Znaczenie: o lśniącej chwale; ten, kto lśni dzięki swej sławie.
Od germańskiego Hrodberht, z hrod ('chwała, sława') i berht ('jasny, świetny'), co oznacza 'ten o lśniącej chwale'.
17 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Robert Bellaryn.
Włoski jezuita i kardynał z XVI wieku, teolog i wybitny intelektualista. Bronił rygoru myślenia wobec uproszczeń, jednocześnie broniąc prześladowanych z nieustępliwą stanowczością. Jego życie było wymagającym dialogiem, odrzucającym zarówno ślepe poddanie, jak i jałowy bunt.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że inteligencja i sumienie nie wykluczają się nawzajem. Jest możliwe stawianie czoła władzy, nie tracąc przy tym swojej ludzkiej natury, pozostając wiernym swoim zasadom, a jednocześnie otwartym na debatę.
Roberto obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 17 września; we Francji 30 kwietnia.
Roberto to imię germańskiego pochodzenia, które z definicji jest świetliste: hrod („sława”) i berht („jasny”) łączą się, by oznaczać „tego, który ma błyszczącą chwałę”. W formie łacińskiej przekroczyło granice całej Europy i mocno zakorzeniło się w świecie hiszpańsko- i włoskojęzycznym, gdzie brzmi ciepło, rezonansowo i przyjaźnie.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej jest to kochany klasyk, powiązany z niektórymi z najbardziej podziwianych postaci w sporcie, literaturze i komedii: od chilijskiego pisarza Roberto Bolaño, przez gracza baseballa i filantropa Roberto Clemente, aż po niezapomnianego Chespirito, Roberto Gómez Bolaños. Angielska forma Robert i jego przydomek „Bob” należą do najbardziej uniwersalnych na świecie.
Dziś Roberto sprawia wrażenie imienia przyjaznego, towarzyskiego i godnego zaufania, z niepretensjonalną elegancją. Wyraża ciepło i ludzki blask: Roberto to niemal zawsze ktoś, z którym przyjemnie się spędza czas.
Roberto spełnia swoje etymologiczne znaczenie — „ten o błyszczącej chwale” — będąc przede wszystkim towarzyszem pełnym blasku. Jego najbardziej widoczną cechą jest hojny humor i naturalny talent do dyplomacji, dzięki czemu staje się duszą każdej zabawy; nieprzypadkowo to imię wybrzmiewało w postaciach od wielkiego Chespirito po kochanych dziennikarzy sportowych i sportowców. Roberto bywa lubiany niemal bez wysiłku — ma dar łagodzenia atmosfery wokół ludzi.
Za tym urokiem kryje się prawdziwa lojalność i szczera ciepłota. Roberto to nie tylko ten zabawny w pokoju; to przyjaciel, który pamięta o twoich urodzinach i pojawia się, gdy to ma znaczenie. Jego talent do wyrażania myśli daje mu swobodę w opowiadaniu historii i nawiązywaniu kontaktów z wszelkiego rodzaju ludźmi, a jego silna skłonność do dyplomacji pozwala mu mediować i wygładzać tarcia tam, gdzie inni widzą jedynie konflikt.
Jest towarzyski, ale też wiarygodny: jego stabilność i lojalność nadają mu poważne jądro, które równoważy ten blask. Ma dość ambicji i energii, by wyprzedzić innych, choć woli robić to w otoczeniu ludzi, a nie samemu — jego niezależność jest umiarkowana, ponieważ Roberto rozkwita w towarzystwie. Jego słabym punktem jest właśnie ta świetna wszechstronność: przy tak wielu otwartych drzwiach i takim łatwym kontakcie z ludźmi może rozpraszać swoją energię, zaczynać setki rzeczy lub pozostać uroczo na powierzchni, nie zagłębiając się dalej. Gdy Roberto kieruje swoją charyzmę ku kilku wybranym celom i pozwala swojej lojalnej, czułej stronie przejąć prowadzenie nad jedynie rozrywkową, ujawnia się to, co najlepsze w tym imieniu: ktoś, kto rozświetla pokój, tak, ale też go ogrzewa i trzyma w całości. Blask, który nie oślepia — towarzyszy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Roberto podchodzi do miłości nie jak nieśmiały gość, lecz jak suweren roszczący sobie prawo do tronu. Z imieniem etymologicznie związanym ze „świecącą chwałą”, nie tylko uczestniczy w romansie; on nim promieniuje. Jego uwodzenie to mistrzowski pokaz świetlistej pewności siebie. Nie szepcze; on oświetla. Gdy na ciebie patrzy, robi to z intensywnością gwiazdy, która już podbiła noc, przyciągając cię magnetycznym, wspaniałym urokiem, który wydaje się jednocześnie prastary i pilnie obecny. Pragnie partnera, który będzie w stanie dorównać jego blaskowi, kogoś, kto nie przyćmiewa jego światła, lecz je odbija, tworząc olśniewającą pętlę sprzężenia zwrotnego wzajemnego uwielbienia. Cienie, banał i nieprzezroczystość go nudzą. Co naprawdę go fascynuje, to dusza posiadająca własny wewnętrzny ogień, „berht” do jego „hrod”. Szuka związku, który jest legendarny, wspólnej sławy, która przysłania świat. Jednak uważaj: jeśli twój blask zgaśnie, lub jeśli nie zdołasz dostrzec wspaniałości we własnym odbiciu, jego wzrok się ochłodzi. Nie godzi się na przeciętność. Wymaga miłości, która jest jasna, wspaniała i wiecznie w centrum uwagi, wspólnej korony, którą noszą tylko ci, którzy są na tyle odważni, by świecić razem.
Pochodzi od germańskiego imienia Hrodberht, które rozprzestrzeniło się po całej Europie i stało się niezwykle popularne w świecie łacińskim.
„Ten, który ma blask chwały”, od swoich korzeni hrod („sława”) i berht („jasny”).
17 września, święto św. Roberta Bellarmina, jezuity i doktora Kościoła.
Tak: Roberto to hiszpańska i włoska forma Roberta, którego angielski przydomek „Bob” jest znany na całym świecie.
Najczęstsze to Rober, Berto, Beto i Tito, w zależności od kraju.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.