Znaczenie: ciemnoskóry, pochodzący z Mauretanii.
Z łacińskiego Mauritius, wywodzącego się od Maurus, „Maur” lub „ciemnoskóry”, pierwotnie odnoszącego się do mieszkańca Mauretanii, starożytnego regionu w Afryce Północnej.
22 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Maurycy z Agaunu.
Rzymski oficer pochodzenia egipskiego, dowódca tebańskiej legii, w III wieku. Odmówił posłuszeństwa rozkazowi cesarskiemu, który wymagał ofiary pogańskiej, wybierając śmierć zamiast zdrady swoich przekonań. Jego żołnierze, podzielając jego odmowę, zostali straceni razem z nim.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że uczciwość bywa czasem bardzo kosztowna, ale można wytrzymać pod presją władzy. To zbiorowe męstwo pokazuje, że godność nie podlega negocjacjom, nawet za cenę życia.
Mauricio obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 22 września.
Mauricio wywodzi się z łacińskiego Mauritius, oznaczającego „ciemnoskóry” lub „mężczyzna z Mauretanii”, i od starożytności niesie ze sobą wytworny, kosmopolityczny wydźwięk. Jego wielkim patronem jest święty Maurycy, który dowodził legendarną Legią Tebańską – chrześcijańskimi żołnierzami, którzy wybrali męczeństwo zamiast posłuszeństwa niesprawiedliwemu rozkazowi – stąd imię to przywołuje wierność, dyscyplinę i wojskową odwagę.
W świecie hiszpańskojęzycznym jest to eleganckie, powszechne imię, szczególnie cenione w Meksyku, Chile, Kolumbii i Argentynie. Brzmi wytwornie, nigdy jednak nie wydaje się pompatyczne, a centralne „i” nadaje mu melodyjne uniesienie. Noszą je podziwiane postacie, takie jak trener Mauricio Pochettino oraz awangardowy kompozytor Mauricio Kagel.
Dziś odbierane jest jako wyrafinowane imię o dobrej prezencji, kojarzone z sympatycznymi ludźmi i zdrową dawką ambicji. Ani zbyt powszechne, ani zbyt rzadkie, idealnie łączy tradycję z nowoczesnością, a jego zdrobnienia „Mauri” lub „Mau” sprawiają, że pozostaje przyjazne i młode.
Mauricio niesie w swoim cieniu ciężar pradawnych piasków, żywym echem Maurus – Maurów, ciemnoskórych mieszkańców Północy. Nie jest po prostu nazwany; jest wyryty przez swoje pochodzenie. Jego charakter wykuł się w żarze na skraju Sahary; Mauricio ma w sobie cichą, magnetyczną grawitację, która przyciąga innych, zanim jeszcze otworzy usta. W jego bycie tkwi artystyczna melancholia, przypominająca ponurą intensywność postaci z obrazów Caravaggia, gdzie cienie definiują światło. Wciela w sobie ideał zakorzenionej odporności, czerpiąc siłę ze swojej odrębności. Jak mógłby powiedzieć, nawiązując do stoickiej mądrości Marka Aureliusza: „Dusza barwi się kolorem swoich myśli”, a dusza Mauricio jest głęboko i bogato przesiąknięta jego dziedzictwem. Jest architektem własnej tożsamości, budując struktury myśli tak trwałe jak kamień starożytnej Mauretanii. Nie dąży do tego, by się wtopić; przyciąga uwagę samą autentycznością swojej obecności, ciemną gwiazdą na niebie bladych chmur.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Mauricio nie jest ulotnym podmuchem wiatru, lecz głęboką, podziemną rzeką. Zmysłowością, która płonie powoli i intensywnie, jak ciemna czekolada topniejąca na języku, uwodzi ciszą i spojrzeniem. Pragnie partnerki, która wytrzyma jego głębię, kogoś, kto dostrzega siłę w jego cieniach, zamiast ich się bać. Powierzchowny urok go nudzi; przyciąga go surowa autentyczność i intelektualny ogień. Kocha z posesywną czułością, owijając partnerkę płaszczem lojalności, który wydaje się jednocześnie ochronny i nieuchronny. Męczy go pustka – pusta gadanina tych, którym brakuje treści. Potrzebuje duszy o gęstości porównywalnej z jego własną, lustra, które odbija jego własną, ciemną i piękną złożoność. Dla Mauricia miłość nie jest grą; jest złączeniem duchów, niebezpiecznym i pięknym zanurzeniem w nieznane, w którym dwa prastare „ja” rozpoznają się nawzajem przez czas.
Pochodzi z łaciny, od Mauritius, wywodzącego się od Maurus, „Maur”. Rozpowszechniło się dzięki świętemu Maurycemu, świętemu żołnierzowi Legionu Tebańskiego.
Oznacza „ciemnoskóry” lub „urodzony w Mauretanii”, odnosząc się do karnacji lub pochodzenia z północnej Afryki.
22 września, święto świętego Maurycego i jego towarzyszy z Tebańskiej Legii.
Pośrednio: wyspa została nazwana na cześć Maurice’a z Nassau, którego imię ma to samo pochodzenie co imię świętego.
Maurice we francuskim i angielskim, Maurizio we włoskim, Moritz w niemieckim oraz Maurício w portugalskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.