Znaczenie: Róża, kwiat.
Z łacińskiego rosa („róża”), kwiat; używane jako imię ze względu na symbolikę piękna, miłości i czystości.
23 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Rosa z Limy.
Młoda Peruwianka z końca XVI wieku, urodzona w zamożnej rodzinie w hiszpańskiej kolonii. Zrezygnowała z komfortu społecznego i małżeństwa, aby założyć wspólnotę poświęconą opiece nad chorymi i pomocy najuboższym, wyzywając normy swojej epoki swoją autonomią i aktywną miłosierdziem.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by zdefiniować na nowo swoje miejsce na świecie nie przez status, jaki nam przypisano, lecz przez konkretne wykorzystanie swojego czasu i zasobów. Jest to dowód na to, że wewnętrzna wolność pozwala przekształcać otoczenie, nawet w obliczu społecznej bezwładności.
Źródło: Nominis
Rosa obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 23 sierpnia.
Rosa to imię kwiatowe o łacińskim pochodzeniu — rosa, kwiat — obudowane symboliką: piękno, miłość, czystość i delikatność. Niektórzy wywodzą je również z germańskiego korzenia (hrod, „sława”), choć interpretacja botaniczna jest zdecydowanie najpowszechniejsza. Jego głównym punktem odniesienia jest św. Róża z Limy, pierwsza święta urodzona w Ameryce, patronka Peru i Ameryki Łacińskiej.
W świecie hiszpańskojęzycznym Rosa to tradycyjne, bardzo sympatyczne imię, szczególnie popularne wśród pokoleń XX wieku, niosące ciepły, domowy urok. Nosili je z dumą pisarki, takie jak Rosa Montero i Rosa Chacel, a spopularyzowała je piosenkarka Rosa López, „Rosa” Hiszpanii z Eurowizji.
Dziś imię Rosa odbierane jest jako prosty klasyk, nieco staromodny, ale z odnowionym urokiem, przywodzący na myśl czułość, rodzinne korzenie i naturalną, nieudawaną piękność. Pozostaje powszechne w całej Ameryce Łacińskiej.
Rosa to jednocześnie ziemia i kwiat: proste, ciepłe imię, bezpretensjonalne, pachnące domem i głębokimi korzeniami. Nie dąży do olśniewania; jej siła tkwi w stałości. Rosa to ktoś, kto zostaje – w dobrych czasach, a zwłaszcza w złych – z tak niezachwianą lojalnością, że staje się emocjonalnym kręgosłupem swoich bliskich. Jej spokój jest uspokajający; w jej towarzystwie czujesz, że wszystko w końcu się ułoży.
W imieniu tkwi naturalna hojność, instynkt troski przywołujący na myśl dawne matrony: dłonie, które dają, stół, który wita. Rosa nie jest szczególnie ambitna w sensie wspinaczki po szczeblach; woli budować coś solidnego i trwałego, a broni tego ze spokojną stanowczością. Jej dyplomacja rozwiązuje konflikty dzięki zdrowemu rozsądkowi, a nie strategii.
Aura imienia łączy popularność i urok z podłożem godności: pomyśl o ciepłości Rosy López, hiszpańskiej „Rosa” z Eurowizji, lub literackiej klarowności Rosy Montero i Rosy Chacel. A ponad nimi wszystkimi św. Róża z Limy, pierwsza święta Ameryk, symbol pokornej pobożności. Wszystko to rezonuje w tym imieniu.
Jej drugą stroną może być pewna upartość i skłonność do zapominania o sobie, gdy dba o innych. Ale gdy Rosa rozkwita, rozkwita dla wszystkich. To osoba, do której cała rodzina zwraca się bez wahania, ta, która podtrzymuje wszystko bez fanfaronady i kocha bezwarunkowo. Imię jak kwiat, tak – ale ze stalowymi kolcami, gdy trzeba bronić swoich.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Rosa nie tylko się zakochuje; rozkwita z miłości, to powolne, celowe rozwijanie się płatków, które obiecuje zarówno ekstazę, jak i kolce. Jej imię, zakorzenione w łacińskim rosa, determinuje życie uczuciowe zdefiniowane przez zmysłową hojność i niemal archaiczne dążenie do czystości. Zaczarowuje nie głośnymi deklaracjami, lecz upajającym, subtelnym zapachem swojej obecności – miękkim, zapraszającym i niezaprzeczalnie pięknym. Pragnie partnera, który potrafi docenić skomplikowaną geometrię jej duszy, kogoś, kto rozumie, że piękno nie jest tylko powierzchowne, ale stanowi dyscyplinę duchową. Jednak jej idealizm jest jej piętą achillesową. Sama czystość, której broni, oznacza zerową tolerancję na codzienność czy moralną szarość. Gdy początkowy zapach wygaśnie, a ona wyczuje zgniliznę lub banalność pod powierzchnią, natychmiast więdnie. Nie angażuje się w burzliwe rozstania; po prostu wycofuje się w ciszę, strzegąc swojego serca jak rzadki, zamknięty pąk. Kochać Rosę to być adorowanym przez żywy wiersz, ale uważaj: wymaga ona oddania tak trwałego i delikatnego, jak kwiat, który nosi jej imię.
Pochodzi od łacińskiego słowa rosa, oznaczającego różę, symbol piękna, miłości i czystości.
Było to solidnie ugruntowane klasyczne imię w XX wieku; dziś niesie ze sobą lekko retro urok, który ponownie zyskuje na popularności.
Rose we francuskim i angielskim, Rosa we włoskim, niemieckim i portugalskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.