Znaczenie: Największy.
Pochodzi z łacińskiego Maximilianus, wywodzącego się od „maximus” (największy); tradycja utrzymuje, że zostało ono stworzone przez połączenie imion Maximus i Aemilianus.
14 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Maksymilian Kolbe.
Polski franciszkanin XX wieku, znany ze swojego zaangażowania duchowego i działania społecznego. Zdeportowany do Auschwitz, ofiarował swoje życie w zamian za nieznajomego skazanego na śmierć głodową. Wytrzymał przez dwa tygodnie, zanim został stracony.
Co z tego zostaje: W obliczu absurdalności przemocy wybrał absolutną solidarność. Jego gest przypomina, że godność ludzka obroniona jest przez poświęcenie siebie dla drugiego.
Maximiliano obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 14 sierpnia.
Maximiliano to imię cesarskie, jedno z tych, które wypełniają usta i przywodzą na myśl wielkość. Pochodzi od łacińskiego Maximilianus, związanego z „maximus” (największy), ma dźwięczną, uroczystą wymowę, która sprawia, że nie sposób go z niczym pomylić. Tradycja głosi, że cesarz Fryderyk III wymyślił je, łącząc imiona Maximus i Aemilianus.
Wśród świętych błyszczy święty Maksymilian Maria Kolbe, franciszkanin, który oddał swoje życie za współwięźnia w Oświęcimiu, uniwersalny symbol skrajnej hojności. W Ameryce Łacińskiej imię to cieszy się dziś ogromną popularnością, w dużej mierze dzięki swojej krótkiej, swobodnej formie, Max lub Maxi, która przybliża je nowym pokoleniom, nie tracąc przy tym na wadze. Sportowcy, tacy jak argentyński Maxi Rodríguez, rozsławili je na stadionach na całym świecie.
Maximiliano łączy arystokratyzm z przystępnością: to imię ambitne, o postawie przywódcy, które jednak staje się natychmiast urocze w momencie, gdy zostanie skrócone. Wielkie zarówno w nazwie, jak i w obecności.
Maximiliano nie przechodzi niezauważony i wie o tym. Zaczynając od samego imienia – „największy” – wszystko w jego profilu wskazuje na ambicję: to jego najbardziej wyrazista cecha i widać ją gołym okiem. Myśli z rozmachem, celuje daleko i nie cofa się przed stawianiem sobie celów, które dla innych mogłyby wydawać się nadmiernymi. Energii nigdy mu nie brakuje, a ponadprzeciętna potrzeba uwagi pcha go na scenę, gdzie czuje się jak ryba w wodzie.
Ze swojego cesarskiego imienia dziedziczy postawę naturalnego lidera: ludzie mają tendencję, by za nim podążać i stawiać go na pierwszym planie. Ale jasna strona tej wielkości kryje się w jego patronie, Kolbem, człowieku, który oddał życie za innego: Maximiliano bywa hojny, zdolny do ofiarnych gestów i niezachwianej lojalności, gdy już zdecyduje się na oddanie. Jest bardziej szlachetny niż arogancki, choć granica między tymi dwoma cechami bywa cienka i warto ją obserwować.
Jego silna niezależność sprawia, że źle znosi ciasne smyczy: nie lubi, gdy dyktuje mu się tempo, a rozkwita, gdy może dowodzić i ma przestrzeń do manewru. Dzięki wyobraźni i zdrowej dawce uroku – temu naturalnemu czarowi – wie, jak zdobyć publiczność, zamknąć transakcję lub ożywić przyjęcie. Przyjazny Maxi ze stadionów i stołów obiadowych współistnieje z uroczystym Maximilianem z okazji wielkich wydarzeń.
Jego piętą achillesową jest nadmiar. Gdy ambicja wymyka się spod kontroli, może stać się niecierpliwy, nieco egoistyczny lub niezdolny do świętowania sukcesów innych. Potrzebuje spraw godnych swojej skali, inaczej ryzykuje, że się znudzi i spali ten silnik na niczym. Odpowiednio ukierunkowany, Maximiliano to jednak ten typ, który ciągnie innych za sobą, inspiruje ich i zostawia trwały ślad.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Maximiliano kocha z ciężarem korony. Nie podrywa; podbija. Jego podejście jest magnetyczne, prastare i intensywnie skupione, napędzane wrodzoną potrzebą bycia „największym” w każdym objęciu. Uwodzi, oferując absolutne oddanie, sprawiając, że jego partnerka czuje się jak jedyne arcydzieło w jego wszechświecie. Pragnie głębi, intensywności i więzi, która wykracza poza banał. Zwykła randka jest dla niego obrazą duszy; szuka zjednoczenia, które wydaje się przeznaczone, kute w ogniu i lojalności.
Jednak jego potrzeba supremacji może być jego zgubą. Łatwo nudzi go pasywność lub emocjonalny dystans. Jeśli partnerka nie dorówna jego żarowi lub kwestionuje jego autorytet bez dowcipu, jego zainteresowanie natychmiast wyparowuje. Nie może tolerować bycia ignorowanym lub traktowanym jako zwyczajny. Aby utrzymać Maximiliana, trzeba być godnym równorzędnym partnerem – silnym, pełnym pasji i nieobawiającym się jego intensywności. Wymaga miłości, która jest wielka, dramatyczna i wieczna, ponieważ cokolwiek mniej wydaje się porażką w spełnieniu jego imienia.
„Największy”, od łacińskiego maximus; tradycja mówi, że powstało ono z połączenia imion Maximus i Aemilianus.
14 sierpnia, w dniu świętego Maksymiliana Marii Kolbego, męczennika w Oświęcimiu.
Najczęściej spotykanymi formami są Max i Maxi; Max funkcjonuje również jako samodzielne imię.
Tak, w ostatnich dekadach jego popularność ogromnie wzrosła w Ameryce Łacińskiej i w Europie, w dużej mierze dzięki jego skróconej formie, Max.
Tak, kilku cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego, a także Maksymilian I Meksykański w XIX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.