście, z echem starożytnej mądrości.
Dziś Salomon zachowuje tę wyjątkową i rzadką aurę, która go wyróżnia. Noszą je sportowcy, tacy jak wenezuelski piłkarz Salomón Rondón, oraz poeci, tacy jak nikaraguański Salomón de la Selva. Wybór Salomona to postawienie na imię obciążone historią, godnością i uroczystą muzykalnością, która budzi szacunek.
Imię „Salomon” budzi szacunek jeszcze zanim poznamy jego nosiciela i nigdy nie rozczarowuje: jego profil jest zdominowany przez wyjątkową dyplomację i stabilność męża stanu. Podobnie jak biblijny król, od którego odziedziczył swoją aurę, Salomon skłonny jest przyjmować rolę arbitra, tego, kto wysłuchuje obu stron i szuka środka. To przyjaciel, do którego zwracasz się o radę, gdy wszystko poszło nie tak, ponieważ posiada rzadki dar widzenia pełnego obrazu na szachownicy.
Jego ambicje są wysokie, ale spokojne, bardziej skupione na budowaniu czegoś znaczącego, świątyni dla siebie, niż na gromadzeniu dla samego gromadzenia. Pod tą szlachetną powagą bije głęboka wrażliwość i mocna lojalność wobec swoich ludzi, choć nie zawsze je okazuje: Salomon wiele z tego, co czuje, trzyma w sobie, a jego potrzeba uwagi jest niska, ponieważ jest zadowolony z szacunku, jaki budzi sama jego obecność.
To nie jest imię dla fajerwerków czy łatwego humoru; jego ironia, gdy się pojawia, jest subtelna i nieco enigmatyczna, kogoś, kto dużo czytał i jeszcze więcej widział. Można go oskarżyć o nadmierną ostrożność, o zbyt długie rozważanie spraw, aż słynny salomonowy wyrok zamienia się w paraliż. Ale kiedy podejmuje decyzję, robi to ze stanowczością, która rozstrzyga spory.
W Salomonie widoczna jest znacząca intelektualna niezależność, kogoś, kto myśli samodzielnie i nie ulega trendom ani presji grupy. Wyróżniający się, refleksyjny i spokojny z natury i z powołania, jest tego rodzaju osobą, która zostawia trwały ślad i jest pamiętana, latami później, za swój spokój i wyważone słowa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salomon nie podbija; on pielęgnuje. Jego miłość to powoli płonące kadzidło, ciężkie od zapachu cedru i pradawnych obietnic. Nie szuka burzy, lecz sanktuarium – partnera, który rozumie, że prawdziwa pasja kwitnie w cichych przestrzeniach między uderzeniami serca. Uwodzenie jest dla niego aktem głębokiego słuchania. Przyciąga Cię nie krzykliwymi demonstracjami, lecz magnetyczną siłą swojego spokoju, oferując spojrzenie, które jest jak ciepła dłoń na ramieniu po długim, wyczerpującym dniu. Pragnie głębi, a nie dramatu, intymności, a nie wystawiania się na pokaz. Trzymanie dłoni Salomona to odczuwanie pulsu historii i pokoju splecionych ze sobą. Należy jednak uważać: jego potrzeba spokoju może zostać omylnie uznana za zimno, jeśli pomylisz milczenie z obojętnością. Niełatwo rozbawi go trywialny chaos ani płytkie flirty; taki hałas drażni jego duszę, powoli wyczerpując jego żywą energię. Potrzebuje duszy, która rezonuje z jego własnym spokojem, towarzyszki, która znajduje ekstazę we wspólnym wydechu, we wzajemnym zrozumieniu, że największy romans to pokojowe współistnienie. Kocha z niezachwianą, nieugiętą siłą kamienia, budując fortecę zaufania, w której kruchość jest bezpieczna, a serce może wreszcie odpocząć, uwolnione od wojny.
Od hebrajskiego Shelomoh, powiązanego ze słowem shalom, „pokój”, i upowszechnionego przez biblijnego króla Salomona.
Oznacza „pokojowy” lub „ten, który przynosi pokój”.
Dzień imienin Salomona obchodzony jest 13 marca, ku czci postaci z kalendarza, świętych Rodryka i Salomona z Kordoby. Byli męczennikami z Kordoby, trzema braćmi żyjącymi pod panowaniem arabskim.
Znany wyrok króla Salomona, który zaproponował podzielenie dziecka na pół, aby odkryć prawdziwą matkę; dziś oznacza mądrą i sprawiedliwą decyzję.
Jest rzadkie, a zatem postrzegane jako wytworne; ma korzenie w społecznościach żydowskich i w Ameryce hiszpańskojęzycznej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.