Znaczenie: Czerwony (o rudych włosach); lub król.
Roy wywodzi się głównie ze szkockiego gaelickiego ruadh, oznaczającego „rudowłosy”, a później zostało wzmocnione przez starofrancuskie roy („król”), co nadało krótkiemu i zwięzłemu imieniu podwójne znaczenie: „rudy” i „królewski”.
24 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Fidel.
Marc Roy, urodzony w Sigmaringen na początku XVII wieku, wybitny adwokat, który został kapucynem w Niemczech. Porzucił dochodową karierę, aby bronić swoich przekonań słowem, przemierzając przez dziesięć lat Europę Środkową, by przekonywać i łączyć ludzi, aż w końcu został zabity przez fanatyków za to, że odmówił odtrącenia się od swojej sprawy.
Co z tego zostaje: Widoczny jest tu przykład całkowitej spójności między jego wartościami a działaniem, nawet za cenę poniesienia wysokich kosztów. To dowód na to, że integralność i odwaga w obronie tego, w co się wierzy, pozostają siłami uniwersalnymi, wykraczającymi daleko poza kontekst religijny.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Roy obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 24 kwietnia.
Roy to imię o dwóch koronach. W Szkocji wywodziło się z ruadh, oznaczającego „czerwony” — był to przydomek rudych członków klanów, najsłynniej bohatera i banity Roba Roya MacGregora. W innych miejscach interpretowano je przez starofrancuskie roy, „król”, co nadawało mu pozór spokojnej królewskości. W każdym razie jest krótkie, mocne i nieodmiennie surowe.
Imię to rozkwitało w świecie anglojęzycznym w pierwszej połowie XX wieku, gdy przywoływało na myśl kowbojów i śpiewaków: gwiazda śpiewających kowbojów Roy Rogers, operowy rockowy głos Roya Orbisona oraz pop-artowa świetność Roya Lichtensteina nadały mu wyraźny charakter połowy XX wieku, robotniczy i pełen luzu.
Dziś Roy wydaje się imieniem w stylu vintage, przyziemnym i szczerym — to imię bez owijania w bawełnę, z powiewem Dzikiego Zachodu i starej piosenki. Powoli wraca do łask wśród rodziców przyciąganych przez krótkie, retro klasyki jednosylabowe, niosące ciepło, szorstkość i nutę skromnego majestatu.
Roy to człowiek niezależny, kropka. Niezależność to jego główna cecha — wyznacza własną drogę, kieruje się własnym osądem i niewiele go obchodzi to, co robi tłum. W nim jest coś z samotnego jeźdźca, co pasuje do dziedzictwa nazwy związanej z dzikim zachodem: pomyśl o chłodzie kowboja w osobie Roya Rogersa, o samotnym, unoszącym się w górę głosie Roya Orbisona za ciemnymi okularami, o niezwykłej wizji pop-artysty Roya Lichtensteina. Roy robi rzeczy po swojemu i rzadko ma pośpiech, by się tłumaczyć.
Imię oznacza „czerwony” i, za pośrednictwem francuskiego, „król” — i w nim jest odrobina obu tych znaczeń: iskierka rudawego ciepła i cichy, niczym niewzruszony majestat. Nie potrzebuje tronu ani reflektorów; jest wygodnie samowystarczalny, z suchym, łatwym humorem, który pojawia się dopiero, gdy zdecyduje, że mu się podobasz. Jego energia jest stabilna, a nie gorączkowa — jako numerologiczna „4”, jest tym wiarygodnym, który przychodzi, wykonuje pracę i dotrzymuje obietnic bez zbędnego szumu.
Lojalny wobec tych, którzy na to zasłużyli, Roy jest jednak selektywny w doborze swojego otoczenia. Woli mieć kilka prawdziwych przyjaźni niż szerokie, płytkie towarzystwo, a jego niski apetyt na uwagę sprawia, że jest całkowicie zadowolony, będąc na marginesie. W Royu jest pewna staroświecka, uczciwa, robotnicza godność — bez pozerstwa, bez udawania, po prostu uziemiony mężczyzna z własnym kodeksem.
Wyobraź sobie go: nieprzejęty, nieco szorstki, z ironicznym uśmiechem w kąciku ust, wykonujący to, co wszyscy mówili, że jest niemożliwe, i nie martwiący się, by się tym chwalić. Roy to cichy król swojego małego królestwa — niezależny, wiarygodny i całkowicie, nieomylnie sobą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Roy kocha z intensywnością nagłej burzy i spokojną godnością korony. Jego imię, będące dwoistością ognistych rudych włosów i królewskiego pochodzenia, determinuje jego romantyczny rytm: pełen pasji, a jednocześnie władczy. Przyciągają go partnerki o nieujarzmionym duchu, o dzikości, która odzwierciedla jego celtyckie korzenie, ale które jednocześnie szanują wrodzony autorytet, jaki w sobie nosi. Uwodzenie dla Roya to nie gra w subtelne aluzje; to bezpośrednie, magnetyczne przyciąganie. Inicjuje kontakt wzrokiem, który zdejmuje maski, szukając połączenia, które jest zarówno fizyczne, jak i głębokie. Pragnie lojalności tak absolutnej jak jego własna, traktując miłość jako suwerenny teren, na którym zaufanie jest jedyną walutą. Jednak nie bierz jego królewskiego wyglądu za zimność. Pod „królewskim” zewnętrzem kryje się „rudowłosa” dusza, podatna na głębokie, palące emocje. Wyczerpuje go stagnacja i powierzchowność. Potrzebuje partnerki, która dorówna jego intensywności, kogoś, kto będzie stymulował jego umysł tak samo, jak rozpala jego zmysły. W łóżku jest uważny i dominujący, prowadzi z pewnością siebie, która sprawia, że partnerka czuje się jednocześnie chroniona i całkowicie pochłonięta. Szuka więzi, która wydaje się starożytna i nieuchronna, związku, który stoi niewzruszony wobec świata, zakotwiczony we wzajemnym szacunku i niezaprzeczalnej, elektryzującej iskrze.
„Czerwony”, od gaelickiego ruadh (pierwotnie odnoszącego się do rudych mężczyzn) – a za pośrednictwem starofrancuskiego roy, również „król”.
Oba rdzenie go odżywiają: gaelickie ruadh („czerwony”) i starofrancuskie roy („król”). Szkockie znaczenie jest starszym i bardziej powszechnym źródłem.
Imieniny Roya obchodzone są 24 kwietnia, ku czci świętego Fidela z Sigmaringen. Był on kapucyńskim kapłanem i męczennikiem.
Rob Roy MacGregor był szkockim przestępcą i ludowym bohaterem z XVIII wieku; „Roy” było jego przydomkiem, wywodzącym się od ruadh, co oznacza „czerwony”.
W pierwszej połowie XX wieku, w erze gwiazd kowbojskich i wokalistów takich jak Roy Rogers i Roy Orbison.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.