Znaczenie: Należące do Mariusa; później kojarzone z Marią.
Mariana to żeńska forma łacińskiego nazwiska rodowego Marianus, oznaczającego „należący do Mariusa”, które później zostało silnie powiązane z imieniem Maria (Mary), nadając mu rezonans maryjny.
26 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Maria od Jezusa.
Młoda kobieta z Quito w Ekwadorze, w XVII wieku. W trakcie zniszczliwej epidemii i trzęsień ziemi odmówiła opuszczenia miasta, aby pozostać przy chorych i ubogich, akceptując poniesienie ciężaru zbiorowego cierpienia z czystej solidarności.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie wycofywać się w siebie, gdy świat się wali. Jest to dowód na to, że upór i obecność wobec innych to siły, które przenikają kryzysy.
Źródło: Nominis · www.dynamiccatholic.com
Mariana obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 26 maja.
Mariana to imię pełne gracji i melodii, o głębokich łacińskich korzeniach. Początkowo była to żeńska forma imienia Marianus, oznaczającego „należący do Mariusa”, jednak na przestrzeni chrześcijańskich stuleci zbliżyło się do imienia Maria – imienia Maryi Panny – zyskując łagodny, nabożny blask. W efekcie powstało imię, które brzmi jednocześnie klasycznie i czule, płynąc w czterech miękkich sylabach.
Jego najwybitniejszą patronką jest święta Mariana de Jesús de Paredes, „Lilia z Quito”, ekwadorska mistyczka i pustelnica z XVII wieku, obchodzona 26 maja i czczona jako patronka oraz bohaterka narodowa Ekwadoru. Dzięki niej Mariana jest szczególnie kochana w Ameryce Łacińskiej i świecie hiszpańskojęzycznym, gdzie od dawna jest ulubionym wyborem ze względu na swoją urodę i związek z wiarą.
Dziś Mariana jawi się jako imię eleganckie, ciepłe i międzynarodowo uniwersalne – kobiece, ale nie kruche, tradycyjne, ale nie brzmiące staroświecko. Pasuje do rodziców, którzy chcą nadać dziecku imię liryczne, zakorzenione w tradycji i dobrze przyjęte zarówno w języku hiszpańskim, portugalskim, włoskim, jak i angielskim.
Mariana płynie z języka jak mała melodia — cztery miękkie sylaby, które wydają się ciepłe, pełne wdzięku i cicho promieniste. Jej korzenie sięgają łacińskiego imienia Marianus, ale jej serce należy do Marii, co nadaje jej delikatny, nabożny blask. To połączenie klasycznej godności i czułości kształtuje całą charakterystykę imienia: eleganckie, ale nigdy zimne, tradycyjne, ale pełne ciepła.
Wielka patronka, święta Mariana de Jesús de Paredes — Lilia z Quito — nadaje imieniu wątek cichej siły i ofiarności pod słodyczą. Była mistyczką, której przypisywano ofiarowanie swojego życia za swoje miasto, i coś z tego hojnego, pełnego serca oddania wydaje się tkwić w imieniu. Mariana wydaje się dobra i opiekuńcza, ale ma prawdziwy kręgosłup: może być cicho mówiąca, ale niepodważalna w kwestii ludzi i zasad, które kocha.
Zabawna lektura numerologiczna — wyrazista trójka — dodaje gracji błysku. Sugeruje kogoś towarzyskiego i kreatywnego, naturalnego czarodzieja, który przyciąga ludzi ciepłem, a nie głośnością. W Ameryce Łacińskiej, gdzie imię jest cenione, Mariana niesie ze sobą obraz piękna, wiary i naturalnej charyzmy — pomyśl o dzikiej radości olimpijskiej mistrzyni Mariany Pajón.
Wzięte razem, Mariana to przyjaciółka, która jest jednocześnie delikatna i promienista: liryczna, czuła, łatwa do pokochania i cicho silna, gdy to ma znaczenie. Ma powagę starego, dobrze kochanego imienia i ciepło kogoś, kto jest naprawdę zadowolony, że cię widzi. Kobiece, wierne i pełne cichego światła — lilia, która jest znacznie twardsza, niż się wydaje.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Miłość Mariany nie jest szeptem; to głęboki, rezonujący akord wydobyty w ciszy katedry. Ukorzeniona w solidnym, starożytnym rodzie Marianusa, a jednocześnie uszlachetniona sakralną łaską Maryi, posiada dwoistość, która jest zarazem ugruntowująca i eteryczna. Zdobycie jej serca to powolne, celowe odkrywanie. Nie goni za ulotnymi iskrami; szuka trwałego płomienia lojalności. Jej zmysłowość zakorzeniona jest w zaufaniu, cicha intensywność, która wyraża się przez długi wzrok i ciężar dłoni trzymanej o sekundę za długo.
Przyciągają ją głębia i autentyczność, ci, którzy potrafią dorównać jej wewnętrznej odporności własną. Powierzchowność jest jej natychmiastowym odstraszaczem; rani potrzebę głębi jej duszy. Po podjęciu decyzji, jej oddanie jest żarliwe, niemal monastyczne w swojej czystości. Kocha ogniem macierzyńskim, ale i pełnym pasji, oferując stabilność, nie dusząc przy tym wolności. Złamanie jej serca następuje nie przez koniec namiętności, lecz przez zdradę jej fundamentalnych wartości. Wymaga partnera, który szanuje sakralną przestrzeń w niej, ponieważ oddaje swoją miłość nie lekko, lecz jako sakralną ofiarę, trwałą i nieugiętą.
Początkowo było to żeński odpowiednik łacińskiego imienia Marianus, oznaczającego „należący do Mariusa”, a później stało się związane z imieniem Maria (Maryja), nadając mu maryjny, nabożny sens.
Imieniny Mariany obchodzone są 26 maja, ku czci św. Marianny de Paredes z Jezusa. Była ona ekwadorską osobowością religijną i patronką Ekwadoru.
26 maja, w święto św. Marianny de Jesús de Paredes.
Są spokrewnione. Mariana to forma łacińska/hiszpańska; Marianne to forma francuska, a Marion to średniowieczna zdrobniała forma imienia Mary.
Jest szczególnie popularna w Ameryce Łacińskiej, Hiszpanii, Portugalii i Brazylii, a także jest często używana w języku angielskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.